II SA/Kr 14/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie C. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2008 r. o odrzuceniu zażalenia UZASADNIENIE postanowienia z dnia 3 października 2008 r. C. J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] lipca 2008 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia [...] kwietnia 2008 od zażalenia z dnia 28 marca 2008 r. na postanowienie z dnia 19 lutego 2008 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia przedmiotowego wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 31 lipca 2008 r., skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu. W piśmie z dnia 6 sierpnia 2008 r. stwierdziła, że "w przedmiotowej sprawie opłata nie przysługuje". Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa stronę do uiszczenia stosownej opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie jako pismo wszczynające postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podlega wpisowi (art. 230 § 1 i § 2 ppsa). Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 ppsa zażalenie od którego, mimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji postanowienia.