II SA/Wa 2668/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant referent stażysta Aneta Kardas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2020 r. sprawy ze skargi S. K. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej oddala skargę UZASADNIENIE Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. (dalej CWKL w Warszawie) orzeczeniem z dnia [...] października 2019 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Pana S. K. (dalej orzekany/skarżący) od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. (dalej RWKL w B. z dnia [...]lipca 2019 r., nr [...] w sprawie uznania skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. Ustalono, że Wojskowa Komenda Uzupełnień w G. (dalej WKU w G.) skierowała skarżącego do RWKL w B. w celu ustalenia aktualnej zdolności do zawodowej służby wojskowej. RWKL w B. orzeczeniem z dnia [...] lipca 2019 r. na podstawie przeprowadzonego postępowania orzeczniczego obejmującego m.in. konsultację ortopedyczną, uznała orzekanego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej z powodu rozpoznania: "stopy podłużne i poprzecznie płaskie nieznacznie upośledzające sprawność ruchową i paluchy koślawe - § 78 pkt 2, § 80 pkt 4" - rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r. poz. 761 z późn. zm. dalej rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej). Wobec powyższego zakwalifikowano orzekanego według zał. 1 grupa 1 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej - jako niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - kat. N. zał. 1 grupa 1. RWKL zapisała również w orzeczeniu, że nie zalicza się orzekanego do żadnej grupy inwalidztwa, natomiast rozpoznane u orzekanego schorzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową. Nadto stwierdzono inne schorzenia (opisane w uzasadnieniu w pkt. 2-5), które nie miały wpływu na orzeczoną kategorię zdolności do zawodowej służby wojskowej. W odwołaniu skarżący nie zgodził się z rozpoznaną jednostką chorobową (§ 78 pkt 2 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej), w szczególności w zakresie upośledzenia sprawności ruchowej. Wskazał, że badanie ograniczyło się tylko do spojrzenia na stopy stojąc przodem oraz tyłem do lekarza co w jego opinii nie mogło stwierdzić jakiegokolwiek upośledzenia sprawności ruchowej. Podniósł, że nigdy nie odczuwał żadnych dolegliwości bólowych stóp. Podał, że od 15 lat pracuje jako w. w Specjalistycznych U. F. O., gdzie służba w ochranianych jednostkach wojskowych wiąże się z ciągłym chodzeniem (patrolowaniem) i noszeniem obuwia wojskowego. Dołączył wyniki badań stóp, które na podstawie podoskopii 3D i analizy statycznej i dynamicznej chodu nie stwierdziły upośledzenia sprawności ruchowej. Na tej podstawie wnosił o zmianę kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej na Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej oraz o ponowne zbadanie sprawy. CWKL orzeczeniem z dnia [...] października 2019 r. utrzymała w mocy orzeczenie RWKL w B. z dnia [...] lipca 2019 r. W wyniku badania przeprowadzonego [...] października 2019 r. przez lekarza specjalistę orzecznika rozpoznano w punkcie pierwszym opinii lekarskiej: "płaskostopie poprzeczne z paluchami koślawymi nie upośledzające aktualnie lokomocji". W ostatnim punkcie lekarz dopisał "rokowanie co do sprawności chodu w przyszłości niepewne (płaskostopie dziedziczne)". CWKL stwierdziła, że przepisy rozporządzenia z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej (paragraf 78 pkt 2), wskazują, że stwierdzone płaskostopie poprzeczne, w grupie I, właściwej dla kandydatów do zawodowej służby wojskowej, odpowiada kategorii zdrowia N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Wskazała, że dowody zebrane w postępowaniu komisji pierwszej instancji są obiektywne i przekonujące, opierają się na wynikach wysokospecjalistycznych badań dodatkowych i konsultacjach lekarzy specjalistów w swoich dziedzinach, w pełni uzasadniają sformułowane w orzeczeniu rozpoznania. CWKL, mając na uwadze dobro orzekanego jak i służby, stwierdziła, że nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonego orzeczenia wobec czego postanowiono jak w orzeczeniu. Skargę na powyższe orzeczenie wniósł skarżący zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną interpretację niewłaściwie ustalonego stanu faktycznego oraz nieprawidłowe uzasadnienie orzeczenia. Nie zgodził się z rozpoznaną jednostką chorobową (§ 78 pkt 2 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej), w szczególności w zakresie upośledzenia sprawności ruchowej. Wskazał, że badanie ograniczyło się tylko do spojrzenia na stopy stojąc przodem oraz tyłem do lekarza co w jego opinii nie mogło stwierdzić jakiegokolwiek upośledzenia sprawności ruchowej. Podniósł, że nigdy nie odczuwał żadnych dolegliwości bólowych stóp. Podał, że od 15 lat pracuje jako wartownik w Specjalistycznych U. F. O., gdzie służba w ochranianych jednostkach wojskowych wiąże się z ciągłym chodzeniem (patrolowaniem) i noszeniem obuwia wojskowego. Wskazał, że CWKL nie wzięła pod uwagę faktu, że żaden lekarz nie zalecił skarżącemu noszenia wkładek ortopedycznych. Jego zdaniem istotą w tym zakresie powinny być wyniki badań stóp, gdzie podoskopia 3D oraz analizy statyczne i dynamiczne chodu nie stwierdziły upośledzenia sprawności ruchowej. W zakresie argumentu CWKL, że jest "niepewne rokowanie co do sprawności chodu w przyszłości w związku z dziedziczną postacią płaskostopia", skarżący wskazał, że CWKL dyskwalifikuje go z możliwości pełnienia służby zawodowej na podstawie domysłów w sytuacji pełnej sprawności fizycznej. Jego zdaniem jest to niesprawiedliwe i krzywdzące. CWKL nie wyjaśnia także co ma na myśli pisząc o "płaskostopiu dziedzicznym". Wskazał, że należało by wyjaśnić w orzeczeniu, kiedy i na jakiej podstawie to zostało stwierdzone, podczas jakich badań, po kim to ewentualnie odziedziczył (jakiś materiał porównawczy) oraz wykazać, że pojęcie takie w ogóle istnieje w literaturze profesjonalnej. Podniósł, że lekarz orzecznik CWKL w badaniu lekarskim miał wpisaną prośbę dotyczącą: "Badanie ortopedyczne. Uprzejmie proszę o konsultację u kandydata do zawodowej służby wojskowej z ustaleniem upośledzenia funkcji ruchowej" - płk lek. J. Z.. Oznacza to, że badanie miało dotyczyć głównie kwestii ustalenia upośledzenia funkcji ruchowej. Badanie było solidne i rzetelne w tym zakresie i wykazało w pkt 1 opinii: "płaskostopie poprzeczne z paluchami koślawymi nie upośledzające aktualnie lokomocji". Na tej podstawie uznał, że komisja powinna go zakwalifikować do jednostki chorobowej - § 78 pkt 1 oraz § 80 pkt 4 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, gdyż punkt ten właśnie dotyczy braku upośledzenia sprawności ruchowej. Wskazał, że wiąże się to ze zmianą kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej na Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej. W § 78 pkt 1 oraz § 78 pkt 2 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej - są przypisane stopy płaskie. W komentarzu do paragrafów nie ma wpisu czy chodzi o stopy płaskie np. poprzecznie czy podłużnie. Różnica za to jest istotna przy ocenie upośledzenia sprawności ruchowej. Sprawność ta nie została zbadana ani opisana przez lekarza pierwszej instancji. Na karcie badań lekarskich kandydatów do zawodowej służby wojskowej, z dnia [...] lipca 2019 r. w B., widnieje zapis w badaniu ortopedycznym z datą [...] lipca 2019 r.: "Stopy podłużne, poprzecznie płaskie, paluch koślawy, § 78 pkt 2 oraz § 80 pkt 4 rozporządzeniu MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej". Wskazał, że lekarz nie określił upośledzenia sprawności ruchowej, zrobiła to dopiero RWKL w orzeczeniu nie wyjaśniając dlaczego i na jakiej podstawie. Podniósł, że CWKL napisała w uzasadnieniu, że "Wojskowe komisje lekarskie orzekając o zdolności kandydatów do zawodowej służby wojskowej oceniają ich zdrowie również w kontekście wieloletniej, trudnej fizycznie służby wojskowej ...." -komisja nie wyjaśnia na jakiej podstawie tak twierdzi i nie przytacza żadnego przepisu, rozporządzenia, itp.. Dalej uzasadnia: " ... W tej perspektywie stwierdzone schorzenie narządu ruchu obu stóp, w opinii zespołu orzeczniczego CWKL, nieznacznie upośledza sprawność ruchową skarżącego co uzasadnia zastosowanie przez RWKL kwalifikacji orzeczniczej wg § 78 pkt 2 i 80 pkt 4" – komisja zaprzecza tu sama sobie oraz opinii lekarza orzecznika, do którego wysłała skarżącego. Wskazał, że CWKL dyskwalifikuje skarżącego na podstawie domysłów. Wskazał, że to samo CWKL zrobiła przy wpisie: "niepewne rokowanie co do sprawności chodu w przyszłości" oraz lekarz orzecznik przy wpisie: "rokowanie co do sprawności chodu w przyszłości niepewne (płaskostopie dziedziczne)". W związku z powyższym wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zmianę decyzji zgodnie z przepisami prawa i dowodami i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uznając za dopuszczalną skargę na orzeczenie CWKL w W. w zakresie ustalenia zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej Sąd stwierdził, że skarga w tym przedmiocie nie jest zasadna. Przedmiotem skargi jest orzeczenie CWKL w W. z dnia [...] października 2019 r. utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w B. z dnia [...] lipca 2019 r. w sprawie uznania skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego orzeczenia, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ppsa), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt OSK 1203/04, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mająca zastosowanie w tej sprawie pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej. Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich (co nie ma miejsca w tej sprawie) stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, ustalenia stopnia inwalidztwa. Zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach, w drodze decyzji administracyjnych (orzeczenia), do których zastosowanie znajdują w odpowiednim zakresie przepisy k.p.a. (v. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich dokonywana przez sąd administracyjny w tym zakresie, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych (v. powołany już wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14). Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 330 dalej ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych) zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Przepis art. 5 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przewiduje, że orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza lub innej osoby do jednej z kategorii, o których mowa w ust. 6, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej. W przepisie art. 5 ust. 8 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ustawodawca zawarł upoważnienie dla Ministra Obrony Narodowej do wydania w porozumieniu z Ministrem Zdrowia, rozporządzenia regulującego orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W § 1 pkt 1 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej określono wykaz chorób lub ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa oraz wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do pełnienia służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych wymagających szczególnych predyspozycji zdrowotnych wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Natomiast § 2 rozporządzenia stanowi, że wykazy chorób lub ułomności, o których mowa w § 1 i 3, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Wykaz chorób lub ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 2, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej. Rozpoznane u skarżącego w punktach od 8.1 do 8.10 zaskarżonego orzeczenia schorzenia zostały prawidłowo przyporządkowane do wymienionych w orzeczeniu przepisów ujętych w załączniku nr 1 do rozporządzeniu MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia CWKL wynika na podstawie jakich badań CWKL dokonała rozpoznań i dlaczego uznała skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. Zgromadzona dokumentacja jednoznacznie wskazuje, że u skarżącego rozpoznano: obustronne płaskostopie poprzeczne z paluchami koślawymi - kwalifikując je do § 78 pkt 2 i § 80 pkt 4 załącznik nr 1 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej. Wskazać należy, że zgodnie z zapisem § 23 ust. 2 rozporządzeniu MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej CWKL w W. zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji i tylko w razie potrzeby CWKL może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów. Podkreślić należy, że RWKL w B. rozpoznając w oparciu o przeprowadzone badania ortopedyczne z dnia [...] lipca 2019 r.: stopy podłużnie i poprzecznie płaskie, paluchy koślawe - § 78 pkt 2 i § 80 pkt 4 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej - kwalifikując rozpoznane schorzenia prawidło zakwalifikowała do § 78 pkt 2 i § 80 pkt 4 załącznika nr 1 grupa I rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej. Zapis tego paragrafu brzmi: stopa płaska, koślawa lub wydrążona, nieznacznie upośledzająca sprawność ruchową - § 78 pkt 2 - lat. N, zapis § 80 pkt 4 brzmi: zniekształcenie palców stóp nie utrudniające noszenia obuwia i chodzenia lub nieznacznie utrudniające noszenie obuwia lub chodzenie - kat. Z/N. Jak już wskazano, CWKL zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji i tylko w razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów. W omawianym przypadku CWKL zleciła dodatkowe badania uzupełniające przez specjalistę lekarza ortopedę, w wyniku których rozpoznane schorzenia zostały potwierdzone w uzupełniającym badaniu ortopedycznym dokonanym przed CWKL w W. w dniu [...]października 2019 r. - dr. med. A.D. - specjalista chirurgii urazowo - ortopedycznej po konsultacji wpisał: nie leczony ortopedycznie. Płaskostopie poprzeczne z paluchami koślawymi nie upośledzającymi aktualnie lokomocji. Śladowa skolioza Th z S nie upośledzająca sprawności ruchowej. Rokowania co do sprawności chodu w przyszłości - niepewne (płaskostopie dziedziczne). Należy zauważyć, że zarzut skarżącego, że żaden z lekarzy nie zalecił mu noszenia wkładek ortopedycznych, skoro w wywiadzie lekarskim oświadczył, że nie był leczony ortopedycznie i nie zgłaszał się do lekarza ortopedy ze swoimi problemami zdrowotnymi nie jest zasadny. Wojskowe komisje lekarskie dokonują rozpoznania schorzenia a nie zajmują się jego leczeniem. Podobnie odnośnie zarzutu o płaskostopiu dziedzicznym, które w swojej opinii medycznej stwierdził konsultujący lekarz ortopeda - orzekająca komisja lekarska opiera się na dokonanym rozpoznaniu schorzenia lekarza specjalisty i nie prowadzi procedury medycznej związanej z leczeniem rozpoznanego schorzenia i ustalaniem przyczyn posiadanego przez skarżącego schorzenia, gdyż diagnostyka i leczenie odbywają się w ramach usług świadczonych przez lekarzy w ramach NFZ a nie przez lekarzy orzeczników wojskowych komisji lekarskich. Wojskowa komisja lekarska dokonując rozpoznania schorzenia i dokonując jego kwalifikacji działała zgodnie z zgodnie z zapisami rozporządzeniu MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oceniając stan zdrowotny orzekanego i uwzględniając jego przydatność (przy uwzględnieniu posiadanego schorzenia) do pełnienia zawodowej służby wojskowej, uwzględniając trudne warunki jej pełnienia, konieczność uczestniczenia w poligonach, ćwiczeniach, corocznemu zdawania egzaminów z w-f, służbach, wartach itp. Podkreślenia wymaga, że sformułowanie: brak upośledzenia sprawności ruchowej (wpisane przez konsultujących lekarzy) nie jest jednoznaczne ze zdolnością ustroju (całego organizmu orzekanego) do sprostania obciążeniom jakie niesie służba wojskowa osobie z tym rozpoznanym schorzeniem (ułomnością). Ten aspekt podlega ocenie orzeczniczej wojskowej komisji lekarskiej. Zadaniem lekarza konsultanta jest rozpoznanie schorzenia, natomiast jego kwalifikacja należy do wojskowej komisji lekarskiej i to ten organ dokonuje stosownej oceny o przydatności orzekanego do zawodowej służby wojskowej. Rozpoznane schorzenie jest podstawą do jej klasyfikacji pod kątem rozstrzygnięcia o zdolności do zawodowej służby wojskowej i do specjalistycznej wiedzy medycznej lekarzy orzeczników należy ocena, czy badany jest do tej służby zdolny. Skarżący nie neguje rozpoznanych schorzeń, podnosi jedynie, że w jego ocenie jest zdrowy i zdolny do pełnienia służby wojskowej, lecz jest to subiektywna ocena skarżącego, niepotwierdzona wynikami badań ortopedycznych. W ocenie Sądu zarówno RWKL w B. jak też CWKL w W. prawidłowo zakwalifikowała rozpoznane u skarżącego schorzenia: stopy podłużnie i poprzecznie płaskie nieznacznie upośledzające sprawność ruchową i paluchy koślawe - do § 78 pkt 2, § 80 pkt 4 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej do - co prawidłowo skutkowało zaliczeniem badanego do kategorii N - Zał. 1 Grupa 1 - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Podkreślenia wymaga, że sąd administracyjny nie dokonuje weryfikacji medycznych ustaleń lekarzy orzekających w komisjach lekarskich. Zaznaczyć przy tym należy, że w sprawie tej nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego. Zarzut błędnych ustaleń faktycznych opiera się w istocie na odmiennej ocenie przez skarżącego charakteru schorzeń. Zdaniem Sądu CWKL w W. uwzględniła i rozważyła cały materiał dowodowy niezbędny do wydania orzeczenia. Z § 23 ust. 2 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. wynika, że CWKL orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Zdaniem Sądu należy uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny. Stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu, uzasadniono w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji.