II SA/Wr 744/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi N. P. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 19 sierpnia 2022 r. nr SOC-OP.621.1.63.2022.MR w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 21 września 2022 r. N. P. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) złożyła skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 19 sierpnia 2022 r. (nr SOC-OP.621.1.63.2022.MR) w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 października 2022 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej oraz oznaczenia miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencję skierowano na adres ujawniony w aktach administracyjnych sprawy. Doręczenie przesyłki, w której znajdowały się powyższe wezwania nastąpiło w dniu 17 listopada 2022 r., zgodnie z datą wskazaną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 20 akt sądowych). Wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 2 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku: 1) gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy; 2) dalszych pism procesowych - sygnaturę akt. Jak wynika z kolei z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy skarżąca wniosła skargę nie zawierającą numeru PESEL, nie oznaczyła swojego miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń. Nadto skarga nie została opłacona. W związku z powyższym, Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie 7 dni, pouczając o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzeń. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone na adres ujawniony w aktach administracyjnych w dniu 17 listopada 2022 r., a termin do uzupełnienia ww. braku upłynął bezskutecznie z dniem 24 listopada 2022 r. - braków formalnych skargi nie uzupełniono. Mając powyższe na uwadze, skoro braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, to zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.