I SA/Rz 989/12

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2012r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolno środowiskowej w pomniejszonej wysokości na 2011 r.. - postanawia – odmówić zwolnienia od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Sygn. I SA/Rz 989/12 U Z A S A D N I E N I E J.S. (dalej: skarżący) wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych od skargi na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, argumentując wniosek krótko tym, że nie posiada środków na wniesienie opłaty od skargi (zgodnie z zarządzeniem -k. 14 -w sprawie należny jest wpis stały w kwocie 200 zł). We wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na formularzu PPF skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z trzema synami w wieku 16, 11 lat i 1 roku , w rubryce nr 7 dotyczącej majątku nieruchomego, ruchomości i zasobów pieniężnych wpisał: gospodarstwo rolne ok. 60 ha i mieszkanie 20 m². W rubryce formularza dotyczącej dodatkowych informacji o stanie majątkowym podał firmy dwóch spółek prawa handlowego (I SA/Rz 987/12), a odnośnie dochodów – uczynił odwołanie do oświadczenia. Opierając na tym ostatnim, dołączonym do wniosku uzupełnić należy, że skarżący wskazał, że zamieszkuje wraz z niepracującą żoną i rocznym dzieckiem w jej mieszkaniu, własne mieszkanie przeznaczył na siedzibę spółki "A", jest inwalidą III grupy, posiada dwoje małoletnich dzieci z poprzedniego małżeństwa, na które płaci alimenty w wysokości 1.750,00 zł. Podał, że na miesięczne zestawienie wydatków składają się opłaty za: energię elektryczną ok. 200 zł, gaz ok. 350 zł, wodę, kanalizację, śmieci, fundusz remontowy - ok. 300 zł, koszty wyżywienia i ubrania oraz inne wydatki – ok. 600 zł. Korzysta z samochodów stanowiących własność i leasingowanych przez spółki, których jest udziałowcem (50 % udziałów w spółce jawnej i 95 % udziałów w spółce z .o.o.). Podał także, że za 2011 r. osiągnął 24.600 zł dochodu z tytułu udziałów w obu spółkach, niedobory środków na utrzymanie (zadeklarowany dochód to ok. 2.000 zł miesięcznie) pokrywa z linii kredytowej – zadłużenie na kwotę 96.765,31 zł. Do wniosku skarżący dołączył kserokopie: zaświadczeń o przychodach opodatkowanych zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych (24.600 zł) i zaświadczenie o dochodzie podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (8.000 zł), jednej strony wyciągu z rachunku bankowego, deklaracji dla podatku od towarów i usług za wrzesień 2012 r., jednej strony decyzji odmawiającej przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i orzeczenia lekarskiego z 1987 r. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Z treści art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz.270) dalej zwanej P.p.s.a. wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – o co wnosi skarżący – następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca powinna przedstawić argumentację, która potwierdzałaby niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów. Co do zasady bowiem udzielenie prawa pomocy powinno mieć zastosowanie w wyjątkowych sytuacjach, w których na skutek zapłaty należnych kosztów nastąpiłoby zachwianie sytuacji materialnej, powodujące brak zapewnienia stronie skarżącej i jej rodzinie koniecznych środków codziennego utrzymania. Dodać należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy rozpatrywana jest z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych jakie strona musi ponieść w tym konkretnym postępowaniu sądowym i jej możliwości finansowych. W przypadku skarżącego wzięto pod uwagę obciążenie kosztami sądowymi w trzech sprawach, na które wniesiono skargi; w każdej zarządzono pobranie wpisu stałego w kwocie 200 zł. Żądanie skarżącego zwolnienia go od kosztów sądowych, w żadnym razie nie znajduje na podstawie wniosku i załączników, uzasadnienia. Trudno bowiem uznać za ubogiego skarżącego, który będąc właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 60 ha (i wbrew temu co twierdzi otrzymuje pewne kwoty dopłat do tego gospodarstwa- patrz: zaskarżona decyzja oraz w sprawie o sygn.: I SA/Rz 988/12) oraz udziałowcem dwóch spółek prawa handlowego o profilu działalności związanej z budownictwem i nieruchomościami, nie był w stanie uiścić 200 zł tytułem wpisu od skargi (a łącznie w trzech sprawach kwoty 600 zł), a na ewentualnym dalszym etapie – innych kosztów sądowych, które jednorazowo nie przekroczą kwoty tegoż wpisu. Brakowi możliwości finansowych skarżącego przeczy choćby tylko saldo rachunku bankowego, z którego wynika, że skarżący posiada do wykorzystania kwotę 3.234,69 zł. Mało wiarygodne jest też to, że skarżący w sposób permanentny korzysta z kredytu w rachunku bankowym, uzupełniając stale pokrycie w wydatkach, które według oświadczenia znacznie przekraczają miesięczne dochody (dochody miesięczne ok. 2000 zł – k. 8, zadeklarowane wydatki – 3.200 zł). Porównując treść składanych przez skarżącego oświadczeń i danych, w tym także w sprawie o sygn. I SA/Rz 926/12, wskazać można na rozbieżności w ich treści, np. na formularzu PPF, który w istocie jest zasadniczym dokumentem w procedowaniu o przyznanie prawa pomocy, skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z trzema synami, w rubryce dotyczącej stanu majątkowego raz nie podaje jakiegokolwiek majątku, nie wskazuje dochodów (I SA/Rz 987/12), podczas, gdy jak wyjaśnił mieszka z obecną żoną i najmłodszym dzieckiem w jej mieszkaniu, gospodarstwo o pow. ok. 60 ha jest jego własnością, a nie innych osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, ma mieszkanie, które wykorzystuje w działalności gospodarczej, chociaż według informacji z Krajowego Rejestru Sądowego żadna ze spółek nie ma tam siedziby ani oddziału. Raz oświadcza, że gospodarstwo rolne nie przynosi mu żadnego dochodu i nie otrzymuje dopłat do niego, innym zaś razem, że ma dochód z rolnictwa łącznie ok. 2000 zł miesięcznie (k. 8 i 40, I SA/Rz 987/12). Taka niestaranność wniosku w połączeniu z jego wybiórczym potraktowaniem (np. brak faktur pomimo wezwania, niepełny wyciąg bankowy), czyni go niewiarygodnym. Zdaniem rozpoznającego wniosek, bez związku na możliwości płatnicze skarżącego pozostaje kwestia stanu zdrowia w związku z przedłożonym wypisem z treści orzeczenia komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia z 1987 r. Skarżący nie powołuje się na szczególne wydatki związane ze zdrowiem własnym ani domowników, od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą w niemałym rozmiarze. Z danych z przedłożonej deklaracji spółki jawnej (50 % udziałów skarżącego) dla podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2012 r. wynika, że podstawa opodatkowania w tym okresie rozliczeniowym wynosiła łącznie 330.690 zł, podatek należny 58.969 zł, podatek naliczony do odliczenia 94.751 zł, a nadwyżka podatku naliczonego nad należnym - 35.782 zł. Konkludując, ciężar poniesienia kosztów sądowych w rozpoznawanej sprawie i dwóch pozostałych, nie wpłynie negatywnie na poziom egzystencji skarżącego i jego rodziny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i § 4P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.