II AKa 64/23

<p>Sygnatura akt II AKa 64/23</p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2.WYROK</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 18 kwietnia 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->4.Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący SSA Edyta Gajgał</p> <p>Sędziowie: SA Jarosław Mazurek (spr.)</p> <p>SA Janusz Godzwon</p> <p>Protokolant: Magdalena Szymczak</p> <p> <strong> <!-- --> 6.przy udziale prokuratora Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">O.</span>Pawła Gawlasa </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->7.po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2024 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->8.sprawy <span class="anon-block">T. D. (1)</span> oskarżonego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->9.na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego, prokuratora i oskarżycieli posiłkowych</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->10.od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->11.z dnia 17 listopada 2022 r. sygn. akt III K 165/21</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że :</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->za podstawę wszystkich rozstrzygnięć przyjmuje przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> w brzmieniu obowiązującym do 15 listopada 2018 roku oraz przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 ()">kodeksu karnego skarbowego</a> w brzmieniu obowiązującym do 15 października 2018 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>,</strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->w podstawie prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 § 1 pkt. 1)">pkt 1</a> części rozstrzygającej w miejsce <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 §1 k.k.</a> przyjmuje <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, a wymierzoną za ten czyn karę pozbawienia wolności podwyższa do 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy, stwierdzając utratę mocy kary łącznej orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 11)">pkt 11</a>;</strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->nałożone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> obowiązki naprawienia szkody opisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46 pkt. 2;art. 46 pkt. 3;art. 46 pkt. 4;art. 46 pkt. 5;art. 46 pkt. 7)">pkt 2-5 i 7</a> części rozstrzygającej określa w ten sposób, że zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">T. D. (1)</span> na rzecz:</strong> </p> <p>a.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. T.</span> kwotę 19.891,16 zł (dziewiętnaście tysięcy osiemset dziewięćdziesiąt jeden, 16/100),</strong> </p> <p>b.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. D.</span> kwotę 159.265,14 zł (sto pięćdziesiąt dziewięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt pięć, 62/100),</strong> </p> <p>c.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">F. G.</span> kwotę 589.976,62 zł (pięćset osiemdziesiąt dziewięć tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt sześć, 62/100) </strong> </p> <p>d.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. G.</span> kwotę 28.934,06 zł (dwadzieścia osiem tysięcy dziewięćset trzydzieści cztery, 6/100),</strong> </p> <p>e.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. T.</span> kwotę 531.662,73 zł (pięćset trzydzieści jeden tysięcy sześćset sześćdziesiąt dwa, 73/100),</strong> </p> <p>f.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">N. A.</span> kwotę 33.204 zł (trzydzieści trzy tysiące dwieście cztery);</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39 § 1 i 2 k.k.s.</a> łączy kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt 6, 8, 9 i 10 zaskarżonego wyroku i w pkt I.2. tego wyroku i wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">T. D. (1)</span> karę łączną 3(trzech) lat pozbawienia wolności;</strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 14.02.2019r, godz. 6.45 do 12.03. 2019r, godz. 14.10;</strong> </p> <p>V.  <strong> <!-- --> zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">T. D. (1)</span> na rzecz oskarżycieli posiłkowych <span class="anon-block">S. D.</span>, <span class="anon-block">B. T.</span> po 1200 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym;</strong> </p> <p>VI.  <strong> <!-- -->zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 20 zł tytułem wydatków postępowania odwoławczego oraz wymierza mu opłatę <br/>w wysokości 400 zł za obie instancje.</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="233"/> <col width="233"/> <col width="233"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> </colgroup> <tr> <td colspan="23"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td colspan="6"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->II AKa 64/23</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p>3</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.  <strong> <!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p> <strong> <!-- -->Wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z 17 listopada 2022 r. sygn. akt III K 165/ 21 </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.2.  <strong> <!-- -->Podmiot wnoszący apelację </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☒ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☒ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☐ inny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.3.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.1.  <strong> <!-- -->Kierunek i zakres zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="15"> <p>☐ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> <p>☒ w części</p> </td> <td colspan="5"> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>☒</p> </td> <td colspan="8"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>☒</p> </td> <td colspan="8"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.2.  <strong> <!-- -->Podniesione zarzuty </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☒</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☒</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☒</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☒</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="16"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.4.  <strong> <!-- -->Wnioski </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒</p> </td> <td colspan="9"> <p>zmiana</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami <br/>przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.5.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.3.  <strong> <!-- -->Fakty uznane za udowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>2.1.1.1.</p> </td> <td colspan="7"> <p> <span class="anon-block">T. D. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>oskarżony nie był karany sądownie</p> </td> <td colspan="2"> <p>dane o karalności</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>2.1.1.2.</p> </td> <td colspan="7"> <p> <span class="anon-block">T. D. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>pozytywna opinia o oskarżonym</p> </td> <td colspan="2"> <p>opinia z Aresztu Śledczego w <span class="anon-block">O.</span> z 21.03.2024r</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.4.  <strong> <!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>2.1.2.1.</p> </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.6.  <strong> <!-- -->Ocena dowodów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.5.  <strong> <!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>2.1.1.1</p> </td> <td colspan="9"> <p>karta karna</p> </td> <td colspan="10"> <p>dokument obiektywny, niekwestionowany przez strony podchodzący z zasobów Krajowego rejestru karnego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>2.1.1.2</p> </td> <td colspan="9"> <p>opinia z Aresztu Śledczego w <span class="anon-block">O.</span> z 21.03.2024r.</p> </td> <td colspan="10"> <p>Opinia sporządzona przez uprawnionego przedstawiciela Służby Więziennej opisująca (według standardów opinii o osadzonym) zachowanie oskarżonego w trakcie stosowanego w sprawie tymczasowego aresztowania − dowód niekwestionowany przez strony</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.6.  <strong> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>3.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.1.</p> </td> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- --> Prokurator <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">O.</span>zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonego, co do kary jednostkowej za przypisane oskarżonemu przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> i w konsekwencji orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności i na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o względem oskarżonego środków kompensacyjnych w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem na rzecz pokrzywdzonych <span class="anon-block">S. D.</span>, <span class="anon-block">F. G.</span>, <span class="anon-block">K. T.</span>, <span class="anon-block">N. A.</span> i <span class="anon-block">B. T.</span> oraz na korzyść oskarżonego w zakresie orzeczenia środka kompensacyjnemu na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">A. G.</span> :</strong> </p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427)">art. 427 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt. 1 a i 4 k.p.k.</a> wyrokowi temu zarzucił:</p> <p>I. rażącą niewspółmierność kary wyrażającą się w wymierzeniu oskarżonemu <span class="anon-block">T. D. (1)</span> za zarzucany mu występek kwalifikowany z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art 65§1 k.k.</a> (punkt I części dyspozytywnej wyroku) kary 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności i w konsekwencji rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z uwagi na nie wnikliwe rozważenie nielicznych, istniejących okoliczności łagodzących nadanie im nadmiernej wagi przy kształtowaniu wymiaru kary, a uwzględnienie przy tym szeregu przesłanek, które powinny wpłynąć na zaostrzenie represji karnej w postaci wielkości kwoty przywłaszczonych środków pieniężnych, wysokiego stopnia demoralizacji oskarżonego ,wielości przestępczych zachowań podejmowanych w ramach czynu ciągłego, długiego okresu przestępczego działania, działania w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 k.k.</a>, przez co wymierzona kara jednostkowa jest niewspółmiernie łagodna, gdyż ukształtowana została przez najniższym możliwym wymiarze 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności co zdeterminowało też wysokość kary łącznej pozbawienia wolności' również razi rażącą niewspółmiernością.</p> <p>II. naruszenie przepisów prawa materialnego a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361§2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art 415 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 k.k.</a> polegające na tym, iż pomimo poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych obligujących do orzeczenia środków kompensacyjnych w postaci obowiązku naprawienia szkody w całości kompensujących wysokość szkód doznanych przez pokrzywdzonych w wyniku przestępczego zachowania oskarżonego uwzględniających również następstwa popełnionych czynów zabronionych nie orzeczono obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">B. T.</span>, orzeczono je w zaniżonej wysokości na rzecz pokrzywdzonych <span class="anon-block">S. D.</span>, <span class="anon-block">K. T.</span>, <span class="anon-block">F. G.</span>, <span class="anon-block">N. A.</span>, a w zawyżonej wysokości na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">A. G.</span>.</p> </td> <td colspan="5"> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->Ad. I. </strong> </p> <p>Zarzut rażącej niewspółmierności wymierzonej kary za czyn przypisany oskarżonemu w pkt. 1 części rozstrzygającej wyroku to jest za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> jest całkowicie zasadny, albowiem wymierzona za ten czyn kara roku i miesiąca pozbawienia wolności razi wyjątkową łagodnością. Sąd I instancji jak słusznie zauważył skarżący nie uwzględnił należycie okoliczności obciążających, a w szczególności wielości osób pokrzywdzonych, wysoką kwotę przywłaszczonych pieniędzy − 2.318.419,75 zł, nie uwzględnił w sposób właściwy okoliczności, iż oskarżony czynu dopuścił się warunkach czynu ciągłego w okresie 3 lat, co powinno być istotną okolicznością obciążającą i nie wziął pod uwagę także okoliczności, iż działał warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> a zatem z procederu pobierania pieniędzy z cudzych kont bankowych uczynił sobie stałe źródło dochodów. Wszystkie te okoliczności powodują, że właściwą sankcją odpowiadającą zarówno stopniowi zawinienia jak również szkodliwości społecznej czynu musi być kara odpowiadająca wadze dokonanego przestępstwa. Kara wymierzona w granicach minimum ustawowego takiego waloru nie spełnia i nie wypełnia podstawowej zasady sankcji karnej wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53 § 1 k.k.</a> a mianowicie, że kara winna być orzekana na takim poziomie, aby właściwie kształtować świadomość prawną społeczeństwa. Orzeczenie kary na granicy minimum ustawowego możliwe byłoby jedynie wtedy, kiedy w dacie wyrokowania wyrządzona przez oskarżonego szkoda byłaby w całości naprawiona. Takie okoliczności jednak w sprawie nie zaistniały, albowiem pomimo tego, iż oskarżony uznał swoje długi to tylko częściowo jedynie naprawił szkodę , a wielkość szkody wyrządzonej do naprawionej jest bardzo duża. Przedstawione powyżej okoliczności na które słusznie zwrócił uwagę skarżący Prokurator powodowały konieczność podwyższenia kary za przypisane oskarżonemu przestępstwo do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a w konsekwencji podwyższenie także kary łącznej do poziomu 3 lat pozbawienia wolności.</p> <p> <strong> <!-- -->Ad. II.</strong> </p> <p>Za częściowo zasadny uznano także zarzut prokuratora obrazy prawa materialnego to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> i związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> co do wysokości orzeczonych na rzecz pokrzywdzonych środków kompensacyjnych. Aby doprowadzić do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody, sąd I instancji dokonał błędnej oceny okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, w szczególności w sposób niewłaściwy ocenił skutki prawne ugody notarialnej zawartej przez oskarżonego z pokrzywdzonymi w szczególności w przypadku pokrzywdzonych <span class="anon-block">B. T. (1)</span> i <span class="anon-block">S. D.</span> gdzie wystąpiono i pozyskano sądową klauzulę wykonalności, co do tych porozumień i tylko w stosunku do tych pokrzywdzonych zachodzi przesłanka klauzuli antykumulacyjnej. Co do pozostałych pokrzywdzonych takie okoliczności nie zachodzą, nadto należało przy ustalaniu wielkości środka kompensacyjnego uwzględnić częściowe naprawienie szkody przez oskarżonego i tak w stosunku do <span class="anon-block">K. T.</span> 24.624,46 zł, <span class="anon-block">A. G.</span> 31.236,58 zł, <span class="anon-block">B. T.</span> 133.753 zł 90 gr i <span class="anon-block">S. D.</span> 109.526,08 zł. Na wysokość należnego odszkodowania wpływ miały także odsetki pobrane przez Urząd Skarbowy w związku z nieterminowym uregulowaniem należności podatkowych przez pokrzywdzonych. Ponieważ czynności tych winien był dokonywać oskarżony, a nie czynił tego w sposób zgodny z prawem, co znalazło wyraz w punktach VII − XI aktu oskarżenia to naliczone odsetki obciążają oskarżonego, które należało uwzględnić w wysokości należnego środka kondensacyjnego. Nieco inaczej przedstawia się sytuacja z tak zwaną opłatą prolongacyjną, którą uiszczali pokrzywdzeni na rzecz Urzędu Skarbowego w zawiązku z ubieganiem się o rozłożenie na raty należności podatkowych. Zdaniem Sądu Odwoławczego tego rodzaju opłata nie jest szkodą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 k.k.</a> wynikającą z popełnionego przez oskarżonego przestępstwa i dlatego też nie powinien on ponosić materialnej odpowiedzialności za tego rodzaju opłaty finansowe. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania z którego szkoda wynikła. Poza sporem jest, że skoro oskarżony w sposób nienależyty regulował zobowiązania podatkowe w imieniu pokrzywdzonych, to konsekwencje związane z koniecznością uregulowania owych należności podatkowych także odsetkami za zwłokę obciążają oskarżonego, natomiast opłata prolongacyjna, która jest dobrowolna i zależna wyłącznie od wyboru podatnika nie może go obciążać, gdyż nie jest to normalne następstwo wynikające z czynu niedozwolonego, który jest podstawą dochodzonego odszkodowania. Stąd też Sąd Apelacyjny dokonując korekty wielkości należnych pokrzywdzonym odszkodowań uwzględnił, co do zasady kwotę główną to jest wielkość przywłaszczonych środków pieniężnych oraz odsetki za zwłokę w uiszczeniu należności podatkowych i pomniejszył o spłatę dokonaną przez oskarżonego na poszczególnego pokrzywdzonego. Stąd też wielkość środka kompensacyjnego należna pokrzywdzonym przedstawia się następująco:</p> <p>a. <span class="anon-block">B. T. (2)</span> - 19.891,16 zł. Kwota ta wynika z następującego obliczenia 548.122,16 zł (suma przywłaszczonych pieniędzy) + 51.198 zł (suma odsetek karnoskarbowych za zwłokę) - 579.429 zł (uznanie długu z klauzulą wykonalności).</p> <p>b. <span class="anon-block">S. D.</span> - 159.265,14 zł. Kwota ta wynika z następującego obliczenia 657.238,14 zł (suma przywłaszczonych pieniędzy) + 49.630 zł (suma odsetek karnoskarbowych za zwłokę) - 547.603 zł (uznanie długu z klauzulą wykonalności).</p> <p>c. <span class="anon-block">F. G.</span> - 589.976,62 zł. Kwota ta wynika z następującego obliczenia 578.428,62 (suma przywłaszczonych pieniędzy) + 11548zł (odsetki karnoskarbowe za zwłokę).</p> <p>d. <span class="anon-block">A. G.</span> - 28.934,06 zł . Kwota ta wynika z następującego obliczenia 60.170,64 zł (suma przywłaszczonych pieniędzy) - 31.236,58 zł (częściowe naprawienie szkody).</p> <p>e. <span class="anon-block">K. T.</span> - 531.662,73 zł. Kwota ta wynika z następującego obliczenia 474.460,19 zł (suma przywłaszczonych pieniędzy) + 81.827 zł (suma odsetek karnoskarbowych za zwłokę) - 24.624,46 zł (częściowe naprawienie szkody).</p> <p>f. <span class="anon-block">N. A.</span> - 33.204 zł - wielkość przywłaszczonych pieniędzy.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1)">art. 434§1 k.p.k.</a> Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:</p> <p>l. wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">T. D. (1)</span> za przypisany mu występek kwalifikowany z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 k.k.</a> /punkt 1 części dyspozytywnej wyroku/kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i w konsekwencji ary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności.</p> <p>2. orzeczenie wobec oskarżonego <span class="anon-block">T. D. (1)</span> środków kompensacyjnych w postaci obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych w następujących wysokościach:</p> <p> - <span class="anon-block">B. T. (2)</span> -— 42.932,16 złotych,</p> <p> - <span class="anon-block">S. D.</span> — 181.230, 14 złotych,</p> <p> - <span class="anon-block">K. T.</span> — 546.634,73 złotych,</p> <p> - <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">G.</span>— 592.429,62 złotych,</p> <p> - <span class="anon-block">A. G.</span> — 28.934,06 złotych,</p> <p> - <span class="anon-block">N. A.</span> — 33.204,00 złotych</p> </td> <td colspan="5"> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>Z przyczyn podanych powyżej częściowo zasadny był wniosek o podwyższenie kary jednostkowej oraz kary łącznej do poziomu 3 lat pozbawienia wolności. Tylko częściowo zasadne okazały się wnioski o podwyższenie wysokości środków kompensacyjnych na rzecz pokrzywdzonych.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.2.</p> </td> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- --> Obrońcy oskarżonego adw. <span class="anon-block">A. M.</span> i adw. <span class="anon-block">I. G. (1)</span> zaskarżyli wyrok w części tj. w zakresie czynów opisanych w pkt III — VI części wstępnej wyroku i pkt 8 części dyspozytywnej wyroku na korzyść oskarżonego. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucili:</strong> </p> <p>I. Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 2)">art. 424 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego w niniejszej sprawie z pominięciem oceny stopnia społecznej szkodliwości czynów zarzuconych oskarżonemu w pkt III — VI części wstępnej wyroku, i brak oceny stopnia społecznej szkodliwości powyższych czynów, a w konsekwencji.</p> <p>II. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, że stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonego opisanych w pkt III-VI części wstępnej wyroku jest wyższy niż znikomy w sytuacji gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że zarówno wynajmujący nieruchomości, których dotyczyły umowy najmu i protokoły zdawczo odbiorcze jak i pokrzywdzeni akceptowali działania oskarżonego i nie wyrażali co do nich sprzeciwu, a nadto umowy zostały prawidłowo zrealizowane i rozliczone, przez co żadna ze stron nie odniosła wymiernej szkody z działań oskarżonego.</p> </td> <td colspan="5"> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->Ad. I. </strong> </p> <p>W ocenie Sądu Odwoławczego podniesiony zarzut obrazy wskazanych przepisów prawa procesowego tylko częściowo jest trafny, a mianowicie ten dotyczący obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 2)">art. 424 § 2 k.p.k.</a> w zakresie braku wykazania w pisemnym uzasadnieniu wyroku okoliczności wskazujących na stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu w pkt. III − VI części wstępnej wyroku. Co do pozostałych wskazanych przepisów czyli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> to trudno dopatrzyć się ich naruszenia zwłaszcza, że sam apelujący nie wskazał w czym upatruje wadliwego zastosowania tych przepisów w związku z przyjęciem sprawstwa, winy i wszystkich cech przestępstw opisanych w punktach III − VI części wstępnej wyroku. Odnosząc się natomiast do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 2)">art. 424 § 2 k.p.k.</a> to wskazać należy, iż rzeczywiście w pisemnym uzasadnieniu wyroku sąd meriti w żadnym stopniu nie odniósł się do tej cechy przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> jakim jest stopień szkodliwości społecznej czynów przypisanych oskarżonemu. Podnieść jednak należy, że brak omówienia w pisemnym uzasadnieniu wyroku stopnia szkodliwości społecznej czynów (w zakresie poziomu tej szkodliwości) nie powoduje, że wydane w tym zakresie rozstrzygnięcie jest wadliwe. Sąd I instancji podejmując decyzję o przesądzeniu o sprawstwie <span class="anon-block">T. D. (1)</span> w zakresie tych czynów - polegających na podrobieniu podpisów pokrzywdzonych <span class="anon-block">S. D.</span>, <span class="anon-block">K. T.</span> i <span class="anon-block">B. T.</span> i przyjmując odpowiedzialność oskarżonego w warunkach ciągu przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> wskazał, iż uznaje stopień społecznej szkodliwości tego ciągu przestępstw za wyższy niż znikomy skoro zdecydował się na wymierzenie kary 3 miesięcy pozbawienia wolności. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.</a> nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma, a contrario każdy czyn zabroniony którego szkodliwość społeczna jest wyższa niż znikoma stanowi przestępstwo, które może być ukarane sankcją karną przewidzianą w danym typie czynu zabronionego. Rzeczywiście sąd I instancji dokonując przesądzenia o sprawstwie i winie oskarżonego, co do czynów wchodzących w skład ciągu przestępstw nie odniósł się w sposób wymagany przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> do stopnia szkodliwości społecznej tych czynów. Ten brak − obraza przepisów prawa procesowego nie wywołuje jednak żadnych skutków w zakresie wydanego rozstrzygnięcia. Pamiętać bowiem należy, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> orzeczenie ulega uchyleniu lub zmianie w razie stwierdzenia obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia. Braki uzasadnienia pisemnego nigdy nie mają wpływu na treść wydanego wyroku, albowiem pisemne uzasadnienie wyroku jest dokumentem sprawozdawczym powstałym po wydanym już wyroku, a zatem po decyzji podjętej podczas narady nad wyrokiem. Z tego tylko powodu same wady pisemnego uzasadnienia nie mogą wpływać na istotę rozstrzygnięcia.</p> <p> <strong> <!-- -->Ad.II.</strong> </p> <p>Za niezasadny należało uznać także zarzut błędu, co do oceny stopnia szkodliwości społecznej czynów zarzuconych oskarżonemu w punkcie III − VI części wstępnej wyroku, co finalnie znalazło wyraz w przypisaniu oskarżonemu ciągu przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> i wymierzeniem kary 3 miesięcy pozbawienia wolności - pkt. 8 wyroku. Przyjęcie odpowiedzialności za występki popełnione w ramach ciągu przestępstw i wymierzenie stosownej kary pozbawienia wolności pozwala przyjąć, iż sąd I instancji ocenił stopień szkodliwości społecznej tych czynów jako wyższy niż znikomy pozwalający na wymierzenie sankcji karnej. Oceniając takie przesądzenie Sądu meriti pod kątem podniesionych zarzutów stwierdzić należy, iż przypisane czyny charakteryzują się jednak wysokim stopniem szkodliwości społecznej, a nie tak jak chce skarżący stopniem znikomym. Pamiętać należy, że przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> należy do grupy przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów i co do zasady szkodliwość społeczna tego typu czynów wyraża się w tym, iż w obrocie prawnym powinny występować wyłącznie prawdziwe dokumenty. Dla istoty odpowiedzialności za ten typ przestępstwa bez znaczenia pozostają okoliczności, które niezasadnie podkreśla skarżący to jest wyrządzenie indywidualnej szkody pokrzywdzonym. Szkoda w ogóle nie jest tutaj znamieniem tego typu przestępstwa. O tym , że nie sposób jest racjonalnie przyjąć, iż stopień szkodliwości społecznej tych czynów był znikomy przemawia okoliczność wysoce obciążająca, że fałszerstwa dokonano w trzech dokumentach − umowach związanych z wynajmowanymi mieszkaniami i protokołem zdawczym odbiorczym, sfałszowanie podpisów dotyczyło 2 różnych osób, nadto dla wypełnienia wszystkich znamion tego typu czynu oskarżony wypełnił te dokumenty szeregiem indywidualnych danych dotyczących pokrzywdzonych, a zatem działał w zamiarze bezpośrednim co w samo sobie zwiększa stopień jego zawinienia. Podniesione przez oskarżonego argumenty, iż pokrzywdzeni zawodnicy zajmowali się sportem, a on wykonywał inne czynności związane z ich życiem codziennym i nie zawsze miał bezpośredni kontakt z tymi osobami tylko pogłębia stopień winy oskarżonego, bowiem świadczy o lekceważącym stosunku oskarżonego do obwiązującego prawa. Sąd Odwoławczy nie ma żadnej wątpliwości, że przyjęcie przez sąd meriti stopnia szkodliwości społecznej na poziomie warunkującym wymierzenie sankcji karnej jest oczywiste. Co do jej rodzaju i wymierzenia kary 3 miesięcy pozbawienia wolności to po pierwsze taka kara mieści się to w granicach ustawowego zagrożenia, a po drugie jest elementem sądowego wymiaru kary i brak jest jakichkolwiek podstaw w postępowaniu odwoławczym do podważenia tego rodzaju wymierzonej sankcji karnej. Zwrócić należy uwagę, że skarżący poza przytoczeniem słusznych orzeczeń Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego, co do odpowiedzialności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> jak i też oceny stopnia szkodliwości społecznej tego typu czynów nie wskazał żadnego przekonującego argumentu, który pozwalałby na inną ocenę stopnia szkodliwości społecznej. Z jednej strony podkreśla, że żaden z pokrzywdzonych nie kwestionował podpisanych przez oskarżonego umów, a z drugiej strony podnosi, że dobrem prawnie chronionym czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">artykułu 270 § 1 k.k.</a> jest dobro prawne natury ogólnej to jest wiarygodność dokumentu przytaczając stosowne orzeczenie Sądu Najwyższego, że w takim postępowaniu brak jest indywidualnego pokrzywdzonego. Jednak przywołane argumenty nie są przekonywujące, pamiętać bowiem należy że z samego faktu, iż dany typ czynu zabronionego został opisany w części szczególnej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a> i zawiera określoną sankcję karną wnioskować należy, iż ustawodawca z założenia przypisuje tego typu czynom karalnym pewien stopień szkodliwości społecznej wyższy niż znikomy, w innym wypadku określone zachowania te nie byłyby przedmiotem prawa karnego materialnego.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>Mając na uwadze powyższe zarzuty obrońcy wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu w pkt III-VI części wstępnej wyroku i umorzenie postępowania w tym zakresie.</p> </td> <td colspan="5"> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>Z uwagi na to, iż podniesione w apelacji argumenty obrońców oskarżonego nie były trafne, a ocena stopnia szkodliwości społecznej przypisanych czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> prowadzi do wniosku, iż na pewno ów stopień nie był znikomy niemożliwe było uwzględnienie wniosku końcowego obrońcy o umorzenie postępowania karnego w zakresie tych czynów.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.3.</p> </td> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">K.</span> adw. <span class="anon-block">R. K.</span> </strong> zaskarżył wyrok w części tj. co do środka kompensacyjnego na niekorzyść oskarżonego.</p> <p>II. zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> wyrokowi zarzucił:</p> <p>1. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> obrazę przepisów prawa materialnego w wypadku innym niż w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a>, poprzez błędną wykładnię odnośnych przepisów, polegającą na przyjęciu, że warunkiem orzeczenia obowiązku naprawienia szkody jest istnienie bezpośredniego związku przyczynowego pomiędzy przestępstwem a szkodą, podczas gdy z ugruntowanego stanowiska doktryny i orzecznictwa wynika, że odpowiedzialność odszkodowawczą uzasadnia zarówno związek przyczyno" bezpośredni, jak i pośredni, co doprowadziło Sąd Okręgowy do nieprawidłowej konkluzji, że opłaty prolongacyjne oraz odsetki za zwłokę w związku z koniecznością uregulowania zaległych zobowiązań podatkowych powstałych na skutek przestępstw Oskarżonego, nie podlegają obowiązkowi naprawienia szkody w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a>;</p> <p>2. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> zarzucił obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez pominięcie w toku ustalania stanu faktycznego istotnej okoliczności ujawnionej na rozprawie głównej, a mianowicie faktu, że <span class="anon-block">K. T.</span> nigdy nie wystąpił o nadanie klauzuli wykonalności oświadczeniu oskarżonego o uznaniu roszczenia wynikającego z popełnienia przestępstwa, a więc nigdy nie było prowadzone postępowanie w sprawie o roszczenie wynikłe z przestępstwa popełnionego przez Oskarżonego, co skutkowało błędnym ustaleniem stanu faktycznego w tym zakresie, a co z kolei jest istotne dla prawidłowej oceny zmaterializowania się przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 415;art. 415 § 1)">art. 415 § 1 k.p.k.</a>;</p> <p>3. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> zarzucił obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 415;art. 415 § 1)">art. 415 § 1 k.p.k.</a>, poprzez dokonanie błędnej wykładni polegającej na przyjęciu, że sąd nie może orzec obowiązku naprawienia szkody w sytuacji, gdy sprawca złożył uprzednio oświadczenie o uznaniu roszczenia wynikającego z popełnienia przestępstwa, które to oświadczenie nie było przedmiotem dalszego postępowania, podczas gdy treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 415;art. 415 § 1)">art. 415 § 1 k.p.k.</a> - tj. przepisu regulującego wyjątki od obowiązku wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a>- wskazuje expressis verbis na zakaz orzekania obowiązku naprawienia szkody wyłącznie w dwóch sytuacjach:</p> <p>1. jeżeli sprawa o roszczenie wynikające z przestępstwa toczy się (lis pendens)</p> <p>2. sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta w innym postępowaniu (res iudicata) stanowiąc jednocześnie wadliwą wykładnię rozszerzającą wyjątku, naruszającą zasadę exceptiones non sunt extendendae);</p> <p>co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznania, iż w niniejszej sprawie zastosowanie ma tzw. klauzula antykumulacyjna - pomimo tego, że nie toczy się sprawa o roszczenie wynikające przestępstwa ani taka sprawa nie została rozstrzygnięta - przez co Sąd Okręgowy w sposób błędny uznał, że związany jest zakazem orzeczenia obowiązku naprawienia szkody w pełnej wysokości,</p> <p>4. na podstawie art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> zarzucił obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 §1 pkt 1 k.p.k.</a>, poprzez zaniechanie przedstawienia w uzasadnieniu wyroku ustalonego przez Sąd Okręgowy stanu faktycznego w zakresie sumarycznej wielkości szkody wyrządzonej <span class="anon-block">K. T.</span> przez oskarżonego, a także poprzez zaniechanie wskazania przyczyn faktycznych i prawnych, dla których w wyroku orzeczono wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem na rzecz <span class="anon-block">K. T.</span> w kwocie 26.886,19 zł, co całkowicie uniemożliwia prześledzenie procesu decyzyjnego Sądu Okręgowego w tym zakresie, a tym samym zbadanie jego poprawności.</p> </td> <td colspan="5"> <p>☒ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->Ad II.1. </strong> </p> <p>Podniesiony zarzut obrazy prawa materialnego, w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> należało uznać za trafny. Niewłaściwe było przyjęcie przez sąd I instancji, iż wyłącznie bezpośredni związek przyczynowo- skutkowy pomiędzy zdarzeniem a szkodą uzasadnia odpowiedzialność odszkodowawczą. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1 k)">Art. 46 § 1k</a>.k. przewiduje, iż odszkodowanie lub zadośćuczynienie należne pokrzywdzonemu określa się według zasad prawa cywilnego, w tym wypadku obowiązuje podstawowa reguła wynikająca z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> który to przepis wskazuje, że sprawca szkody zobowiązany jest do jej naprawienia. Dookreśleniem szkody powstałej w wyniku czynu niedozwolonego jest norma prawna wynikająca z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a>, który to przepis wskazuje, iż zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania z którego szkoda wynikła. Jest to swoiste ograniczenie prawne odpowiedzialności osoby zobowiązanej do naprawienia szkody, jest ono jednak zdecydowanie szersze niż wykładnia pojęcia szkody na gruncie prawa karnego materialnego. Rzeczywiście do czasu zmian zasad odpowiedzialności karnej i odszkodowawczej w postępowaniu karnym dominował pogląd , że szkoda to wyłącznie wielkość wynikająca bezpośrednio z popełnionego czynu , jednakże wobec aktualnego brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> do pojęcia szkody należy stosować zasady wynikające z prawa cywilnego, które z zasady jest szersze.</p> <p> <strong> <!-- -->Ad II 2.-3 . </strong> </p> <p>Za trafne należało uznać także argumenty podniesione w pkt. 2 i 3 zarzutów apelacji dotyczących obrazy przepisów postępowania i niewłaściwym ustaleniu, że oświadczenie o uznaniu przez oskarżonego roszczenia wynikającego z popełnionego przestępstwa, w sytuacji gdy pokrzywdzony nie wystąpił i nie uzyskał klauzuli wykonalności, co do tego oświadczenia, wyłącza możliwość zasądzenia odszkodowania po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 415;art. 415 § 1)">art. 415 § 1 k.p.k.</a>. Rację ma skarżący, gdy wskazuje, że podstawą do zastosowania klauzuli antykumulacyjnej wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 415;art. 415 § 1)">art. 415 § 1 k.p.k.</a> jest wystąpienie sytuacji, iż sprawa o roszczenie wynikające z przestępstwa toczy się (lis pendens) albo też gdy została prawomocnie rozstrzygnięta w innym postępowaniu( res iudicata). Takiego waloru nie wypełnia natomiast podpisanie przez oskarżonego oświadczenia o uznaniu długu. Mając te argumenty na uwadze rozstrzygnięcie Sądu I instancji zawarte w pkt. 5 części rozstrzygającej wyroku o nałożeniu w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> na oskarżonego <span class="anon-block">T. D.</span> obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. T.</span> jedynie kwoty 26.886,19 zł było nieprawidłowe.</p> <p> <strong> <!-- -->Ad. II .4. </strong> </p> <p>Podniesiony zarzut należy uznać za całkowicie słuszny, a sąd I instancji rozstrzygając o obowiązku naprawienia szkody i wskazując w pkt. 5 wyroku wysokość tego obowiązku zobligowany był do pełnego uzasadnienia tej części rozstrzygnięcia, zwłaszcza jeśli wbrew treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> nakłada obwiązek nie co do pełnej szkody wynikającej z przestępstwa tylko w innej kwocie. Pisemne uzasadnienie wyroku jak słusznie podniósł pełnomocnik pokrzywdzonego, nie daje odpowiedzi na pytanie dlaczego w takiej właśnie kwocie nałożono obowiązek naprawienia szkody.</p> <p>Jakkolwiek sąd meriti w pisemnym uzasadnieniu zawarł stwierdzenie, że w stosunku do tego pokrzywdzonego zastosował klauzulę antykumulacyjną, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 415;art. 415 § 1)">art. 415§1 k.p.k.</a> to jednak w żadnym miejscu uzasadnienia nie wskazał do jakiej wysokości szkody oskarżony uznał roszczenie pokrzywdzonego, nie wskazał także wysokości odsetek karnych z tytułu nieterminowego uiszczenia należności podatkowych obciążających pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. T.</span>, a także nie odniósł się i nie wskazał wysokości tzw. opłat prolongacyjnych, które poniósł pokrzywdzony. Rozstrzygnięcie w tym zakresie jeżeli chodzi o motywy pisemne uzasadnienia jest niepełne i słuszne są te argumenty skarżącego, że nie można dokonać oceny procesu decyzyjnego i tym samym zbadania jego prawidłowości pod kątem faktów i przepisów prawa.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>Mając na uwadze powyższe zarzuty, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a> wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 5 i orzeczenie wobec oskarżonego <span class="anon-block">T. D. (1)</span> obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz <span class="anon-block">K. T.</span> kwoty 595,392,07 zł.</p> </td> <td colspan="5"> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>Wniosek pełnomocnika pokrzywdzonego w znacznej części należało uznać za trafny i inaczej niż to rozstrzygnął sąd I instancji zasądzić od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego obowiązek naprawienia szkody, na którą składa się kwota główna przywłaszczonych pieniędzy to jest 474.460,19 zł, odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowego uiszczenia należności podatkowych 81.827 zł pomniejszone o kwotę 24.624,46 zł (częściowe naprawienie szkody).</p> <p>Jeżeli chodzi o tzw. opłatę prolongacyjną, którą uiścił pokrzywdzony <span class="anon-block">K. T.</span> (łącznie 14.612 zł ) na rzecz Urzędu Skarbowego w zawiązku z ubieganiem się o rozłożenie na raty należności podatkowych, to zdaniem Sądu Apelacyjnego orzekającego w tym składzie tego rodzaju opłata nie jest szkodą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 k.k.</a> wynikającą z popełnionego przez oskarżonego przestępstwa i dlatego też nie powinien on ponosić materialnej odpowiedzialności za tego rodzaju opłaty finansowe. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania z którego szkoda wynikła. Poza sporem jest, że skoro oskarżony w sposób nienależyty regulował zobowiązania podatkowe w imieniu pokrzywdzonego to wszelkie konsekwencje związane z koniecznością uregulowania owych należności podatkowych także z odsetkami karnymi za zwłokę obciążają oskarżonego <span class="anon-block">T. D. (1)</span>, natomiast opłata prolongacyjna która jest dobrowolna i zależna wyłącznie od wyboru podatnika nie może obciążać sprawcy przestępstwa, gdyż nie jest to normalne następstwo wynikające z czynu niedozwolonego, które jest przedmiotem dochodzonego odszkodowania.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>4.1.</p> </td> <td colspan="22"> <p>Sąd odwoławczy nie stwierdził występowania okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu, a określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>, w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 455)">art. 455 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.7.  <strong> <!-- -->Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>5.1.1.</p> </td> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>Utrzymano w mocy wyrok Sądu I instancji, co do następujących rozstrzygnięć:</p> <p>8. uznaje oskarżonego <span class="anon-block">T. D.</span> za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 §1 k.k.</a>, opisanych w pkt III, IV, V i VI aktu oskarżenia i przyjmuje, że zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 §1 k.k.</a>, i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 §1 k.k.</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 §1 k.k.</a> wymierza oskarżonemu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>9. uznaje oskarżonego <span class="anon-block">T. D.</span> za winnego popełnienia zarzuconych mu w pkt VII, VIII, IX, X i XI aktu oskarżenia czynów, tj. przestępstw skarbowych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56 §2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 §2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 §3 k.k.s.</a> i przyjmuje, że zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 3)">art. 37 § 1 pkt 3 kks</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56 §2 k.k.s.</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 3)">art. 37 § 1 pkt 3 kks</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 4)">art. 37 § 4 kks</a> wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>10. uznaje oskarżonego <span class="anon-block">T. D.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt XII aktu oskarżenia czynu, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> wymierza oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>13. na podstawie 627 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> w zw. z § 11 ust. 1 i 2 pkt 5 w zw. z § 17 pkt 1 w zw. z art. § 11 ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie orzeka od oskarżonego <span class="anon-block">T. D. (1)</span> na rzecz:</p> <p>a) oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">S. D.</span> kwotę 2.160 (dwa tysiące sto sześćdziesiąt) złotych tytułem ustanowienia pełnomocnika w sprawie;</p> <p>b) oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">B. T.</span> kwotę 2.160 (dwa tysiące sto sześćdziesiąt) złotych tytułem ustanowienia pełnomocnika w sprawie;</p> <p>c) oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">K. T.</span> kwotę 2.160 (dwa tysiące sto sześćdziesiąt) złotych tytułem ustanowienia pełnomocnika w sprawie;</p> <p>14. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">T. D.</span> od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>Co do rozstrzygnięcia zawartego w pkt. 8 wyroku dotyczącego przyjęcia ciągu przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> to wobec nieuwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego i niepodzielania stanowiska o znikomym stopniu szkodliwości społecznej tych występków rozstrzygnięcie w zakresie przesądzenia o sprawstwie winie oraz wymierzonej karze jako słuszne utrzymano w mocy. Rozstrzygnięcia, co do przypisania oskarżonemu odpowiedzialności karnoskarbowej nie podlegało zaskarżeniu przez żadną ze stron postępowania, a sąd Odwoławczy z urzędu również nie stwierdził uchybień, które pozwalałyby albo powodowałyby konieczność zmiany tego rozstrzygnięcia. Podobnie poza zakresem apelacji pozostawało rozstrzygnięcie dotyczące przypisania sprawstwa i winy czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> i w tym zakresie Sąd Odwoławczy nie podejmował działań z urzędu, wobec braku ku temu podstaw prawnych. Poza zakresem zaskarżenia pozostawały rozstrzygnięcia dotyczące kosztów postępowania.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.8.  <strong> <!-- -->Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>5.2.1.</p> </td> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny po rozpoznaniu apelacji stron postępowania orzekł następująco</strong>:</p> <p> I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że :</p> <p>1. za podstawę wszystkich rozstrzygnięć przyjmuje przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> w brzmieniu obowiązującym do 15 listopada 2018 roku oraz przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 ()">kodeksu karnego skarbowego</a> w brzmieniu obowiązującym do 15 października 2018 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>,</p> <p>2. w podstawie prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 § 1 pkt. 1)">pkt 1</a> części rozstrzygającej w miejsce <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 §1 k.k.</a> przyjmuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, a wymierzoną za ten czyn karę pozbawienia wolności podwyższa do 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy, stwierdzając utratę mocy kary łącznej orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12 pkt. 11)">pkt 11</a>;</p> <p>3. nałożone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> obowiązki naprawienia szkody opisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46 pkt. 2;art. 46 pkt. 3;art. 46 pkt. 4;art. 46 pkt. 5;art. 46 pkt. 7)">pkt 2-5 i 7</a> części rozstrzygającej określa w ten sposób, że zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">T. D. (1)</span> na rzecz:</p> <p>a. <span class="anon-block">B. T.</span> kwotę 19.891,16 zł (dziewiętnaście tysięcy osiemset dziewięćdziesiąt jeden, 16/100),</p> <p>b. <span class="anon-block">S. D.</span> kwotę 159.265,14 zł (sto pięćdziesiąt dziewięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt pięć, 62/100),</p> <p>c. <span class="anon-block">F. G.</span> kwotę 589.976,62 zł (pięćset osiemdziesiąt dziewięć tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt sześć, 62/100)</p> <p>d. <span class="anon-block">A. G.</span> kwotę 28.934,06 zł (dwadzieścia osiem tysięcy dziewięćset trzydzieści cztery, 6/100),</p> <p>e. <span class="anon-block">K. T.</span> kwotę 531.662,73 zł (pięćset trzydzieści jeden tysięcy sześćset sześćdziesiąt dwa, 73/100),</p> <p>f. <span class="anon-block">N. A.</span> kwotę 33.204 zł (trzydzieści trzy tysiące dwieście cztery);</p> <p>II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39 § 1 i 2 k.k.s.</a> łączy kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt 6, 8, 9 i 10 zaskarżonego wyroku i w pkt I.2. tego wyroku i wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">T. D. (1)</span> karę łączną 3(trzech) lat pozbawienia wolności;</p> <p>IV. na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 14.02.2019r, godz. 6.45 do 12.03. 2019r, godz. 14.10;</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>Z uwagi na uwzględnienie apelacji prokuratora, a w szczególności tych zarzutów dotyczących wymiaru kary jednostkowej za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> koniecznym stało się podwyższenie orzeczonej przez sąd i instancji kary pozbawienia wolności do 2 lat i 6 miesięcy, albowiem wymierzona przez sąd meriti kara raziła łagodnością. Szczegółowe argumenty dlaczego konieczne było podwyższenie kary za ten typ przestępstwa Sąd Apelacyjny przedstawił w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (sekcja 3/1)">sekcji 3.1</a> przy omówieniu apelacji prokuratora i w tym zakresie należy odesłać do podanych tam powodów podniesienia kary pozbawienia wolności . Wskazać jedynie należy, że przypisane przestępstwo miało charakter czynu ciągłego popełnionego w znacznym okresie czasu, co powoduje zarówno zwiększenie stopnia zawinienia sprawcy jak i też szkodliwości społecznej czynu. Kara wymierzona pierwotnie przez sąd I instancji, w ogóle nie uwzględnia wielkości wyrządzonej szkody, która przekracza kwotę 2000000 zł i tylko w niewielkim stopniu oskarżony zdołał ją naprawić. Jeżeli chodzi o rozstrzygnięcie dotyczące obowiązku naprawienia szkody to słuszne były argumenty podniesione w apelacji prokuratora oraz oskarżyciela posiłkowego, co do wielkości koniecznego zasądzenia. Sąd odwoławczy co do zasady uwzględniając większość argumentów skarżących zobligowany był do określenia na nowo wysokości koniecznego obowiązku naprawienia szkody, o czym rozstrzygnął w punkcie I.3 wyroku, a powody dla którego dokonał takiego orzeczenia zawarł w części uzasadnienia dotyczącej odniesienia się do zarzutów skarżącego prokuratora i pełnomocnika pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. T.</span>.</p> <p>Zmiany dokonane w wyroku Sądu Odwoławczego spowodowały konieczność orzeczenia na nowo kary łącznej pozbawienia wolności, którą Sąd Apelacyjny wymierzył na poziomie 3 lat mając na uwadze wysokość kar jednostkowych orzeczonych za poszczególne przestępstwa, a także konieczność kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa oraz określając poziom kary na takim stopniu, który nie przekracza stopnia zawinienia oskarżonego, a jednocześnie jej wymiar będzie w stanie sprawić, iż rozpoczęty już proces resocjalizacyjny będzie w stanie wdrożyć oskarżonego do porządku prawnego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.9.  <strong> <!-- -->Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.7.  <strong> <!-- -->Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.1.1.</p> </td> <td colspan="13"> </td> <td colspan="7"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.2.1.</p> </td> <td colspan="13"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości.</p> </td> <td colspan="7"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.3.1.</p> </td> <td colspan="13"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td colspan="7"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.4.1.</p> </td> <td colspan="13"> </td> <td colspan="7"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.8.  <strong> <!-- -->Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.10.  <strong> <!-- -->Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="18"> <p>V. zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">T. D. (1)</span> na rzecz oskarżycieli posiłkowych <span class="anon-block">S. D.</span>, <span class="anon-block">B. T.</span> po 1200 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>VI. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 20 zł tytułem wydatków postępowania odwoławczego oraz wymierza mu opłatę <br/>w wysokości 400 zł za obie instancje.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="18"> <p>Zasądzono od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych po 1.200 zł tytułem poniesionych przez nich kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym - na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 635)">art. 635 k.p.k</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> Wysokość wynagrodzenia wynika z § 11.2 pkt. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r , poz.1800 z późn. zm.).</p> <p>Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 20 zł tytułem wydatków postępowania odwoławczego i wymierzono 400 zł opłaty od kary pozbawienia wolności za obie instancje - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 10/1)">art. 10.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <table> <colgroup> <col width="228"/> <col width="225"/> <col width="228"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Janusz Godzwon</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Edyta Gajgał</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Jarosław Mazurek</strong> </p> </td> </tr> </table> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p>1.11.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>Prokurator <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">O.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>Rozstrzygnięcie, co do kary za czyn 1 i co do kary łącznej oraz co do środków kompensacyjnych</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☐ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☒ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p>1.12.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>2</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>obrońcy oskarżonego: adw. <span class="anon-block">A. M.</span> i adw. <span class="anon-block">I. G. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>rozstrzygnięcie co do czynów zarzuconych oskarżonemu w pkt. III − VI aktu oskarżenia na korzyść oskarżonego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☐ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☒ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p>1.13.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>3</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">K. T.</span> adw. <span class="anon-block">R. K.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>rozstrzygnięcie co do środka kompensacyjnego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☐ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☐ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☒ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table>