Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Go 521/09

Sądy administracyjne2009-10-27
Sygnatura
II SA/Go 521/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2009-10-27
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gorzowie W

Sędziowie

Mirosław Trzecki

Rozstrzygnięcie

Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2009 r. wniosku Z.G., M.G. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt II SA/Go 521/09 w sprawie ze skargi Z.G., M.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie werandy postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w treści sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt II SA/Go 521/09 w ten sposób, że przy określeniu przedmiotu w miejsce "odmowy wydania pozwolenia na budowę" wpisać ,,odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie werandy". UZASADNIENIE W sprawie ze skargi Z.G., M.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie werandy wyrokiem z dnia 23 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę. W sentencji w/w wyroku popełniono oczywistą omyłkę przy oznaczeniu przedmiotu sprawy wpisując zamiast w przedmiocie "odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie werandy", w przedmiocie "odmowy wydania pozwolenia na budowę". Zaistnienie powyższej omyłki potwierdza treść zarządzenia Przewodniczącego Wydziały z dnia 14 lipca 2009 r. (k.1) określającego przedmiot niniejszej sprawy jako odmowa wydania pozwolenia na użytkowanie werandy, a nie odmowa wydania pozwolenia na budowę. Stąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 wyżej cytowanej ustawy należało orzec jak w sentencji postanowienia.