II FZ 452/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia WSA del. Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. Ś. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 sierpnia 2008 r. sygn. akt I SA/Go 661/08 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. G. z dnia 9 maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II FZ 452/08 U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, zwanym dalej WSA, na posiedzeniu niejawnym postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2008 roku, oddalił wniosek R. Ś. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Z. G. z dnia 9 maja 2008 roku, nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok. WSA przywołał treść art. 61 § 1 i art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) W uzasadnieniu powyższego postanowienia WSA wskazał, że wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. G. z dnia 9 maja 2008 roku [...], skarżący R. Ś. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wskazał, iż nie jest w stanie zapłacić dopłaty podatku bowiem małżonkowie Ś. utrzymują się z dochodów prowadzonej wspólnie spółki jawnej R.M. "W.", dalej określanej jako "spółka". Zapłata zobowiązania w dużym stopniu przyczyniłaby się do ograniczenia rozwoju spółki i zachwiałaby jej kondycją finansową, spowodowałaby ograniczenie produkcji, inwestycji i zatrudnienia. Spółka musi wywiązywać się z zawartych umów kredytowych jak i leasingowych, natomiast zapłata zobowiązania spowoduje spadek zaufania do firmy i dodatkowe koszty. Nadto, Urząd Skarbowy w N. S. dokonał zabezpieczenia należnego zobowiązania na dwóch nieruchomościach podatnika. Jednakże w ocenie WSA, wniosek R. Ś. o wstrzymanie wykonania opisywanej na wstępie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej okazał się nieuzasadniony. Dla należytego bowiem rozpoznania wniosku, koniecznym jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak więc, zdaniem WSA, skarżący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak tych elementów uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku. Dalej WSA podkreślał, że do przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji nie należą podawane przez skarżącego takie okoliczności jak: spadek zaufania do spółki, ograniczenie zatrudnienia, ograniczenie produkcji, czy też inwestycji. Zdaniem WSA, wstrzymanie wykonania decyzji uzasadnia jedynie fakt niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z przesłankami określonymi w art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Podane przez skarżącego przesłanki mogą spowodować ujemne skutki dla skarżącego, jednak nie są to skutki niemożliwe do odwrócenia. Nadto ewentualne szkody, które może ponieść skarżący nie są szkodami nie odwracalnymi, jak to wynika z uzasadnienia wniosku. Na powyższe postanowienie R. Ś. ( reprezentowany przez doradcę podatkowego ) wniósł zażalenie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z podniesionymi zarzutami wniesiono o uchylenie postanowienia WSA. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji spowoduje zachwianie kondycją finansową spółki jawnej R.M. "W.", która jest podstawowym źródłem dochodu rodziny skarżącego. Spółka zajmuje się produkcją figur ogrodowych, a konkurencja na tym rynku jest bardzo duża. Utrata klientów to najgorsze zło jakie może spotkać spółkę, która jest bardzo trudna do odrobienia w czasie. Brak odpowiedniej ilości środków finansowych, spowoduje zaległości w spłacie zobowiązań, powodując dalsze konsekwencje w postaci unieruchomienia zakładu oraz zwalniania pracowników. Ponadto, w ocenie R. Ś., ustanowienie hipoteki przymusowej kaucyjnej przez organ podatkowy powinno powodować z urzędu wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący nie zgodził się z ustaleniami WSA, odnośnie braku podstaw do wstrzymania wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W treści art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca przewiduje, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Użyte w wymienionym przepisie prawa wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji może, lecz nie musi, być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ( rozstrzygnięcie o charakterze uznaniowym ). Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495-497/04; z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, niepublikowane). W rozpatrywanej sprawie R. Ś. nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazujących na zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Lakoniczne stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu zażalenia, a odnoszące się do hipotetycznie mogących zaistnieć sytuacji w stosunku do spółki jawnej R.M. "W.", ( tj. zachwianie kondycją finansową spółki, utrata klientów, unieruchomienie zakładu oraz zwalnianie pracowników), nie mogą być przyjęte za podstawę wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Z. G. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok R. Ś. . Skarżący nie zdołał wykazać zatem, w jaki sposób wykonanie tej decyzji spowoduje dla niego ( jego rodziny ) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenie skutków. Powołano się bowiem w tym kontekście, wyłącznie na spadek dochodów rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny nie może odnosić się do projektowanych zmian przepisów ( druk nr 596 ), gdyż propozycje te nie mają charakteru obowiązujących unormowań. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że WSA w Gorzowie Wielkopolskim słusznie odmówił R. Ś. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie został przez Sąd pierwszej instancji naruszony wskazany przez skarżącego przepis. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.