VII SA/Wa 1307/08

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić Z. W. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. UZASADNIENIE W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca Z. W. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, składając wniosek na urzędowym formularzu wniosła ponadto o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Z treści wniosku wynika, że skarżąca samotnie wychowuje córkę, opiekuje się również dzieckiem swojej drugiej córki, która przebywa w szpitalu. Skarżąca wskazała też, że nie posiada dochodu, pozostaje z mężem w separacji. W treści wniosku wykazano, iż Z. W. posiada dom o powierzchni 150 m2 oraz działki budowlane (507 m2 i 444 m2), jest dzierżawcą nieruchomości rolnej. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane osobie fizycznej wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z treści powołanego przepisu wynika jednoznacznie, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do skorzystania z instytucji prawa pomocy. Wnosząc o przyznanie prawa pomocy strona musi więc uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem jej wniosku. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na treść art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Mając na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności przedstawione w złożonym przez skarżącą wniosku uznać należy, iż Z. W. nie wykazała w sposób nie budzący wątpliwości, że jej sytuacja finansowa nie pozwala na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie cytowanego przepisu art. 255 ustawy pismem z dnia 7 października 2008r. wezwano Z. W. do przedstawienia dodatkowych informacji dotyczących jej sytuacji materialnej poprzez podanie źródeł utrzymania oraz wskazanie: czy skarżąca pracuje, czy jest osobą bezrobotną (oraz czy ma przyznany zasiłek); czy korzysta z finansowej pomocy rodziny lub ze świadczeń z pomocy społecznej; czy podejmuje prace dorywcze, sezonowe; czy pełnoletnia córka skarżącej pracuje i czy otrzymuje alimenty na dziecko; czy skarżąca otrzymuje alimenty. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca w piśmie z 31 października 2008r. wyjaśniła, iż nie pracuje, nie jest zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, ponieważ ma zadłużenie w ZUS. W piśmie tym wskazała ponadto, że nie korzysta z pomocy społecznej, nie podejmuje prac sezonowych ani dorywczych. Dorosła córka wnioskodawcy nie pracuje i nie otrzymuje alimentów na dziecko, obecnie przebywa w poszpitalnym sanatorium. Skarżąca podniosła też, iż ona również nie otrzymuje alimentów, nie występowała o ich zasądzenie, bowiem jej mąż jest chory i wymaga leczenia. Zauważyć jednak należy, iż pismem z 7 października 2008r. wezwano skarżącą również do podania źródeł utrzymania. W tym zakresie Z. W. nie udzieliła jakiejkolwiek odpowiedzi. Według oświadczenia skarżącej nie posiada ona żadnego dochodu, nie otrzymuje też jakiejkolwiek finansowej pomocy. Z. W. nie wyjaśniła natomiast, z czego się utrzymuje wraz z kilkuosobową rodziną. Tymczasem, jak już wskazano, to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek wykazania, że znajduje się w trudnej sytuacji uniemożliwiającej poniesienie kosztów postępowania. Z uwagi na nieudzielenie wyczerpującej odpowiedzi na wezwanie zawarte w piśmie z 7 października 2008r. dane przedstawione w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy nie pozwalają na dokonanie jednoznacznej i nie budzącej wątpliwości oceny rzeczywistych możliwości finansowych skarżącej. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.