III SAB/Gl 229/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 2 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A.K. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie: udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych). UZASADNIENIE Pismem z dnia 5 października 2020 r. A.K. wniosła skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w zakresie udostępnienia informacji publicznej. W treści skargi zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawną do uzyskania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, oraz art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez niezasadne uznanie, że przedmiotem wniosku nie jest udostępnienie informacji publicznej, a w konsekwencji udostępnienie informacji publicznej na wniosek. W odpowiedzi na skargę Wojewoda stwierdził, że wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść skarżącej, a udostępnione informacje niezależnie od tego w jakim stopniu można je zaliczyć do informacji publicznej oraz czy też nie przedstawiają treści zbyt rozległych wobec pytań wnioskodawczyni, mogą być udostępnione bez szkody dla interesów publicznych i bez naruszenia praw obywateli. W dniu 23 listopada 2020 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącej z dnia 19 listopada 2020 r., w którym oświadczyła, że cofa wniesioną skargę. W uzasadnieniu wskazała, że jej wniosek z 8 września 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej został po części rozpatrzony pismem z 2 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżąca skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.