II OSK 2256/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. B. i J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 264/10 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia (...) lutego 2010 r., nr (...) w przedmiocie uzgodnienia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą Zakład Przetwórstwa Nasion Oleistych w M. postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 264/10, odrzucił skargę J. B. na postanowienie Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia (...) lutego 2010 r. nr (...). W uzasadnieniu powyższego orzeczenia wskazane zostały następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy: W dniu 25 kwietnia 2006 r. J. B. upoważnił A. K. do reprezentowania go w postępowaniu administracyjnym dotyczącym realizacji przedsięwzięcia pod nazwą Zakład Przetwórstwa Nasion Oleistych w M. w części postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Postanowienie Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia (...) lutego 2010 r., nr (...), w przedmiocie uzgodnienia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację ww. przedsięwzięcia doręczone zostało pełnomocnikowi J. B. w dniu 1 marca 2010 r. Zawarte w nim było również pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skarżącemu osobiście doręczono zaskarżone postanowienie w dniu 13 marca 2010 r. J. B. wniósł skargę na powyższe postanowienie przesyłając ją listem poleconym w dniu 12 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 czerwca 2010 r. stwierdził, że ww. skargę należało odrzucić, gdyż została ona wniesiona po upływie terminu do jej złożenia. W myśl bowiem art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: kpa) termin ten biegł od dnia doręczenia postanowienia pełnomocnikowi skarżącego. Sąd ten wskazał ponadto, powołując się na liczne orzecznictwo sądów administracyjnych, że w sytuacji, gdy pismo obok doręczenia go pełnomocnikowi doręczono stronie, która ustanowiła pełnomocnika, doręczenie to ma charakter wyłącznie informacyjny. Jednoczesne doręczenie pisma stronie i pełnomocnikowi wywołuje jedynie ten skutek, że strona jest poinformowana o treści pisma, natomiast skutki prawne związane z jego doręczeniem rozpoczynają się z datą skutecznego doręczenia pisma pełnomocnikowi. Doręczenia dokonane samej stronie a nie jej pełnomocnikowi są bezskuteczne. Jeżeli zatem w postępowaniu był ustanowiony pełnomocnik i dany akt administracyjny był mu doręczony, to termin do złożenia środka zaskarżenia rozpoczyna bieg od daty doręczenia pełnomocnikowi tego aktu. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. i J. B. wnieśli o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i o zasądzenie na ich rzecz kosztów sądowych, w tym zastępstwa procesowego, według przepisanych norm. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., dalej: p.u.s.a.), zwłaszcza art. 58 § 1 pkt 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., w zw. z art. 40 § 2 kpa – co miało istotny wpływ na wynik sprawy uznając, że: - skarga J. B. został wniesiona po terminie i podlega odrzuceniu w związku z ustanowieniem A. K. pełnomocnikiem i z odebraniem przez niego zaskarżonego aktu w dniu 1 marca 2010 r., - pełnomocnictwo udzielone A. K. z dnia 25 kwietnia 2010 r. wiąże skarżącego J. B. w jego brzmieniu, w zakresie reprezentowania jego osoby wobec organów publicznych w tym postępowaniu po dokonaniu przez pełnomocnika zastrzeżenia do pełnomocnictwa co do sposobu jego realizacji. Skarżący podkreślili, że pełnomocnik w istocie warunkowo przyjął pełnomocnictwo ograniczając swój udział w postępowaniu jedynie do przyjmowania od zleceniodawcy materiałów dotyczących sprawy w miejscu swojego zamieszkania w celu ich merytorycznej oceny w ramach wykonywanej profesji, - odebranie przez pełnomocnika A. K. zaskarżonego aktu w dniu 1 marca 2010 r. ma ten sam skutek prawny jego doręczenia wobec strony E. B., działającej przez skarżącego J. B., który reprezentuje ją w tym postępowaniu. Do skargi kasacyjnej dołączono pisma: Wójta Gminy M. z dnia (...) marca 2010 r., nr (...), oraz Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska we W. z dnia (...) kwietnia 2010 r., nr (...), które, zdaniem skarżących, są dowodami na to, iż nie ma przesłanek do odrzucenia skargi. Do pisma z dnia 22 września 2010 r. (data prezentaty) skarżący J. B. załączył kolejne pismo Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska we W. będące, według skarżącego, dowodem iż brakuje dokumentów i przesłanek do pozytywnego uzgodnienia inwestycji, oraz oświadczenie A. K., w którym ten stwierdził, że pełnomocnictwo z dnia 25 kwietnia 2006 r. przyjął warunkowo, nie wyrażając zgody na reprezentowanie przed urzędami z przyczyn zdrowotnych i niemożliwości dojazdów do urzędów oraz że przyjęcie pełnomocnictwa dotyczyło wyłącznie opiniowania dokumentów pod względem merytorycznym w miejscu zamieszkania. Do Sądu wpłynęło ponadto pismo E. B. "odpowiedź na skargę kasacyjną", w którym poparto skargę kasacyjną i wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Do pisma załączono odpis pisma Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska we W. z wnioskiem o jego dołączenie w poczet dowodów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny jako Sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonymi przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Oznacza to, że Sąd ten nie bada sprawy w pełnym zakresie, jak powinien to czynić WSA. Odnosząc się więc do zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej stwierdzić należy, że nie ma ona usprawiedliwionych podstaw, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 53 ust. 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Z pełnomocnictwa J. B. udzielonego A. K. wynika, iż został on upoważniony do reprezentowania go w postępowaniu administracyjnym dotyczącym realizacji przedsięwzięcia pod nazwą Zakład Przetwórstwa Nasion Oleistych w M. w części postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego było uzgodnienie pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą Zakład Przetwórstwa Nasion Oleistych w M. W związku z powyższym stwierdzić należy, że ww. postanowienie prawidłowo doręczono w dniu 1 marca 2010 r. pełnomocnikowi A. K., gdyż mieści się ono w zakresie udzielonego pełnomocnictwa. Słusznie więc stwierdził Sąd I instancji, że skutki prawne związane z doręczeniem ww. pisma rozpoczęły się z datą skutecznego jego doręczenia pełnomocnikowi. Zgodzić się należy zatem również z twierdzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że skarga J. B. na ww. postanowienie Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, przesłana 12 kwietnia 2010 r., wniesiona została po upływie 30 dniowego terminu do jej wniesienia. Odnośnie natomiast twierdzenia zawartego zarówno w skardze kasacyjnej jak i oświadczeniu A. K. z dnia 18 września 2010 r., że pełnomocnik ten w istocie warunkowo przyjął pełnomocnictwo ograniczając swój udział w postępowaniu jedynie do przyjmowania od zleceniodawcy materiałów dotyczących sprawy w miejscu swojego zamieszkania w celu ich merytorycznej oceny w ramach wykonywanej profesji stwierdzić należy, że stoi ono w sprzeczności z treścią tego pełnomocnictwa. Z pełnomocnictwa udzielonego przez J. B. A. K. nie wynika, że jest ono ograniczone tylko do przyjmowania od zleceniodawcy materiałów dotyczących sprawy, lecz że A. K. zastrzegł, iż przyjmie zlecenie do wykonania pod warunkiem przedłożenia przez zleceniodawcę wszelkich dokumentów dotyczących sprawy w miejscu zamieszkania przyjmującego zlecenie, gdyż przyjmujący zlecenie z powodu stanu chorobowego kręgosłupa ma uniemożliwiony dojazd do miejsca siedziby urzędu (ze względu na dużą odległość). Ponadto stwierdzić należy, że z kolejnych pism znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż ów warunek został spełniony. Z ww. pełnomocnictwa nie wynika również, iż było ono udzielone wyłącznie do dokonywania merytorycznych ocen materiałów dotyczących sprawy – znajduje się w nim wyłącznie informacja, iż A. K. jest biegłym z listy Wojewody Mazowieckiego w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko. Zgodzić się należy natomiast z twierdzeniem wnoszących skargę kasacyjną, iż odebranie przez pełnomocnika A. K. zaskarżonego aktu w dniu 1 marca 2010 r. nie ma skutku prawnego jego doręczenia wobec strony E. B. Zaskarżone postanowienie prawidłowo doręczono E. B. w dniu 13 marca 2010 r., kiedy to odebrał je jej pełnomocnik J. B. Podkreślenia jednak w tym miejscu wymaga fakt, iż to nie E. B. wniosła przedmiotową skargę na postanowienie Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, ani też skargi tej nie wniósł w jej imieniu jej pełnomocnik J. B. Z treści skargi wynika, że J. B., który tak jak E. B. jest stroną postępowania administracyjnego, wniósł ją w swoim imieniu. Skarga ta natomiast, która jest przedmiotem tego postępowania, jak wykazano powyżej, wniesiona została po upływie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się więc naruszenia zaskarżonym postanowieniem WSA z dnia 25 czerwca 2010 r. art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 174 § 2 p.p.s.a. oraz art. 40 § 2 kpa. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.