I SA/Bd 421/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Szulc (spr.) Sędziowie sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 października 2022 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 30 maja 2022 r. nr SKO-53-228/22 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2020 oddala skargę UZASADNIENIE I SA/Bd 421/22 UZASADNIENIE W informacjach w sprawie podatku od nieruchomości, dotyczących nieruchomości położonej w T. przy ul. [...] Skarżący wykazywał od 2016 roku grunty o pow. 13.895m2 związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynki pozostałe związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 1.859 m2. Organ podatkowy na podstawie informacji składanych przez podatnika wydawał za lata 2015-2020 decyzje ustalające wymiar podatku od tej nieruchomości, w także decyzję z dnia [...] stycznia 2020 r. znak [...] ustalającą wymiar podatku na 2020 rok. Decyzja ta nie była przedmiotem zaskarżenia i jest ostateczna w postępowaniu podatkowym. W dniu [...] listopada 2020 r. do organu podatkowego wpłynął wniosek o skorygowanie decyzji podatkowych za lata 2015-2020 za nieruchomość położoną w T. przy ul. [...], w którym podatnik poinformował, że nieruchomość ta wpisana jest do statusu zakładu pracy chronionej już od 1995 r., a więc podlegała zwolnieniu od podatku od nieruchomości również w latach 2015-2019, w których to podatek był uiszczany przez pomyłkę. Do pisma załączono decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. (doręczoną w dniu [...] stycznia 2012 r.) zmieniającą decyzję pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] stycznia 1995 r., w której zapisano, że podatnik prowadzący także działalność przy ul. [...] spełnia warunki określone dla zakładów pracy chronionej. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. Prezydent M. T. wznowił z urzędu postępowanie podatkowe w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za nieruchomość położoną w T. przy ul. [...] w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2019 r. ustalającą wymiar podatku od nieruchomości na rok 2020. W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy przywołał art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej i okoliczności mogące stanowić podstawę faktyczną do stwierdzenia przesłanki wznowienia postępowania określonej w tym przepisie. Następnie, Prezydent M. T. decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] stycznia 2020 r. ustalającej wymiar podatku od nieruchomości na rok 2020 za nieruchomość położoną w T. przy ul. [...], w ramach postępowania prowadzonego w trybie art. 243 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy powyższą decyzję, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. akt 874/21 oddalił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został zaskarżony przez podatnika. W dniu [...] lutego 2022 r. do organu podatkowego wpłynęły korekty deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2015-2020 złożone przez podatnika na formularzu DN-1 wraz załącznikami ZDN-1 i ZDN-2 dotyczące spornej nieruchomości. Pismem [...] marca 2022 r. organ podatkowy wezwał podatnika do złożenia pisemnych wyjaśnień w sprawie złożonych korekt deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2015-2020 poprzez wskazanie podstawy prawnej ich złożenia, tj. wskazania okoliczności uzasadniających opodatkowanie osoby fizycznej na zasadach obowiązujących osoby prawne. Strona w dniu [...] marca 2022 r. złożyła wniosek o ustalenie wysokości nadpłaty w podatku od nieruchomości w związku ze złożonymi korektami deklaracji na podatek od nieruchomości, a w dniu [...] marca 2022 r. korekty informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych na podatek od nieruchomości na formularzach IN-1 wraz załącznikami IN-3 i ZIN-2. Prezydenta M. T. postanowieniem z dnia [...] marca 2022 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2020 za nieruchomość położoną w T. przy ul. [...], wskazując, że podatnik kwestionujący kwotę podatku wynikającą z decyzji ustalającej, wydanej w trybie art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej nie może formułować wniosku o stwierdzenie nadpłaty, o którym mowa w art. 75 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, albowiem przysługują mu jedynie środki prawne w postaci zainicjowania postępowania odwoławczego lub trybów nadzwyczajnych. W konsekwencji organ podatkowy był zobligowany do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej. Strona nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem, złożyła w dniu [...] marca 2022 r. zażalenie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zwrócenie sprawy do organu, w celu wszczęcia przez organ i przeprowadzenia postępowania podatkowego, zainicjowanego złożeniem przez stronę korekty deklaracji w podatku od nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] maja 2022 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ podał, że w przypadku osób fizycznych zobowiązanie podatkowe powstaje w drodze doręczenia decyzji ustalającej wysokość podatku na zasadzie art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, a podatnik zobowiązany jest do złożenia informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, a nie deklaracji na podatek od nieruchomości. Podatnik, dążący do zainicjowania postępowania podatkowego w przedmiocie nadpłaty, dysponuje uprawnieniem przyznanym w art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej. W świetle tego przepisu wniosek o stwierdzenie nadpłaty nie może być stosowany przez podatników w odniesieniu do nadpłat podatków powstających po doręczeniu decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe (art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Podatnik, kwestionujący kwotę podatku wynikającą z decyzji ustalającej (art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej), nie może formułować wniosku o stwierdzenie nadpłaty, o którym mowa w art. 75 Ordynacji podatkowej. Przysługują mu jedynie środki prawne w postaci zainicjowania postępowania odwoławczego lub trybów nadzwyczajnych wzruszenia decyzji ostatecznych (art. 240, 247, 254 Ordynacji podatkowej). Dopiero skuteczne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ustalającej, lub jej zmiana, może spowodować powstanie po stronie organu podatkowego obowiązku zastosowania art. 74a Ordynacji podatkowej i określenie nadpłaty. Dalej SKO podało, że w ślad za stanowiskiem wielokrotnie już zajmowanym przez sądy administracyjne, w świetle wykładni systemowej art. 75 Ordynacji podatkowej nieskuteczne jest złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty, w sytuacji gdy kwota zobowiązania wynika z decyzji podatkowej, o której mowa w art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Wniosek nie wszczyna postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty, a organ podatkowy jest zobligowany do zastosowania art. 165a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Podatnik może uzyskać zwrot podatku określonego w takiej decyzji jedynie wówczas, gdy doprowadzi do jej uchylenia lub zmiany w drodze odwołania lub jednego z trybów nadzwyczajnych (art. 240, 247, 254 Ordynacji podatkowej). W ocenie SKO, przyjęcie odmiennego stanowiska stanowiłoby naruszenie zasady trwałości decyzji ustanowionej w art. 128 Ordynacji podatkowej mającej zastosowanie zarówno do decyzji określających jak i ustalających wysokość zobowiązania podatkowego. Zdaniem SKO organ pierwszej instancji prawidłowo rozpoznał pismo strony z dnia [...] marca 2022 r. jako wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Skoro sam podatnik wskazał w jego treści, że pismo stanowi "Wniosek podatnika o ustalenie wysokości nadpłaty w podatku od nieruchomości" nie odnosząc się w żaden sposób do wcześniej wydanych ostatecznych decyzji ustalających wysokość podatku, to wzywanie podatnika w celu wykazania przez niego, że złożone przez niego pismo nie stanowi wniosku o stwierdzenie nadpłaty tylko wniosek o wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym (art. 240, 247, 254 Ordynacji podatkowej) byłoby działaniem wbrew jego woli, tym bardziej, że decyzja organu podatkowego odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej, ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w wyniku wznowienia postępowania nie jest prawomocna. Organ podkreślił, że podatnik nie był uprawniony do złożenia korekty deklaracji na podatek od nieruchomości, chociażby z tego powodu, że wcześniej nie złożył takich deklaracji tylko informacje o nieruchomościach i obiektach budowlanych. Za bezzasadny organ uznał również zarzut dotyczący blokowania przez organ złożenia korekty deklaracji, jeżeli zważy się, że organ nie odmówił ich przyjęcia, a sam podatnik po wezwaniu o wskazanie podstawy ich złożenia dostarczył korekty wcześniej złożonych informacji. W skardze do tut. Sądu Skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia w całości, zarzucając naruszenie: 1) art. 245 § 1 pkt 2 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 w zw. z art. 270 oraz 244 § 1 i w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przez utrzymanie w mocy decyzji organu podatkowego, błędnie przyjmującej, że nie zaistniały przesłanki do uchylenia ostatecznej decyzji podatkowej ustalającej wymiar podatku od nieruchomości w sytuacji, w której strona skorygowała swoją wcześniejszą informację stanowiącą podstawę wydania decyzji podatkowej w sprawie podatku od nieruchomości i wydanie postanowienia bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego i przed skutecznym złożeniem korekty informacji przez podatnika, 2) art. 2 i 45 Konstytucji RP przez negowanie prawa podatnika do uzyskania zwrotu nadpłaty zapłaconego przez niego podatku, w sytuacji w której do zapłaty tego podatku nie był zobowiązany i pozbawienie go jakiegokolwiek prawa do wszczęcia i prowadzenia w tym zakresie jakiegokolwiek postępowania podatkowego i sądowego, przy czym zasadniczą przesłanką takiego działania organu jest fakt, iż to po stronie podatnika występuje nadpłata podatku w kwocie ok [...] zł, a nie niedopłata po stronie organu podatkowego. W uzasadnieniu skargi podano m.in., że z uwagi na złożoną przez podatnika korektę informacji, postanowienie wydane przez Prezydenta M. T. jest co najmniej przedwczesne, bowiem powinno być ono wydane dopiero po przeanalizowaniu treści korekty informacji złożonej w dniu [...] marca 2022r. Z działań podjętych przez podatnika widać jego dążenie do zmiany decyzji w przedmiocie wysokości podatku od nieruchomości i ma on do tego pełne prawo. Prawo to wynika również z zapisów Konstytucji, która w tym konkretnym przypadku nie jest stosowana przez organy podatkowe, zaś obowiązujące w Polsce prawo w sposób niedostateczny chroni podatnika przez podobnymi sytuacjami a z drugiej strony nadmiernie chroni budżet samorządowy przed konsekwencjami sytuacji, w których to po stronie podatnika występuje nadpłata podatku i to w znacznej wartości. Prezydent M. T. w żaden sposób nie odniósł się do złożonych korekt informacji, bowiem nie można uznać za reakcję na te korekty jego postanowienia wydanego 6 dni wcześniej, kiedy tych korekt jeszcze nie było. W treści uzasadnienia postanowienia SKO wskazano, iż skuteczne i prawidłowe złożenie korekt nastąpiło właśnie w dniu [...] marca 2022r., wcześniejsze były złożone na błędnym formularzu a więc były nieskuteczne, a organ odnosi się w swoim postępowaniu do informacji których etap składania nie został wówczas jeszcze zakończony. Organ ograniczył się wyłącznie do skomentowania złożonego wniosku o stwierdzenie nadpłaty, natomiast zdaniem podatnika należało najpierw rozpoznać merytorycznie złożone korekty informacji, wszcząć w tym zakresie postępowanie i jako efekt tego postępowania ustalić nowy wymiar podatku od nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Na podstawie tego przepisu, sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17). Natomiast zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, sąd oddala skargę w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z ustaleń faktycznych sprawy wynika, że w dniu [...] lutego 2022 r. do organu podatkowego wpłynęła złożona przez skarżącego korekta deklaracji na podatek od nieruchomości za 2019 r., dotycząca nieruchomości położonej w T. przy ul. [...]. W odpowiedzi na wezwanie do złożenia pisemnych wyjaśnień w sprawie złożonej korekty, strona w dniu [...] marca 2022 r. złożyła wniosek o ustalenie wysokości nadpłaty w podatku od nieruchomości, a w dniu [...] marca 2022 r. korekty informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych na podatek od nieruchomości na formularzach IN-1 wraz załącznikami IN-3 i ZIN-2. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do stwierdzenia, czy zasadnie organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2020. Rozważania w tym zakresie należy poprzedzić wskazaniem mających znaczenie dla niniejszej sprawy przepisów. Zgodnie z art. 165 § 1 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. § 3 tego przepisu stanowi, że datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu, z zastrzeżeniem art. 165a. Z kolei w myśl art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, jeśli żądanie, o którym mowa w art. 165 § 1 Ordynacji podatkowej zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na skutek odmowy wszczęcia postępowania organ nie prowadzi postępowania podatkowego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Z treści art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej wynika zatem konieczność przeprowadzenia przez organ wstępnej analizy wniosku, pod względem ewentualnego wystąpienia okoliczności, uniemożliwiających merytoryczne jego rozpatrzenie. Samo złożenie żądania wszczęcia postępowania w konkretnej sprawie nie powoduje więc automatycznie skutku jego wszczęcia, gdyż na wstępnym etapie rozpoznania sprawy organ podatkowy przeprowadza badanie pod kątem istnienia przesłanek formalnoprawnych, warunkujących jego dopuszczalność. W przypadku stwierdzenia przez organ podatkowy, że w sprawie zachodzą przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania i rozpatrzenie treści żądania, nie może on przystąpić do merytorycznego badania wniosku. Jego obowiązkiem w takiej sytuacji jest zaniechanie dalszych czynności i odmowa wszczęcia postępowania, zgodnie z art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej. Użyte w tym przepisie wyrażenie "nie może być wszczęte" należy odnieść do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne jego przepisy, których wykładnia uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenia treści żądania w sposób merytoryczny. Należy podkreślić, iż pogląd ten utrwalił się w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z dnia 10 sierpnia 2022 r., sygn. akt III FSK 2255/21 oraz III FSK 2392/21, a także z dnia 3 grudnia 2021 r., sygn. akt III FSK 4420/21 oraz z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FSK 3183/21). Kontynuując rozważania na temat złożonego przez skarżącego korekt informacji oraz wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości należy mieć także na uwadze sposób, w jaki powstało przedmiotowe zobowiązanie. Zgodnie z treścią art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem: 1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania; 2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania. Zobowiązanie w podatku od nieruchomości od osób fizycznych powstaje z dniem doręczenia decyzji ustalającej (czyli zgodnie z art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Wynika to wprost z art. 6 ust. 7 zdanie pierwsze ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którym podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 11, ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Należy też zaznaczyć, że na osobach fizycznych ciąży obowiązek składania właściwemu organowi podatkowemu informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzonych na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia mającego wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiany sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części (art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). W istocie więc informacja dla podatku od nieruchomości od osób fizycznych nie ma charakteru deklaracji podatkowej, z której wynika podlegający zapłacie podatek. Podatek ten, ustalany jest bowiem w drodze decyzji, przez właściwy organ podatkowy. Odnośnie pojęcia nadpłaty trzeba wskazać, że zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jest nią kwota nadpłaconego i nienależnie zapłaconego podatku. Kwotą nadpłaconą podatku jest kwota nadwyżki dokonanej przez podatnika wpłaty, nad wynikającą z ustawy lub decyzji podatkowej kwotą należnego podatku. Podatek nadpłacony to podatek zapłacony w kwocie wyższej niż należna. Podatek zapłacony nienależnie to kwota uiszczona przez podatnika w sytuacji, gdy nie było ustawowego obowiązku jej zapłacenia albo obowiązek ten istniał, ale wygasł. Ustawodawca w przytoczonym przepisie art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przewidział dwie sytuacje wystąpienia nadpłaty: albo (1) podatnik wpłacił kwotę wyższą niż kwota podatku, którą wyznacza ustawa podatkowa lub decyzja podatkowa (także decyzja ustalająca – art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej) i w związku z tym powstaje kwota nadpłacona, albo (2) podatnik uiszcza kwotę tytułem podatku, w sytuacji gdy obowiązek podatkowy nie istniał lub wygasł. Możliwości stwierdzenia nadpłaty podatku, czy też jak sugeruje w skardze pełnomocnik - merytorycznego rozpoznania złożonej korekty informacji i ustalenia nowego wymiaru podatku od nieruchomości, w sytuacji, gdy w obrocie prawnym znajdowała się decyzja ostateczna Prezydenta M. T. z dnia [...] stycznia 2020 r. znak [...] ustalająca skarżącemu wymiar podatku od nieruchomości na rok 2020, sprzeciwia się zasada trwałości decyzji podatkowych, wynikająca z art. 128 Ordynacji podatkowej. Przepis ten zawiera ustawową definicję decyzji ostatecznej, jako decyzji, od której nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym. Decyzje ostateczne, nie mogą być weryfikowane w administracyjnym toku instancji. Do decyzji ostatecznych zaliczyć należy między innymi decyzje wydane przez organ drugiej instancji w wyniku rozpatrzenia odwołania oraz decyzje organu pierwszej instancji, w stosunku do których upłynął termin do wniesienia odwołania i termin ten nie został przywrócony. Powyższe oznacza, że wydanie przez organ ostatecznej decyzji uniemożliwia dalsze procedowanie w danej sprawie w, tzw. trybach podstawowych. Dopiero wyeliminowanie z obrotu, w całości lub w części, decyzji ustalającej może skutkować powstaniem nadpłaty w podatku od nieruchomości. Wszelkie – mówiąc w pewnym uproszczeniu - zmiany wysokości podatku lub ustalanie nowego wymiaru podatku, w sytuacji pozostawania w obrocie ostatecznej i prawomocnej decyzji ustalającej zobowiązanie, wymagają wzruszenia tego aktu w prawnie przewidzianych trybach, tzw. nadzwyczajnych. Nie jest nim natomiast wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Innymi słowy, kwestionując kwotę podatku od nieruchomości wynikającą z decyzji ustalającej (art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej) skarżący nie mógł skutecznie formułować wniosku o stwierdzenie nadpłaty, o którym mowa w art. 75 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. W takim wypadku przysługują mu bowiem jedynie środki prawne w postaci zainicjowania postępowania odwoławczego lub trybów nadzwyczajnych wzruszenia decyzji ostatecznych (art. 240, art. 247, art. 254 Ordynacji podatkowej). Dopiero skuteczne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ustalającej lub jej zmiana w podanych trybach, może spowodować powstanie po stronie organu podatkowego obowiązku określenia nadpłaty i jej zwrotu. Przeciwna wykładnia art. 75 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej doprowadziłaby do tego, że instytucja stwierdzenia nadpłaty mogłaby być wykorzystywana do wzruszania ostatecznych decyzji ustalających, wydanych na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, a nawet decyzji wymiarowych (art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej) (zob. wyroki NSA z dnia 14 marca 2019 r. sygn. akt II FSK 975/17, z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II FSK 1316/15; z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt II FSK 1315/15). Tymczasem, tryb postępowania podatkowego zmierzający do stwierdzenia nadpłaty nie jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, dzięki któremu można wzruszyć ostateczne decyzje podatkowe, gdyż środki te określone zostały enumeratywnie w przepisach rozdziałów 17, 18 i 19 Ordynacji podatkowej (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2006 r., II FSK 206/05; L. Etel, Komentarz do art. 75 ustawy - Ordynacja podatkowa, Lex nr 145136). Wbrew stanowisku zawartemu w skardze, istnieją zatem wskazane powyżej możliwości wzruszenia decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości. Niejako na marginesie należy też wspomnieć, że w sprawie podatku od nieruchomości za 2020 r. toczy się postępowanie wznowieniowe. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. Prezydent M. T. wznowił z urzędu postępowanie podatkowe w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za nieruchomość położoną w T. przy ul. [...] w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2020 r. znak [...] ustalając wymiar podatku od nieruchomości na rok 2020. Organ ten decyzją z dnia [...] czerwca 2021r. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] stycznia 2020 r. ustalającej wymiar podatku od nieruchomości na rok 2020. W toku postępowania tut. Sąd wyrokiem z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 874/21 oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2021 r. wydaną w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu. Wskutek rozpoznania skargi kasacyjnej NSA wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2022r., sygn. akt III FSK 679/22 uchylił zaskarżony wyrok w całości, jak również uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta M. T. z [...] czerwca 2021 r. Odrębnie toczące się postępowanie wznowieniowe jest zatem w toku, a podniesione w skardze w ramach niniejszego postępowania zarzuty naruszenia art. 245 § 1 pkt 2 w zw. z art. 240§ 1 pkt 5 w zw. z art, 270 oraz 244§1 i w zw. z art. 233§ 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, są w oczywisty sposób niezasadne. W świetle przedstawionej argumentacji, nieskuteczne było złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty, w sytuacji gdy kwota zobowiązania wynika z decyzji podatkowej, o której mowa w art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W takim wypadku, wniosek i złożone korekty informacji nie skutkują wszczęciem postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty, a organ podatkowy pierwszej instancji zobligowany był do zastosowania art. 165a Ordynacji podatkowej. Nie jest więc zasadny pogląd skarżącego sformułowany w uzasadnieniu wniesionej skargi, że należało najpierw rozpoznać merytorycznie złożone korekty informacji, wszcząć w tym zakresie postępowanie i jako efekt tego postępowania ustalić nowy wymiar podatku od nieruchomości. W rezultacie, za niezasadne Sąd uznał także zarzuty naruszenia art. 2 i art. 45 Konstytucji RP. Z podanych względów, Sąd nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.