III SO/Kr 29/14

SENTENCJA Kraków, dnia 22 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Burmistrza Miasta i Gminy W o rozstrzygnięcie sporu o właściwość postanawia przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. UZASADNIENIE Burmistrz Miasta i Gminy W złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Burmistrzem Miasta i Gminy K w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Szpitala w K w sprawie wydania decyzji potwierdzającej prawo do świadczeń z opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych dla T. C. Jako podstawę prawną wniosku organ administracji wskazał przepis art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z treścią art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4 rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. Biorąc pod uwagę fakt, że w sprawie nie zachodzą przypadki, o których mowa w art. 22 § 1 pkt 2 – 4 k.p.a., konieczne było – w braku organu wyższego stopnia wspólnego dla Burmistrza Miasta i Gminy W oraz Burmistrza Miasta i Gminy K – uznanie, że rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego opisanego we wniosku należeć będzie do kompetencji sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 4 P.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W myśl art. 13 § 1 P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei, zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 powołanej ustawy. W konsekwencji, sądem administracyjnym właściwym do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego, jest Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.