I OZ 941/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lipca 2009 r., sygn. akt III SAB/Wr 18/08 oddalającego wniosek J. K. o wyłączenie sędziego NSA A. M., sędziego WSA M. G. oraz sędziego WSA M. M. od orzekania w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 18/08 w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Starosty Lubińskiego w przedmiocie wydania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 lipca 2009 r., sygn. akt III SAB/Wr 18/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek J. K. o wyłączenie sędziego NSA A. M. , sędziego WSA M. G. oraz sędziego WSA M. M. od orzekania w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 18/08 w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Starosty Lubińskiego w przedmiocie wydania prawa jazdy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżący na posiedzeniu jawnym w dniu 18 czerwca 2009 r. zawnioskował o wyłączenie "sędziów stanowiących skład w niniejszej sprawie" w osobach sędziego NSA A. M. , sędziego WSA M. M. oraz sędziego WSA M. G. od rozpoznania sprawy ze skargi na bezczynność Starosty Lubińskiego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż "przeciwko sędziom i urzędnikom państwowym toczą się postępowania karne", zaś "w tym sądzie toczyło się kilka spraw dotyczących między innymi szkód górniczych i uchwał Rady Miasta gdzie rażąco Sąd naruszał prawo". Na pytanie sędziego, czy postępowania, o których wspominał skarżący dotyczą składu sędziowskiego orzekającego w niniejszej sprawie, skarżący odparł, że "nie". Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego, stosownie do art. 22 § 2 P.p.s.a., musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. W niniejszej sprawie sędzia NSA A. M. w piśmie z dnia 26 czerwca 2009 r.(k.159), sędzia M. G. w piśmie z dnia 23 czerwca 2009 r. (k.157), oraz sędzia M. M. w piśmie z dnia 26 czerwca 2009 r. (k.158) oświadczyli, "że w sprawie tej nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 P.p.s.a., ani okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności". Zważywszy na powyższe, w ocenie Sądu pierwszej instancji, w niniejszej sprawie nie występują okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziego NSA A. M. , sędziego WSA M. G. oraz sędziego WSA M. M. od orzekania w sprawie. Sąd pierwszej instancji nie dostrzegł istnienia przesłanek, o których mowa w art. 18 P.p.s.a., stanowiących podstawę do wyłączenia z mocy ustawy. Odnosząc się natomiast do argumentów przytoczonych przez skarżącego na posiedzeniu jawnym w dniu 18 czerwca 2009 r.- a odnoszących się do wyłączenia w/w sędziów od orzekania w niniejszej sprawie - Sąd pierwszej instancji doszedł do przekonania, iż bezsprzecznie nie stanowią one przesłanek uzasadniających ich wyłączenie. Sąd pierwszej instancji podniósł, że podstawą wyłączenia "składu orzekającego" nie może być bowiem powołana przez skarżącego okoliczność, iż "przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu toczyło się już kilka spraw dotyczących jego osoby, w których to Sąd "rażąco naruszał prawo". Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 27 sierpnia 2009 r. złożył J. K. . W uzasadnieniu zażalenia podniósł, iż uzasadnienie przedmiotowego postanowienia jest "nie na temat" i zarzucił Sądowi pierwszej instancji, że jego sprawy toczą się przed nim od około 15 lat. Ponadto skarżący wniósł m. in. o uchylenie błędnych postanowień Sądu i wezwań ze wszystkich posiedzeń niejawnych oraz ponowne wyłączenie sędziów wymienionych w postanowieniu z dnia 27 lipca 2009 r. zgodnie z art. 51 Kodeksu postępowania cywilnego Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przepisem Sędzia jest wyłączony w sprawach: 1) w których sędzia jest stroną bądź pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2) małżonka sędziego, krewnych sędziego lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia oraz powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3) osób związanych z sędzią z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w których sędzia był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5) w których sędzia świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6) w których sędzia brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem lub rozpoznanego przez niego, a także w sprawach, w których występował jako prokurator, 7) w których sędzia brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powyższy przepis wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Treść art. 18 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące. Zgodnie z przepisem art. 19 P.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do treści art. 20 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziów powinien odpowiadać wymogom formalnym z art. 46 P.p.s.a., a dodatkowo zawierać wskazanie sędziego, podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Także zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy, wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę sędziego, którego wniosek dotyczy oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazania imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2004 r., III CO 2/04, Biul. SN 2004, nr. 10, poz. 11). Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że z oświadczenia złożonego przez sędzię NSA A. M. w piśmie z dnia 26 czerwca 2009 r.(k.159), sędziego M. G. w piśmie z dnia 23 czerwca 2009 r. (k.157), oraz sędziego M. M. w piśmie z dnia 26 czerwca 2009 r. (k.158) wynika, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności mogące wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności ww. osób. Mając natomiast na uwadze dotychczasowy przebieg sprawy należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, że brak jest jakichkolwiek racjonalnych przesłanek, aby uznać, iż wymienieni Sędziowie działali w sposób mogący nasuwać wątpliwości co do ich bezstronności. Należy także zauważyć, że skarżący wniosku o wyłączenie sędziego nie wskazał żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie. Podstawą wyłączenia nie może być natomiast powoływanie się przez skarżącego, że "przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu toczyło się już kilka spraw dotyczących osoby Sędziego, w których to Sąd "rażąco naruszał prawo". W takiej sytuacji ponieważ nie można dopatrzeć się, aby w sprawie ze skargi J. K. zachodziły podstawy do wyłączenia sędziego NSA A. M. , sędziego WSA M. G. oraz sędziego WSA M. M. od orzekania w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 18/08 z mocy samej ustawy (art. 18 P.p.s.a.) ani też inne okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 P.p.s.a) należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 lipca 2009 r. oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić