VIII SA/Wa 676/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D., W. M. na postanowienie Starosty R. z dnia [...] marca 2009r. znak [...] w przedmiocie przedłużenia terminu załatwienia sprawy postanawia : odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] września 2009r. skarżące K. D. i W. M. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Starosty R. z dnia [...] marca 2009r. w przedmiocie przedłużenia terminu załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a. ) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do jej istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Złożona w niniejszej sprawie przez K. D. i W. M. skarga na postanowienie Starosty R. z dnia [...] marca 2009r. znak [...] w przedmiocie przedłużenia terminu załatwienia sprawy nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Postanowienie, na które została wniesiona skarga nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygającym sprawę w danej instancji, nie podlega więc zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z dyspozycją art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie to ma szczególny charakter, gdyż kwestionuje jedynie pewien stan faktyczny i prawny wywołany, zdaniem strony, opieszałością organu. Tym samym wydane przez Starostę R. rozstrzygnięcie mogło być zaskarżone do organu wyższego stopnia i podlegało ocenie w ramach nadzoru organu odwoławczego nad organem I instancji. Powyższe skutkuje uznaniem, iż rozstrzygnięcie to nie może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Tym samym skarga wniesiona na powyższe postanowienie jest niedopuszczalna, wobec czego na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.