II SA/Op 352/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE W dniu 10 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia niezgodności z prawem postanowienia Burmistrza [...], Nr [...], z dnia [...] o wszczęciu postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], stanowiącej własność A. B., położonej w H.. Jak wynika z pocztowego zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, znajdującego się w aktach sprawy, odpis powyższego orzeczenia Sądu został doręczony skutecznie A. B. w dniu 17 września 2007 r., do rąk matki skarżącego – R. B. Doręczając odpis zapadłego postanowienia, Sąd pouczył skarżącego o prawie wniesienia skargi kasacyjnej oraz sposobie i trybie jej wniesienia. W szczególności Sąd pouczył, iż skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W dniu 19 października 2007 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna, datowana na dzień 17 października 2007 r., sporządzona osobiście przez skarżącego A. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednakże, możliwość jej osobistego wniesienia przez stronę ograniczona została brzmieniem przepisu zawartego w art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza bowiem przy sporządzaniu skargi kasacyjnej tzw. przymus adwokacki, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są jedynie osoby wymienione w przepisie art. 175 P.p.s.a. Skarżący w treści skargi nie wskazał, aby należał do określonego w tym przepisie kręgu podmiotów, a to, aby był adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, czy też doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym ( art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. ). Art. 175 § 1 P.p.s.a. stanowi bowiem, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Pod pojęciem "sporządzenie skargi" należy rozumieć jej napisanie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego. W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, iż skarga sporządzona osobiście przez A. B. jest niedopuszczalna. Wojewódzki sąd administracyjny, stosownie do brzmienia art. 178 P.p.s.a., odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną ( ... ). W tym miejscu wskazać należy na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyrażono pogląd, iż skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków ( por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, opubl. "Monitor Prawniczy" z 2004 r., nr 5, s. 2002 ), czy też Sądu Najwyższego, w którym podkreślano, że niewskazanie uprawnienia do sporządzenia skargi kasacyjnej powoduje jej niedopuszczalność i konieczność odrzucenia ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2000 r., IV CKN 1008/00; opubl. OSP 2001/12/80 ). Sporządzenie zatem skargi kasacyjnej osobiście przez stronę skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.