II SA/Op 515/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...] nr [...], znak [...] w przedmiocie doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. W. wniósł w dniu 20 sierpnia 2008 r., (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), skargę zawartą w piśmie z dnia 5 sierpnia 2008 r., uzupełnioną w dniu 8 września 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim z dnia [...], znak [...], nakładająca na H. K. obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem przebudowanego obiektu wiaty przeznaczonej do składowania materiałów budowlanych i narzędzi na warsztat samochody w R. przy ul. [...]. Zaskarżona decyzja została doręczona A. W., jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru, w dniu 4 lutego 2008 r. W skardze A. W. wskazał, że jest gotów występować w sprawie także w imieniu J. G., nie przedłożył jednakże pełnomocnictwa. W odpowiedzi na skargę zawartej w dwóch pismach z dnia 29 października 2008 r. organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że A. W. złożył skargę z naruszaniem ustawowego 30-dniowego terminu, a nadto chciał on występować w sprawie, jako reprezentant J. G., ale nie przedłożył pełnomocnictwa. Organ podniósł też, że sprawa ze skargi J. G. na zaskarżoną decyzję z dnia [...] nr [...], została już zakończona odrzucającym skargę postanowieniem z dnia 7 lipca 2008 r. Ponowne złożenie skargi w imieniu J. G. jest zatem bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzanie wymagań formalnych skargi, do których należy także zachowanie terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się, zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżący A. W. odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 4 lutego 2008 r. Termin zatem do wniesienia przez niego skargi rozpoczął bieg w dniu 5 lutego 2008 r. i zakończył się w dniu 5 marca 2008 r. Skarga złożona została dnia 20 sierpnia 2008 r., a więc po upływie wymaganego terminu. Wniesienie skargi po upływie terminu, stanowi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., obligatoryjną przesłankę odrzucenia skargi przez sąd. W związku z tym Sąd postanowił skargę jako spóźnioną odrzucić i orzekł jak w sentencji.