VII SA/Wa 1734/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na oświadczenie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] w przedmiocie: możliwości połączenia działki z drogą publiczną postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. S. K. wniósł skargę na oświadczenie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] wydane na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), w którym organ oświadczył, że działka nr [...] położona w miejscowości D. obręb S., na której planowane jest prowadzenie działalności gospodarczej, nie może mieć dostępu pośredniego do drogi publicznej z łącznicy na bezkolizyjnym skrzyżowaniu drogi ekspresowej S-1 z drogą krajową nr [...] (węzeł [...]) do drogi dojazdowej zlokalizowanej na działce nr [...]. W skardze zarzucono, że oświadczeniem organ naruszył prawo własności skarżącego do działki i błędnie zaklasyfikował zjazd jako zjazd o charakterze indywidualnym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 19 września 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do właściwego organu. Na wykonanie zarządzenia zakreślono skarżącemu termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący w piśmie z dnia 2 października 2012 r. wskazał, że "nie może nadesłać wezwania do usunięcia naruszenia prawa, gdyż takie nie istnieje." Skarżący ponadto wskazał, że w jego ocenie fakt, że organ nie podzielił, jego żądań i orzekł na jego niekorzyść nie można uznać za naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. Nr 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest oświadczenie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2012 r., wydane na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. b Prawa budowlanego, w którym organ oświadczył, że określona w nim działka nie może mieć dostępu pośredniego do drogi publicznej. Powyższe oświadczenie należy uznać za akt określony w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., dlatego też dla skuteczności wniesienia skargi na tenże akt niezbędne jest uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku skargi na czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. ustawodawca przewidział szczególny tryb postępowania, którego wyczerpanie decyduje o dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Tryb ten uregulowany został w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Z powyższego unormowania wynika zatem jednoznacznie, że warunkiem wniesienia skargi do sądu jest uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego zaskarżoną czynnością. Brak podjęcia takiego działania przez Skarżącego, czyni wniesienie skargi do sądu administracyjnego niedopuszczalnym. Zatem przedmiotowa skarga była niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.