II GZ 265/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2009 r. sygn. akt II GZ 265/08 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E. L., J.L. i J. L. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia 25 października 2006 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości należnej opłaty w związku z przekroczeniem indywidualnej ilości referencyjnej dostaw mleka postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 265/08 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie E. L., J. L., J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2009 r. o sygn. akt II GZ 265/08 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia 25 października 2006 r., nr[...], w przedmiocie ustalenia wysokości należnej opłaty w związku z przekroczeniem indywidualnej ilości referencyjnej dostaw mleka. Pismem z dnia 17 lutego 2010 r. (nazwanym "wniosek – zażalenie wraz ze skargą") E. L., J. L., J. L. zakwestionowali powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie szeregu przepisów Konstytucji RP (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Stosownie do przepisu art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast wskazana ustawa procesowa nie zawiera przepisu dopuszczającego możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego stwierdzić należy, że od wyroków i postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny nie przysługuje żaden ze wskazanych przez skarżących środków odwoławczych. Orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Należy zauważyć, że postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Zauważyć też należy, że skarżący wnieśli środek odwoławczy w formie pisma skierowanego do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem w trybie którego nie przewidują przepisy mające zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w zw. z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.