III SA/Łd 411/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz (spr.) Asesor WSA Anna Dębowska Protokolant: st. asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2022 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 4 kwietnia 2022 r. nr KO.4114.28.2022 w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Kutnowskiego z dnia 10 lutego 2022 r., nr KM.5430.2.134.2021.AZ; 2) przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi Ł. Ś. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...] kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. [pic] UZASADNIENIE Decyzją z dnia 4 kwietnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach utrzymało w mocy decyzję Starosty Kutnowskiego z dnia 10 lutego 2022 r. w przedmiocie skierowania M.S. na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. Wnioskiem z dnia 22 grudnia 2021 r. Prokurator Rejonowy w Kutnie wystąpił do Starosty Kutnowskiego m.in. o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania M.S. na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych o kierowania pojazdami mechanicznymi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Prokuratura Rejonowa w Kutnie prowadziła postępowanie karne w sprawie [...] przeciwko M.S. podejrzanemu o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. i inne. W toku postępowania zasięgnięto opinii biegłych lekarzy psychiatrów. Z opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, że rozpoznano u M.S. przewlekłą chorobę psychiczną oraz stwierdzono, iż podejrzany powinien być leczony psychiatrycznie w warunkach szpitalnych. W związku z powyższym, zdaniem prokuratora, należało uznać, iż uzasadnione jest poddanie podejrzanego badaniu lekarskiemu celem ustalenia istnienia lub też braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi. Decyzją z dnia 10 lutego 2022 r. Starosta Kutnowski, na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 i art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1212 ze zm.), skierował M.S. na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Decyzja ta nie zawiera uzasadnienia. Skutkiem wniesionego przez skarżącego odwołania od wskazanej powyżej decyzji Starosty Kutnowskiego, przywołaną na wstępie decyzją z dnia 4 kwietnia 2022 r. organ odwoławczy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: kpa), utrzymał w mocy decyzję Starosty Kutnowskiego z dnia 10 lutego 2022 r. Organ odwoławczy przywołując art. 99 ustawy o kierujących pojazdami wskazał, iż ochrona bezpieczeństwa ruchu drogowego wymaga, aby organ uprawniony do wydawania uprawnień do prowadzenia pojazdów czuwał nie tylko nad tym, aby otrzymały je osoby mające odpowiedni stan zdrowia, ale także kontrolował, czy nie utraciły one tych walorów. Ograniczenia do kierowania pojazdami mogą mieć miejsce tylko w ściśle określonych przez prawo przypadkach. Stąd też ingerencja organu administracyjnego w postaci sprawdzenia stanu zdrowia kierującego jest ograniczona. Organ ten nie może dokonywać tej czynności w sposób dowolny, ale tylko wówczas, gdy spełnione są ustawowe przesłanki. Wezwanie kierującego do poddania się sprawdzeniu stanu zdrowia jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy nasuną się zastrzeżenia co do jego stanu zdrowia. Organ zauważył, że w przepisach cyt. ustawy nie zostało zdefiniowane pojęcie "uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia". Niemniej jednak w ocenie organu odwoławczego pojęcie to należy interpretować zgodnie z celem ustawy, którym jest zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Jedną bowiem z istotnych przesłanek bezpieczeństwa ruchu stanowi stan zdrowia kierowcy. Dalej organ odwoławczy zaznaczył, iż podstawę wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie mogą stanowić konkretne i uzasadnione okoliczności, świadczące o pogarszającym się stanie zdrowia kierowcy, przy czym ocena przesłanek uzasadniających wydanie w stosunku do danej osoby skierowania na wskazane badania musi być dokonywana każdorazowo przez pryzmat ewentualnego zagrożenia dla ruchu. Powołując się na orzeczenie NSA z dnia 9 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 96/16, samorządowe kolegium odwoławcze wskazało, że właściwy organ administracji, po otrzymaniu informacji, poddającej w wątpliwość należytą zdolność psychofizyczną kierowcy, powinien przeprowadzić postępowanie celem oceny, czy w konkretnym badanym przypadku zastrzeżenia te są rzeczywiście tego rodzaju, iż uzasadniają wydanie decyzji w oparciu o powołane wyżej przepisy. Sformułowanie, że mają być one uzasadnione oznacza zatem przede wszystkim, iż powinny być oparte na wiarygodnych podstawach. Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że znajdujący się w aktach sprawy wniosek Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kutnie z dnia 22 grudnia 2021 r. oraz wypis z opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 5 listopada 2021 r. stanowią wystarczającą podstawę do wydania decyzji o skierowaniu M.S. na badanie lekarskie. W opinii organu odwoławczego, opinia biegłych jest w pełni wiarygodnym źródłem powzięcia uzasadnionego zastrzeżenia co do stanu zdrowia strony. Organ odwoławczy nadmienił także, że samo skierowanie na badania nie jest w żadnym przypadku jednoznaczne z cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami - ma ono bowiem na celu jedynie zweryfikowanie kwalifikacji kierowcy do prowadzenia pojazdów, z punktu widzenia jego stanu zdrowia. Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem art. 107 § 3 kpa, gdyż decyzja nie zawiera ani uzasadnienia faktycznego, ani prawnego, jednak uchybienie to nie ma wpływu na wynik podjętego rozstrzygnięcia. Reasumując, zdaniem organu odwoławczego, skierowanie strony na badania lekarskie jest zasadne a o konieczności wydania takiego rozstrzygnięcia przesądzają przepisy powołane w decyzji. Na ostateczną decyzję samorządowego kolegium odwoławczego, skargę do sądu administracyjnego złożył M.S., wskazując, iż skierowanie jego osoby na badanie jest niesłuszne a prowadzone wobec niego czynności nie dają podstawy prawnej do wszczęcia postępowania, natomiast postępowanie wszczęte winno być umorzone. W uzasadnieniu swojej skargi strona skarżąca poddaje w wątpliwość ustalenia poczynione w toku postępowania przez organy administracji. W odpowiedzi na złożoną skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zaskarżoną do sądu decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji wydano z naruszeniem przepisów prawa procesowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnia to ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej: ppsa. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.), sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem. Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa uchyla go lub stwierdza jego nieważność. Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, wskazane zostały w art. 145 § 1 ppsa. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala (art. 151 ppsa). Przedmiot tak rozumianej kontroli w rozpoznawanej sprawie stanowiła decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 4 kwietnia 2022 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Kutnowskiego z dnia 10 lutego 2022 r. w przedmiocie skierowania strony skarżącej na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Stosownie do art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami – dalej: ukp, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, podlega osoba posiadająca prawo jazdy, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Zgodnie zaś z art. 99 ust. 1 pkt 2 ukp starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia. Zgodnie z art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. a) ukp starosta wydaje decyzję administracyjną, o której mowa w ust. 1 z urzędu na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych – w zakresie, o którym mowa w ust. 1. Zauważyć należy, iż z powołanych przepisów nie wynika wprost, jakie zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy są wystarczające, aby skierować go na badanie lekarskie. Mowa jest w nich bowiem tylko o tym, aby były one uzasadnione i poważne, co oznacza, że właściwy organ administracji po otrzymaniu informacji poddającej w wątpliwość stan zdrowia kierowcy zobowiązany jest dokonać oceny, czy w tym konkretnym przypadku zgłoszone zastrzeżenia posiadają wyżej wskazane cechy i uzasadniają wydanie decyzji na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 ukp. Zatem z przywołanych przepisów wynika, że podstawą do wydania wskazanej decyzji jest istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierującego pojazdem, nie jest natomiast wymagane ustalenie, czy w istocie rozpoznane problemy zdrowotne stanowią o niezdolności do prowadzenia pojazdów. Stwierdzenie braku lub istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami należy bowiem do uprawnionego lekarza, który na podstawie badania lekarskiego wydaje odpowiednie, przewidziane prawem, orzeczenie. Tym samym więc warunkiem wydania decyzji przez starostę jest powzięcie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy, opartych na wiarygodnych źródłach, które organ powinien ocenić. Wątpliwości nie budzi przy tym i to, że wskazane powyżej uprawnienie organów administracji należy do szeroko pojętej profilaktyki w zakresie bezpieczeństwa na drogach, a celem art. 99 ust. 1 pkt 2 ukp jest spowodowanie, aby osoba, w stosunku do której zaistniały określone przez ustawodawcę (tj. uzasadnione i poważne) wątpliwości, została przebadana przez uprawnionego lekarza w celu wyeliminowania ewentualnego zagrożenia utratą zdrowia bądź życia zarówno dla niej, jak też dla innych użytkowników dróg. Nie może przy tym ujść uwadze sądu, że celem wprowadzonych przez ustawodawcę rozwiązań prawnych jest zapewnienie bezpieczeństwa na drogach. Oczywistym jest też i to, że niedomagania zdrowotne kierowcy są ważnym czynnikiem wpływającym zarówno na jego bezpieczeństwo, jak i na bezpieczeństwo innych użytkowników dróg. Stan zdrowia kierowcy jest niewątpliwie istotną przesłanką bezpieczeństwa ruchu, od dyspozycji psychofizycznej kierowcy zależy w dużym stopniu bezpieczeństwo ruchu drogowego. Dla zapewnienia tego bezpieczeństwa niezbędne jest czuwanie nad tym, aby osoby posiadające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność nie tylko w chwili ubiegania się o takie uprawnienie, ale także w okresie późniejszym, kiedy korzystają ze swoich uprawnień. Odnotować również należy, że wydanie decyzji o skierowaniu na badanie lekarskie na wskazanej powyżej podstawie prawnej nie musi łączyć się z pewnością co do istnienia przeciwwskazań zdrowotnych kierowcy do prowadzenia pojazdami. Organ nie musi zatem udowodnić, że takowe istnieją - wystarczającym jest bowiem jedynie prawdopodobieństwo istnienia tych okoliczności. Ostateczne rozstrzygnięcie w tej kwestii należy bowiem do uprawnionych w tym zakresie lekarzy, którzy przeprowadzą w trybie art. 75 ust. 1 pkt 5 ukp stosowne badania i ocenią, czy skarżący jest zdolny do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Co więcej, skierowanie na badanie lekarskie nie jest równoznaczne z pozbawieniem kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami, gdyż jego celem jest wyjaśnienie istniejących w tym przedmiocie wątpliwości. Powyższe może prowadzić do stwierdzenia istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdami bądź stwierdzenia, że takie przeciwwskazania nie występują. Poddając się takim badaniom kierowca umożliwia zatem wyjaśnienie zaistniałych wątpliwości, które powinny mieć zobiektywizowane uzasadnienie. Podkreślić więc należy, iż w świetle treści i celu art. 99 ust. 1 pkt 2 ukp rolą organu nie jest ocena, czy u strony zachodzą przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami, a jedynie ocena, czy wynikające z ustalonego przez organ administracji stanu faktycznego sprawy, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, wątpliwości są na tyle uzasadnione, że czynią koniecznym sprawdzenie stanu zdrowia kierowcy przez lekarzy. W niniejszej sprawie wniosek o wydanie decyzji o skierowaniu skarżącego na badanie lekarskie złożył Prokurator Prokuratury Rejonowej w Kutnie. W treści uzasadnienia swojego wniosku prokurator wskazał na to, że toczy się postępowanie karne w sprawie przeciwko stronie skarżącej oraz na fakt, iż w toku tego postępowania zasięgnięto opinii sądowo-psychiatrycznej. Niemniej jednak opinii tej do wniosku nie załączono, nie została ona też szczegółowo opisana. W aktach sprawy znajdują się jedynie pisma prokuratora (stanowiące odpowiedź na korespondencję kierowaną doń przez Starostę Kutnowskiego w toku prowadzonego postępowania), które zawierają wybrane przez prokuratora, pojedyncze zdania ze wskazanej opinii sądowo-psychiatrycznej sporządzonej w dniu 5 listopada 2021 r. na zlecenie Prokuratury Rejonowej w Kutnie przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrów oraz biegłą psycholog. Treść wskazanej opinii została przedstawiona przez prokuratora w sposób wyrywkowy i bardzo ograniczony. Brak wskazanej opinii w aktach sprawy, w szczególności w kontekście formułowanych przez stroną skarżącą w toku postępowania administracyjnego poważnych zastrzeżeń oraz kwestionowanie poczynionych przez organy administracji ustaleń - stanowi poważne uchybienie. Należy bowiem pamiętać, że - jak już wskazywano – organ administracji zobligowany był do zbadania, czy okoliczności powołane we wniosku wskazują, że w danym przypadku istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia, które to zastrzeżenia uzasadniają skierowanie kierowcy na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. A ustalenia takie powinny być poczynione w oparciu o zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. W ocenie sądu ustalenia takie trudno poczynić w oparciu o znajdujące się w aktach sprawy, przytoczone przez prokuratora jedynie pojedyncze, wybrane, zdania ze wskazanej opinii sądowo-psychiatrycznej sporządzonej w dniu 5 listopada 2021 r. Wobec powyższego, w opinii sądu, oparte na tak ograniczonym materiale dowodowym ustalenia organu mogą budzić wątpliwości w świetle wskazanej przez ustawodawcę przesłanki, tj. konieczności istnienia uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy. Nie może przy tym ujść uwadze fakt, że decyzja organu pierwszej instancji nie zawiera w ogóle uzasadnienia. A brak w aktach sprawy opinii, na którą powołuje się prokurator w swoim wniosku, szczególnie w świetle wyjaśnień strony skarżącej (w aktach sprawy znajdują się protokoły przesłuchania strony skarżącej z dnia 31 grudnia 2021 r. oraz 9 lutego 2022 r. oraz jej pisemne wyjaśnienia i załączona dokumentacja medyczna związana ze zdarzeniem, którego – jak wyjaśniała strona skarżąca - dotyczyło toczące się przed sądem karnym postępowanie) spowodował – zdaniem sądu - że również ustalenia poczynione przez organ odwoławczy budzą poważne wątpliwości. Odnotować przy tym należy, że organ odwoławczy wskazuje, iż ograniczenia do kierowania pojazdami mogą mieć miejsce tylko w ściśle określonych przez prawo przypadkach - stąd też ingerencja organu administracyjnego w postaci sprawdzenia stanu zdrowia kierującego jest ograniczona. Organ odwoławczy zwraca też uwagę, iż w toku prowadzonego postępowania administracyjnego nie można dokonywać czynności w sposób dowolny, gdyż podjęcie przewidzianych przez ustawodawcę kroków jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione są ustawowe przesłanki. Co więcej – jak dalej wywodzi organ odwoławczy - podstawę wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie mogą stanowić konkretne i uzasadnione okoliczności, świadczące o pogarszającym się stanie zdrowia kierowcy, przy czym ocena przesłanek uzasadniających wydanie w stosunku do danej osoby skierowania na wskazane badania musi być dokonywana każdorazowo przez pryzmat ewentualnego zagrożenia dla ruchu. Samorządowe kolegium odwoławcze zwróciło też uwagę na to, że właściwy organ administracji, po otrzymaniu informacji poddającej w wątpliwość należytą zdolność psychofizyczną kierowcy, powinien przeprowadzić postępowanie celem oceny, czy w konkretnym badanym przypadku zastrzeżenia te są rzeczywiście tego rodzaju, iż uzasadniają wydanie decyzji, o której mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 ukp. Organ ten podkreślił również, że sformułowanie którym posłużył się ustawodawca, iż zastrzeżenia co do stanu zdrowia mają być uzasadnione, oznacza przede wszystkim, że powinny być one oparte na wiarygodnych podstawach. Mimo tych ze wszech miar uzasadnionych wywodów organy obydwu instancji nie wyjaśniły jednak szczegółowo na czym polega choroba strony skarżącej i jaki jest jej związek z przesłanką warunkującą wydanie decyzji kierującej na badania lekarskie, tj. na czym, w tym konkretnym przypadku polega istnienie uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia strony skarżącej. W tym kontekście organy obydwu instancji naruszyły przepisy postępowania, a to art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa. Ponownie rozpatrując sprawę organ powinien więc zgromadzić materiał dowodowy, a następnie zbadać i wyczerpująco uzasadnić, czy stwierdzony w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy stan zdrowia strony skarżącej pozwala na ocenę, że faktycznie istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia w rozumieniu art. 99 ust. 1 pkt 2 ukp, które przemawiają za wydaniem decyzji o skierowaniu strony skarżącej na badanie lekarskie. Sąd nie podzielił stanowiska organu odwoławczego, iż sam wniosek prokuratora oraz wybrane przez niego zdania z opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 5 listopada 2021 r. stanowią wystarczającą podstawę do wydania decyzji o skierowaniu strony skarżącej na badania lekarskie. Sąd stoi bowiem na stanowisku, iż organy administracji powinny się z opinią taką zapoznać i na tej podstawie ustalić, czy istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia strony skarżącej, tj. powinny one ustalić czy, a jeżeli tak to jak występowanie konkretnego schorzenia może się przekładać (nie jest tutaj bowiem konieczna pewność, wystarczy jedynie prawdopodobieństwo) na istnienie po stronie kierowcy przeciwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów w świetle celu jaki przyświecał ustawodawcy, a więc kontekście zapobiegania zagrożeniom w ruchu drogowym, które uzasadniałyby skierowanie na badania lekarskie. W ocenie sądu przedwczesne było w tej sytuacji przesądzenie, czy mamy do czynienia z sytuacją, w której faktycznie istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. Tym bardziej, że oprócz tego, iż w aktach sprawy brak opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 5 listopada 2021 r., to jeszcze w toku postępowania strona skarżąca wyjaśniała, iż w sprawie zapadły wyroki sądów karnych w I i II instancji, a sąd II instancji, tj. Sąd Okręgowy w Łodzi orzekł na korzyść skarżącego. Organy nie dokonały więc prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a więc istnienia uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia strony skarżącej. Tym samym doszło do naruszenia przepisów postępowania – art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa. W świetle powyższego nie wykazano w sposób wystarczający aby doszło do wypełnienia dyspozycji art. 75 ust. 1 pkt 5 oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 ukp. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ powinien odnieść się do wskazanych powyżej okoliczności. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 ppsa sąd orzekł, jak w sentencji (pkt 1 wyroku). O kosztach udzielonej przez adwokata z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 295,20 zł sąd orzekł na podstawie § 21 pkt 1 lit. c) oraz § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r., poz. 18 ze zm.) – pkt 2 wyroku. k.ż.