I SA/Bd 939/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił skarżącemu umorzenia należności z tytułu składek. W wyniku złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...]. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na powyższą decyzję strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 08 lutego 2012r. sygn. akt I SA/Bd 997/11 ją uchylił. Wyrok uprawomocnił się w dniu 03 kwietnia 2012r. W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania w związku z ww. wyrokiem tut. Sądu Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję odmawiająca umorzenia należności składkowych z dnia [...] Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 5 września 2012r. W dniu 8 października 2012r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...]. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten przewiduje zatem niedopuszczalność skargi na skutek wcześniejszego jej merytorycznego załatwienia, a więc odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która zachodzi przy tożsamości przedmiotowej (tożsamość sprawy) i tożsamości podmiotowej (tożsamość stron). Wskazać należy, że skarga M. R. na decyzję z dnia [...] nr [...] wpłynęła do Sądu po raz pierwszy w dniu 02 grudnia 2011r. Została zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Bd 997/11 i prawomocnym wyrokiem z dnia 08 lutego 2012r. Sąd uchylił ww. decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Zachodzi tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skargi rozpoznanej wyrokiem w sprawie sygn. akt I SA/Bd 997/11 oraz skargi złożonej w niniejszej sprawie. Prawomocne osądzenie sprawy (res iudicata) odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii. Na marginesie Sąd zauważa, że nawet gdyby przyjąć (wbrew żądaniu zawartym w skardze), że przedmiotowa skarga dotyczy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...], to stwierdzić należy, że została ona wniesiona po upływie terminu. Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wobec okoliczności, że decyzja z dnia [...] nr [...] doręczona została skarżącemu w dniu 05 września 2012 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki), należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływałby z dniem 05 października 2012 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym zatem byłoby złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 05 października 2012 r. włącznie. Natomiast skarżący nadał skargę w placówce pocztowej w dniu 07 października 2012r. (k. nr 23 akt sądowych), a więc 2 dni po terminie. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.