II SAB/Sz 218/22
Sądy administracyjne2022-11-10
Sygnatura
II SAB/Sz 218/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia
2022-11-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Szczecinie
Sędziowie
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka
Rozstrzygnięcie
umorzono postępowanie sądowe
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. z siedzibą w C. na bezczynność Z. Spółki z o.o. z siedzibą w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Z. Spółki z o.o. z siedzibą w G. na rzecz strony skarżącej Z. z siedzibą w C. kwotę [...]zł ( [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
UZASADNIENIE
Zarząd Związku Gmin D. O. z siedzibą w C. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Zarządu Wodociągów Zachodniopomorskich Spółki z o.o. z siedzibą w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W dniu 8 sierpnia 2022 r. na rachunek sądowy został uiszczony wpis sądowy od wniesionej skargi w kwocie [...]zł.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu uwzględniania skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Jednocześnie organ dokonał czynności, do której został zobowiązany, tj: udzielił stronie skarżącej informacji zgodnie z żądaniem wynikającym z przedmiotowej skargi.
Organ wskazał, że nieudzielenie żądanej informacji stanowiło czynność9 tj. bezczynność) organu bez podstawy prawnej, co mogło stanowić rażące naruszenie prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio (art. 54 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie natomiast z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt. 1 i 2 tego paragrafu.
Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola).
W rozpoznawanej sprawie, organ w trybie tzw. autokontroli, uwzględnił w całości skargę i jednocześnie dokonał czynności, do której został zobowiązany, tj: udzielił stronie skarżącej informacji zgodnie z żądaniem wynikającym z przedmiotowej skargi. Powyższe powoduje, że skarga ta traci pod względem merytorycznym swój byt, a postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe.
W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił, jak w pkt I sentencji.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a.
Z tych względów, Sąd zasądził na rzecz strony skarżącej, zwrot kosztów postępowania w kwocie 580 zł, na którą składa się wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz wpis sądowy w kwocie 100 zł.
Wobec powyższego orzeczono jak w pkt II sentencji.