II FZ 778/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dumas, , , po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 614/16 w zakresie odrzucenia skargi L. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 25 kwietnia 2016 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 15 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 614/16, mocą którego odrzucono skargę L. N. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 25 kwietnia 2016 r. w sprawie umorzenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 lipca 2013 r. do 30 czerwca 2014 r. w kwocie 178,80 zł. W motywach orzeczenia Sąd podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 czerwca 2016 r. wezwano skarżącego na adres wskazany w skardze, tj. (...), do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500,00 zł oraz pouczono, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Skarżący nie informował Sądu o zmianie miejsca zamieszkania, adresu do korespondencji bądź ustanowieniu pełnomocnika procesowego. Powyższe wezwanie nie zostało przez skarżącego odebrane. Jak wynika z adnotacji doręczyciela zamieszczonej na ww. przesyłce, z powodu nieobecności adresata została ona awizowana po raz pierwszy 21 czerwca 2016 r. i 29 czerwca 2016 r. po raz drugi, a zawiadomienie pozostawiono w skrzynce listowej skarżącego. W związku z niepodjęciem w terminie ww. wezwania doręczyciel dokonał jego zwrotu adresatowi. Skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że na podstawie 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga podlega odrzuceniu. Sąd wskazał, że w oparciu o stosowne przepisy p.p.s.a. przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego należało uznać za doręczoną w dniu 5 lipca 2016 r. Wezwanie powyższe zostało bowiem dwukrotnie awizowane ‒ 21 i 29 czerwca 2016 r. ‒ po czym zwrócone do nadawcy. Zatem termin do jego wykonania upłynął 12 lipca 2016 r. W zakreślonym terminie skarżący należnego wpisu nie uiścił. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że wezwanie "z przyczyn od niego niezależnych" do niego nie dotarło, więc wnosi o ponowne jego przesłanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z § 3 tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Odnosząc się do argumentacji skarżącego należy stwierdzić przede wszystkim, że postępowanie sądowe jest postępowaniem sformalizowanym. Strony tego postępowania muszą w celu skutecznej ochrony swoich praw podejmować stosowne czynności w odpowiedniej formie i w odpowiednich terminach. W analizowanej sprawie nie jest sporne to, że skarżący, mimo prawidłowego wezwania go przez Sąd, nie uiścił należnego wpisu od skargi w terminie. Konsekwencją takiego stanu faktycznego musiało być odrzucenie skargi przez Sąd w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., którego treścią Sąd administracyjny jest bezwzględnie związany. Natomiast jak wynika z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Ze względu na treść wskazanych przepisów nie ma podstawy prawnej oczekiwanie skarżącego, by wysłano do niego wezwanie do uiszczenia wpisu ponownie, ani też przekonanie, że uiszczenie wpisu na podstawie takiego ponownego wezwania wywołałoby w sprawie skutki prawne. Jeśli skarżący uważał, że nie odebrał wezwania z przyczyn od niego niezależnych, jak to ujął w zażaleniu, mógł wystąpić do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, czego jednak nie uczynił. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.