III SA/Po 300/20

SENTENCJA Dnia 2 grudnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Mirella Ławniczak (spr.) WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 grudnia 2020 roku sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] marca 2020 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego oddala skargę UZASADNIENIE Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARiMR w P., decyzją z dnia [...] marca 2020 roku (nr [...]), utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. W., który decyzją z dnia [...] grudnia 2019 roku 2012 roku (nr [...]), po ponownym rozpoznaniu sprawy w pierwszej instancji, odmówił J. S. wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego. W ocenie organów wnioskodawczyni nie udowodniła, że prowadzi samodzielne, bez udziału małżonka, odrębne gospodarstwo rolne stanowiące zorganizowaną całość. J. S., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, skorzystała z prawa skargi do sądu administracyjnego. Skarżąca zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi odwoławczemu. W ocenie skarżącej kwestionowane decyzje zostały wydane: 1) z naruszeniem prawa materialnego, art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca nie prowadzi odrębnego, samodzielnego gospodarstwa rolnego, czyli przyjęciu braku podstaw do dokonania wpisu do ewidencji, 2) z naruszeniem przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, art. 77 §1 oraz art. 80 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez: a) błędną ocenę zebranego materiału dowodowego i uznanie, że skarżąca w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie prowadziła samodzielnie odrębnego od Z. S. gospodarstwa rolnego, b) dowolną ocenę materiału dowodowego wyrażającą się brakiem przyjęcia ustalenia, że grunty rolne nabyte przez skarżącą w dniu [...] stycznia 2019 roku nie weszły w skład odrębnego i samodzielnego gospodarstwa rolnego, c) przyjęcie błędnego ustalenia, iż gospodarstwo rolne prowadzone jest przez oboje małżonków, a grunty zostały zakupione do majątku osobistego skarżącej ze względu na areał, który przekroczyłby próg [...] hektarów. Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację powołaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. W dniu [...] stycznia 2019 roku Z. i J. S. zawarli umowę majątkową małżeńską, na mocy której ustanowili ustrój rozdzielność majątkowej małżeńskiej (akt notarialny repertorium A numer [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku). Wskazując na ustanowiony ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej J. S.: - nabyła gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 55ł Kodeksu cywilnego obejmujące prawo własności nieruchomości rolnych (akt notarialny repertorium A numer [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku), - nabyła prawo własności nieruchomości rolnej (akt notarialny repertorium A numer [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku), - nabyła prawo własności nieruchomości rolnej (akt notarialny repertorium A numer [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku), - zawarła umowę sprzedaży, a następnie nabyła prawo własności nieruchomości rolnej (akt notarialny repertorium A numer [...] z dnia [...] kwietnia 2019 roku oraz akt notarialny repertorium A numer [...] z dnia [...] sierpnia 2019 roku). Na gruncie powyższych okoliczności skarżąca, pismem z dnia [...] kwietnia 2019 roku, wystąpiła do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o wpis do ewidencji producentów. W treści podania wskazała, że pozostaje w związku małżeńskim, współposiada gospodarstwo rolne wraz z małżonkiem, a ponadto prowadzi samodzielnie odrębne gospodarstwo rolne stanowiące zorganizowaną całość gospodarczą. Z kolei pismem z dnia [...] maja 2019 roku skarżąca złożyła korektę do wniosku o wpis do ewidencji producentów, w której zastrzegła, że nie współposiada gospodarstwa rolnego wraz z małżonkiem. Natomiast w odwołaniach, w tym z dnia [...] sierpnia 2019 roku bezpośrednio, a w tym z dnia [...] grudnia 2019 roku poprzez podtrzymanie stanowiska z wcześniejszego odwołania, skarżąca zakwestionowała treść złożonej korekty wniosku i ponownie wskazała, że jest współposiadaczem gospodarstwa rolnego prowadzonego wspólnie z mężem oraz posiadaczem odrębnego gospodarstwa rolnego prowadzonego samodzielnie. Dokonana przez Sąd analiza dowodów zgromadzonych w aktach sprawy w żadnym zakresie nie potwierdza zarzutów skargi dotyczących błędnej oceny materiału dowodowego, dowolnej oceny materiału dowodowego, czy przyjęcia błędnych, dowolnych ustaleń faktycznych. Żaden z dowodów zgromadzonych w aktach sprawy nie usprawiedliwia twierdzenia o tym, że skarżąca utworzyła odrębne gospodarstwo rolne, które prowadzi samodzielnie. W treści wskazanych powyżej aktów notarialnych, z wyjątkiem warunkowej umowy sprzedaży (akt nr [...]) oraz umowy o przeniesieniu własności (akt nr [...]), które dotyczą nabycia działki nr [...] o powierzchni [...] ha, widnieje zapis, że nabywane nieruchomości rolne, w tym także te wchodzące w skład zakupionego gospodarstwa rolnego, zostają włączone do prowadzonego rodzinnego gospodarstwa rolnego w celu jego powiększenia (porównaj: §4 ust. 8 akt notarialny [...], §4 aktów notarialnych nr [...] oraz nr [...]). Sąd podziela stanowisko organów, co do tego, że wskazane powyżej dokumenty nie świadczą o utworzeniu odrębnego gospodarstwa rolnego. Wszystkie nieruchomości rolne, także te wchodzące w skład nabytego gospodarstwa rolnego, zostały włączone do rodzinnego gospodarstwa rolnego. Natomiast posiadanie działki rolnej o powierzchni [...] ha nie uzasadnia stanowiska o prowadzeniu gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. 2017, poz. 1853). Odnosząc się do argumentacji autora skargi wskazać można, że także w dacie wydania zaskarżonej do sądu decyzji ([...] marca 2020 roku) obowiązywały wymogi, że warunkiem przyznania pomocy w ramach systemu wsparcia bezpośredniego jest posiadanie przynajmniej [...]ha gruntów kwalifikujących się do płatności, przy czym minimalna powierzchnia pojedynczej działki rolnej to [...]. W przypadku rolników otrzymujących wsparcie związane z produkcją do zwierząt, nie było konieczne spełnienie wymogu powierzchniowego (minimalna wielkość gospodarstwa 1ha), ale wówczas kwota płatności musi wynosić przynajmniej [...] euro. Organy prawidłowo ustaliły i oceniły treść dowodów obejmujących faktury zakupu usług oraz materiałów do produkcji rolnej, w których jako nabywca wskazane jest "Gospodarstwo Rolne J. S.. Faktury włączone do akt administracyjnych, a także faktury załączone do skargi, w ocenie Sądu potwierdzają, co najwyżej, że skarżąca samodzielnie podejmuje działania dotyczące prowadzenia gospodarstwa rolnego, czyli wypełnia przesłankę prowadzenia działalności rolniczej, czyli spełnia warunek ustawowy nabywania nieruchomości rolnych do majątku odrębnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz.U. 2018, poz. 1405 ze zm.). Wskazane dokumenty w żadnym zakresie nie dowodzą istnienia zorganizowanej całość gospodarczej, która w obrocie gospodarczym funkcjonuje, jako odrębne gospodarstwo rolne. Autor skargi w uzasadnieniu podnoszonych zarzutów abstrahuje i całkowicie pomija powtarzające się zmiany stanowiska strony postępowania administracyjnego, która w argumentacji odwołania zakwestionowała treść korekty do wniosku i ponownie wskazała, że współposiada gospodarstwo rolne wraz z małżonkiem. Sąd uznaje, że przedłożone faktury rozpatrywane łącznie z treścią powołanych aktów notarialnych potwierdzają tylko to, że gospodarstwo rolne, które za pisemną zgodą skarżącej otrzymało jeden numer identyfikacyjny przypisany Z. S., składa się z wielu jednostek wykorzystywanych do działalności rolniczej i zarządzanych przez grupę osób fizycznych, która na gruncie prawa krajowego ma status małżeństwa. Sąd uznaje, że skarżone organy dokonały prawidłowej wykładni prawa materialnego oraz prawidłowo je zastosowały do okoliczności kontrolowanej sprawy. Wpisu producenta do ewidencji producentów dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej. Producentowi nadaje się numer identyfikacyjny, który jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego. W przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyraził pisemną zgodę. W rozumieniu powołanej powyżej ustawy "gospodarstwo rolne" oznacza wszystkie jednostki wykorzystywane do działalności rolniczej i zarządzane przez rolnika, znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego. Rolnikiem jest natomiast osoba fizyczna lub prawna bądź grupa osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, której gospodarstwo rolne jest położone na obszarze objętym zakresem terytorialnym Traktatów. Małżonków lub współposiadaczy wpisuje się do ewidencji producentów i nadaje im się odrębne numery identyfikacyjne, jeżeli prowadzą samodzielnie odrębne gospodarstwo rolne stanowiące zorganizowaną całość gospodarczą. Autor skargi zdaje się nie dostrzegać, że skarżąca realizację przesłanki "prowadzenia samodzielnie odrębnego gospodarstwa rolnego stanowiącego zorganizowaną całość gospodarczą" łączy z ustanowieniem ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej. Tymczasem zgodnie z treścią zeznań Z. S. takie działanie było motywowane tym, że powierzchnia nabywanej nieruchomości rolnej wraz z powierzchnią nieruchomości rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rodzinnego nabywcy nie może przekraczać powierzchni [...] ha użytków rolnych. Organy trafnie uznały, że prowadzenie jednego wspólnego gospodarstwa rolnego potwierdzają: włączenie do gospodarstwa rodzinnego nieruchomości nabytych przez skarżącą do majątku odrębnego, brak wiedzy na okoliczność deklarowania do płatności gruntów rolnych nabytych przez skarżącą do majątku odrębnego, wyjaśnienia Z. S., co do rzekomych błędów notariusza przy sporządzaniu aktów notarialnych z udziałem skarżącej, a także obsługa gruntów rolnych przez Spółkę A., w której małżonkowie S. pełnią funkcje członków zarządu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.), skarga podlegała oddaleniu.