II SA/Bk 103/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2016 r. zażalenia Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Fundacji T. w B. z dnia 4 listopada 2016 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 października 2016 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2015 Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie , UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r. tutejszy sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Fundacji T. w B. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Postanowieniem z dnia 19 października 2016 r. tutejszy sąd odrzucił zażalenie Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Fundacji T. w B. od postanowienia z dnia 29 lipca 2016 r. Ww. organizacje wniosły zażalenie na to postanowienie (k. 352), a następnie zarządzeniem z dnia 4 listopada 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał R. K.– wskazującego, że występuje jako pełnomocnik tych organizacji, do usunięcia braków zażalenia poprzez: - nadesłanie przez Stowarzyszenie zwykłe Z. B. w B. - dokumentu, z którego będzie wynikać, czy zażalenie zostało wniesione przez wszystkich członków tej organizacji. Wskazano, że należy przedstawić stosowne uchwały wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego o wniesieniu zażalenia oraz przedstawić dokumenty, z których wynikać będzie skład osobowy tego stowarzyszenia. Nadto Przewodniczący wezwał do przedstawienia uchwał organizacji podpisanych przez ich wszystkich członków, zawierających udzielone R. K. upoważnienie do reprezentowania tej organizacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. - wykazanie czy Stowarzyszenie zwykłe Z. B. w B. dostosowało statut do wymogów art. 41 a ustawy-Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw. Dla wykonania wszystkich wyżej wymienionych obowiązków zakreślono termin 7 dni i rygor odrzucenia zażalenia. - nadesłanie przez Fundację T. w B. dokumentu, który pozwoli ustalić czy występujący jako pełnomocnik osoby prawnej R. K. spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego to przepisu wynika, że pełnomocnikiem osoby prawnej może być adwokat, radca prawny oraz pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie wezwano R. K. do nadesłania pisma zawierającego zażalenie w takiej formie, aby możliwe było oczytanie, czy pismo to spełnia wszystkie wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i 2 p.s.s.a. (a w szczególności czy zawiera oznaczenie stron postępowania, ich pełnomocników, jednoznaczne określenie rodzaju pisma oraz treści) oraz aby możliwe było dołączenie tego pisma do akt sprawy (zachowanie odpowiednich marginesów), oraz nadesłanie zażalenia sformułowanego w sposób określony powyżej wraz z brakującymi 11 odpisami w celu doręczenia pozostałym stronom postępowania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu sądami administracyjnymi). Zarządzenie to zostało doręczone R. K. jako pełnomocnikowi stron skarżących w dniu 22 listopada 2016 r. (k. 366). W wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B.oraz Fundacji T. w B. z dnia 4 listopada 2016 r. podlegają odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze. zm.), dalej jako p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania dla pisma w postępowaniu sądowym wskazano w art. 46 p.p.s.a. i są nimi: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników (§ 1), zaś gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2). W sprawie niniejszej zażalenie Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. podlegają odrzuceniu, albowiem R. K. nie wykonał w terminie wezwania Sądu z dnia 9 listopada 2016 r. Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się zaświadczenie o wpisie Stowarzyszenia Z. B. do ewidencji stowarzyszeń zwykłych z dnia 21 stycznia 2013 r., w których R. K. jest wpisany jako przedstawiciel Stowarzyszenia. W aktach sprawy znajduje się też lista obecności członków założycieli Stowarzyszenia zwykłego Z. B. i protokół z zebrania założycielskiego tego Stowarzyszenia z dnia [...] listopada 2012 r., informacja z dnia 13 listopada 2012 r., że przedstawicielem reprezentującym to Stowarzyszenie jest R. K. W ocenie Sądu, dokumenty te potwierdzają, że jest on upoważniony przez aktualnych członków Stowarzyszenia zwykłego Z. B. do reprezentowania przed sądami administracyjnymi, w tym do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 19 sierpnia 2016 r. Jednak skarżące Stowarzyszenie w zakreślonym terminie nie uzupełniło innego braku formalnego zażalenia, a mianowicie nie nadesłały zażalenia w takiej formie, aby możliwe było odczytanie, tj. czy pismo to spełnia wszystkie wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i 2 p.s.s.a. Ponadto Stowarzyszenie nie nadesłało zażalenia tak sformułowanego wraz z brakującymi 11 odpisami w celu doręczenia pozostałym stronom postępowania. Nie wykazało też czy dostosowało swój statut do wymogów art. 41 a ustawy-Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw. Stąd też zażalenie wniesione przez skarżące Stowarzyszenie nie mogło zostać przesłane do NSA celem merytorycznego rozpatrzenia, albowiem podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne z innych przyczyn. W sprawie należało także odrzucić zażalenie Fundacji T. w B., gdyż R. K. nie usunął braku formalnego zażalenia Fundacji przez nadesłanie dokumentu, który pozwoli ustalić, czy - jako pełnomocnik osoby prawnej Fundacji T. w B. - spełnia on przesłanki z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia Fundacji. Zgodnie z tymi przepisami pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§ 1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (§ 2). Wraz z zażaleniem R. K. przedstawił pełnomocnictwo udzielone mu przez Prezesa Zarządu Fundacji do reprezentowania Fundacji, m.in. przed sądami. Z dokumentów tych nie wynika jednak, aby R. K. był osobą uprawnioną do reprezentowania Fundacji przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro zatem w sprawie niniejszej skarżące organizacje nie wywiązały się z obowiązku uzupełnienia braków formalnych zażalenia, podlegało ono odrzuceniu, o czym na podstawie wyżej wskazanych przepisów orzeczono jak w sentencji.