Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II FZ 538/09

Sądy administracyjne2009-12-11
Sygnatura
II FZ 538/09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2009-12-11
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Stefan Babiarz

Rozstrzygnięcie

Uchylono zaskarżone postanowienie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 883/08 w sprawie ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 28 października 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 883/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną T. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 883/08 w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 28 października 2008 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 28 maja 2009 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej spółki, ewentualnie do prawidłowego potwierdzenia za zgodność z oryginałem uprzednio złożonej kopii pełnomocnictwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi w dniu 2 czerwca 2009 r. Pomimo wezwania pełnomocnik nie usunął braków formalnych skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 9 czerwca 2009 r. Nadesłane do Sądu pismo z dnia 9 czerwca 2009 r. nie zawierało załącznika w postaci wskazywanej w jego treści kopii pełnomocnictwa. Powyższe skutkowało odrzuceniem skargi kasacyjnej. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka, zaskarżając je w całości, wniosła o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 46 § 3 (w zw. z art. 193) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Powołując się na art. 46 § 3 p.p.s.a. skarżąca stwierdziła, że jeżeli w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostało już uprzednio złożone pełnomocnictwo, to nie ma obowiązku załączać go do kolejnych pism składanych w tym postępowaniu. Nie ma zatem obowiązku załączenia pełnomocnictwa do skargi kasacyjnej od wyroku sądu administracyjnego pierwszej instancji, jeśli zostało ono już złożone na etapie postępowania przed sądem administracyjnym pierwszej instancji. Pełnomocnictwo uprawniające pełnomocnika do reprezentowania strony w sprawach podatku od nieruchomości zostało złożone w związku ze złożeniem skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 28 października 2008 r. W aktach postępowania sądowoadministracyjego prowadzonego w pierwszej instancji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku znajduje się to pełnomocnictwo. Zostało ono złożone skutecznie, co potwierdza chociażby kierowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wszelkich pism w tej sprawie do pełnomocnika. Również odpis wyroku z dnia 26 lutego 2009 r. został doręczony pełnomocnikowi. Skoro zatem: do akt sprawy o sygnaturze I SA/Gd 883/08 zostało złożone pełnomocnictwo uprawniające pełnomocnika do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi w sprawach podatku od nieruchomości, pełnomocnictwo to obejmuje również uprawnienie do złożenia skargi kasacyjnej w tej sprawie, a także reprezentowanie strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz nie zostało ono wypowiedziane, to nie było potrzeby załączania tego pełnomocnictwa do kolejnego pisma w tej sprawie. Pełnomocnik nie miał również obowiązku załączać tego pełnomocnictwa do skargi kasacyjnej. Powyższe oznacza, że środek odwoławczy nie zawierał braku formalnego w zakresie pełnomocnictwa, wezwanie do usunięcia braku formalnego nie było zasadne, a zatem nie było podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Artykuł 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie pełnomocnik spółki pismem z dnia 29 maja 2009 r. (stanowiącym wykonanie zarządzenia z dnia 28 maja 2009 r.) został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej spółki, ewentualnie do prawidłowego potwierdzenia za zgodność z oryginałem uprzednio złożonej kopii pełnomocnictwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną strony ze względu na nieuzupełniony brak formalny. Należy jednak wskazać, ze w aktach sprawy (k. 20) znajduje się pełnomocnictwo udzielone doradcy podatkowemu A. C. do reprezentowania skarżącej spółki przed organami podatkowymi oraz sądami administracyjnymi w sprawach z zakresu podatku od nieruchomości. Oznacza to, że był on umocowany do wniesienia skargi kasacyjnej, a więc nie wystąpił brak formalny środka odwoławczego. Mając na uwadze przedstawione okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 197 § 2 i art. 185 § 1 p.p.s.a. Sąd nie mógł użyć przewidzianej w art. 185 § 1 p.p.s.a. formuły "i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania", gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny będzie rozpatrywać skargę kasacyjną po raz pierwszy, a nie ponownie. Z wyżej opisanych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.