II OZ 909/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 646/11 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 646/11 oddalił wniosek B. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez nią decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego planu zagospodarowania działek o nr [...],[...] i [...] położonych w miejscowości K., przy ul. [...], gm. A. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty został w skardze. Pomimo jednak istnienia obowiązku powołania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, o czym stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku. Co prawda, jak wskazał Sąd, zobowiązany jest on również wziąć pod rozwagę okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącą, niemniej jednak nie zwalnia to strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie B. P. zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. przez uznanie, iż skarżąca nie wskazała na istnienie niebezpieczeństwa, nie powołała argumentów potwierdzających możliwość zaistnienia znacznej szkody, nie wskazała także jakie trudne do odwrócenia skutki mogą nastąpić w związku z wykonaniem decyzji. Naruszenia tego przepisu skarżąca upatruje również w błędnej ocenie materiału dowodowego poprzez nieuwzględnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że inwestor dokonał podniesienia terenu na działce sąsiedniej i przygotowuje się do podniesienia terenu na kolejnych działkach, co spowoduje skierowanie spadku w kierunku działki skarżącej i negatywnie wpłynie na możliwość korzystania z działki. Podwyższenie terenu spowoduje również, że działka skarżącej będzie zalewana wodami opadowymi. Wprowadzone ukształtowanie terenu (podwyższenie poziomu gruntu przez inwestora do 1,20 m), utworzenie trzeciej kondygnacji oraz kubatura budynku spowodowały, że powstał budynek odbiegający od sąsiadujących nieruchomości co wpływa negatywnie na ich walory użytkowe (światło słoneczne) oraz znacznie obniża również wartość rynkową nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie może być uwzględnione. Zgodnie z zasadą wykonalności decyzji ostatecznych, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 1 p.p.s.a.). Jedynie w wyjątkowych sytuacjach, na wyraźny wniosek skarżącego, sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji, która w wyniku późniejszego uwzględnienia skargi zostanie uchylona lub zostanie stwierdzona jej nieważność. Przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji, celem instytucji wstrzymania wykonania aktu / czynności jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku. W niniejszej sprawie Sąd I instancji słusznie ocenił, że nie zachodziły podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie miał odrębnego uzasadnienia. Dopiero w zażaleniu na postanowienie oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała na przesłanki, które w jej przekonaniu uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, że mając na uwadze wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania decyzji i ustawowe wymogi z tym związane, określenie dopiero w zażaleniu przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może prowadzić do uznania zażalenia za zasadne. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.