I SA/Wa 2179/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. S. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 14/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz A. S. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego UZASADNIENIE A. S. reprezentowany przez adwokata J. S.ę wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 14/12. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku A. S. z dnia [...] października 2003 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. "[...]nr hip. [...]" dz. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy został przekazany Prezydentowi [...]. W. w dniu 13 czerwca 2012, a zatem był on zobowiązany do wykonania wyroku do dnia 13 sierpnia 2012 r., czego nie uczynił, a do dnia wniesienia skargi decyzja nie została wydana. Zdaniem pełnomocnika skarżącego w przedmiotowej sprawie nie ma żadnych przeszkód do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia odszkodowania, bowiem cały materiał dowodowy został zebrany. Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. w imieniu skarżącego pełnomocnik bezskutecznie wezwał organ do wykonania powyższego wyroku. Skarżący wniósł jednocześnie o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę organ potwierdził, że został zebrany cały materiał dowodowy w tym wykonano operat szacunkowy oraz stwierdził, że pismem z dnia 7 listopada 2012 r. poinformował skarżącego, że postępowanie zostanie zakończone do dnia 31 stycznia 2013 r. z powodu braków środków pieniężnych i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 14/12 zobowiązał Prezydenta. W. do rozpoznania wniosku A. S. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] oznaczoną hip "[...] nr hip [...] d. [...]" dz. [...] w terminie 2 miesięcy od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 13 czerwca 2012 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi mimo, uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku. Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem A. S.. Skoro zaś Prezydent. W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 2 kwietnia 2012 r. sprawy nie załatwił, a wyrok ten wszak zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie. To w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonanie wyroków sądów – niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych – w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwić sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważenia zaufania jednostek do tych organów, jak też szerszej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Wymierzenie grzywny na podstawie przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale zawiera też element represyjny stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1672/07 Lex nr 459927). W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 2000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punku widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 119 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.