Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I OZ 811/12

Sądy administracyjne2012-10-25
Sygnatura
I OZ 811/12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2012-10-25
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Mirosław Gdesz

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA (del.) Mirosław Gdesz, , , po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 744/08 o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 744/08 oddalił wniosek R. S. o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego od rozpoznania jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 30 sierpnia 2012 r., na rozprawie, skarżący złożył wniosek o wyłączenie całego składu orzekającego, w tym sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego, od rozpoznania sprawy II SA/Sz 744/08. Zdaniem skarżącego podstawą wyłączenia sędziego jest stosowanie przez sędziego "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego i stosowanie metod, imponderabiliów i peerelowskiego pozytywizmu prawnego z okresu reżimu komunistyczno-peerelowskiego" w sprawach z udziałem wnioskodawcy w szczególności w sprawie o sygn. akt SA/Sz 1777/02 i SA/Sz 2337/02. Wnioskodawca wskazał, że sprawie o sygn. akt SA/Sz 2337/02 sędzia Grzegorz Jankowski jako sędzia sprawozdawca podniósł fałszywe wątki dotyczące osoby wnioskodawcy m. in. to, że skarżący uważa, iż jego egzamin magisterski zawierał za dużo pytań, a skarżący czuje się niedouczony, co było potrzebne temu sędziemu do stworzenia fałszywej otoczki tej sprawy która by usprawiedliwiała stosowanie filozofii funkcjonowania patologicznego państwa zainstalowanego przez towarzyszy i ich beneficjentów. Natomiast w sprawie o sygn. akt SA/Sz 1777/02 sędzia Grzegorz Jankowski w sposób ostentacyjny przerwał uzasadnianie wniosku składanego przez skarżącego do protokołu na sali sądowej w dniu 21 grudnia 2005 r., a po proteście nakazał wnioskodawcy opuścić salę sądową bo w przeciwnym razie wezwie Policję sądową. Po ponownym proteście skarżącego sędzia Grzegorz Jankowski wezwał Policję sądową. W ocenie skarżącego, dowodzi to ujawnienia przez sędziego negatywnego stosunku wobec niego i w pełni uzasadnia wniosek o wyłączenie sędziego w niniejszej sprawie. W dniu 12 września 2012 r. sędzia NSA Grzegorz Jankowski złożył do akt sprawy oświadczenie z którego wynika, że ze skarżącym R.S. nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłaby wątpliwość co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie. Sąd oddalając wniosek podkreślił, że skarżący, w swoim wniosku o wyłączenie sędziego, nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie z mocy prawa. W swoim wniosku powołał się na stosowanie przez sędziego "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego" oraz zachowanie sędziego w sprawie o sygn. akt SA/Sz 1777/02 i SA/Sz 2337/02. Sprawa o sygn. akt SA/Sz 2337/02 nie została zarejestrowana w WSA w Szczecinie. Natomiast w sprawie o sygn. akt SA/Sz 1777/02 R. S. pięciokrotnie składał wniosek o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego. Wnioski te były za każdym razem oddalane jako nieuzasadnione i to w obydwu instancjach. Wniosek o wyłączenie sędziego jest instytucją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, w którym sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych związków z rozpoznawaną sprawą. Instytucja ta ma zatem zagwarantować eliminowanie przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności sędziego i jego obiektywizmu w rozpoznaniu określonej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu. Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270)dalej "P.p.s.a.". Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie Sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego od rozpoznawania sprawy ze skargi R.S. Prawidłowo ocenił Sąd pierwszej instancji, że przytoczone we wniosku argumenty, przemawiające w ocenie strony za wyłączeniem wskazanego w nim sędziego od rozpoznawania spraw skarżącego, nie mogły być uznane za przesłanki wyłączenia tego sędziego. Powoływane przez skarżącą przyczyny żądania wyłączenia nie stanowią okoliczności wymienionych w art. 18 § 1 P.p.s.a. Przepis ten ma zapewnić konstytucyjne prawo strony do rozpoznania jej sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) i wyeliminowaniu sytuacji, które mogłyby prowadzić do powstania u obiektywnego zewnętrznego obserwatora uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności sędziego. Skarżący nie podważył wiarygodności oświadczenia sędziego, którego wyłączenia żąda. Przedstawione we wniosku i zażaleniu okoliczności nie mogą być uznane za obiektywne przesłanki wyłączenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a.