III OZ 625/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 30/22 o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 30/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek K. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd powołał się na oczywistą bezzasadność skargi, gdyż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi i z tego względu skarga nie może zostać poddana kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, albowiem dotknięta jest brakami formalnymi, które nie zostały przez skarżącą uzupełnione - pomimo wezwania Sądu - w zakreślonym terminie. Z tego powodu postanowieniem z dnia 22 czerwca 2022 r. sygn. akt IV SA/Wr 237/22 Sąd odrzucił skargę skarżącej w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Nie budzi zatem wątpliwości, że wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy skargi niedopuszczalnej, a zatem podlegającej odrzuceniu. Stanowiło to więc o oczywistej bezzasadności skargi, co tym samym obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 247 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie K. C. złożyła zażalenie, wnosząc o pozytywne rozpatrzenie wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże stosownie do art. 247 tej ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi, w rozumieniu art. 247 powołanej ustawy, powoduje, że skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania gruntownej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych. W niniejszej sprawie Sąd I instancji stwierdził, że w sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w postaci sprecyzowania skargi i wskazania numeru PESEL skarżącej. Należy więc zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że wystąpiła oczywista bezzasadność, uzasadniająca odmowę przyznania prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.