II SA/Lu 764/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 269/19 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 9 października 2019 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 269/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z 5 marca 2019 r. w przedmiocie zabezpieczenia własności prywatnej i dokonania wpisów w księdze wieczystej. W dniu 31 października 2022 r. (data stempla pocztowego) J. D. (dalej także jako: skarżąca) wniosła skargę o wznowienie postępowania. Zarządzeniem Sędziego z 4 listopada 2022 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 269/19, poprzez: (1) wskazanie numeru PESEL skarżącej, (2) jednoznaczne oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, (3) wskazanie i uzasadnienie ustawowej podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 271-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), (4) wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi (art. 277 p.p.s.a.), (5) określenie żądania w zakresie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia - w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 15 listopada 2022 r. W dniu 17 listopada 2022 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo, w którym podała swój numer PESEL i wskazała, że skarga dotyczy wznowienia postępowania w sprawie II SA/Lu 269/19. W piśmie ujęła ustawową podstawę wznowienia postępowania administracyjnego wskazując art. 271-273 p.p.s.a. Ponadto stwierdziła, że zachowała termin z art. 277 p.p.s.a. Kolejno wskazała na konieczność powołania w sprawie biegłego geodety i że na tym opiera swoje żądanie. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji o nabyciu gospodarstwa w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Po myśli art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na mocy art. 276 zd. 1 p.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Skarga powinna czynić zadość ogólnym wymaganiom dotyczącym pism w postępowaniu sądowym wynikającym z art. 46 p.p.s.a. Sąd może wezwać stronę do uzupełnienia braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 279 p.p.s.a. pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Skarżąca uzupełniła braki formalne skargi poprzez oznaczenie zaskarżonego orzeczenia przez wskazanie sygnatury akt sprawy, a także wskazała swój numer PESEL. Nie uzupełniła jednak braków formalnych w pozostałym zakresie. Należy przede wszystkim wskazać, że podanie podstawy wznowienia polega na powołaniu i wyraźnym określeniu, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania. Uzasadnienie powinno zaś zawierać okoliczności powodujące istnienie wskazanej podstawy (por. postanowienie NSA z 29 października 2008 r., II OSK 1569/08). Powołanie przepisów dotyczących podstaw wznowienia nie jest wystarczające do stwierdzenia, że skarga została oparta na ustawowej podstawie wznowienia (por. m. in. postanowienie NSA z 5 października 2011 r., I OSK 1720/11). Skarżąca jedynie ogólnie wskazała na przepisy zawierające podstawy wznowienia postępowania ("art. 271-273 p.p.s.a."). Również na podstawie treści pisma nie można uznać, że strona oparła skargę na którejkolwiek z ustawowych przesłanek wznowienia. Wymaga podkreślenia okoliczność, że skarżąca wprawdzie wywodziła konieczność powołania biegłego w sprawie celem "sprawdzenia zapisu w momencie otwarcia spadku", ale nie jest to równoznaczne z wykryciem po wydaniu wyroku takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik tej konkretnej sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 3 p.p.s.a.). Reasumując powyższe okoliczności należało stwierdzić, że skarżąca nie wskazała takich okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę wznowienia postępowania. Ponadto należy zauważyć, że skarżąca nie wskazała okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie, co jest szczególnie istotne, biorąc pod uwagę, że zaskarżony wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 269/19 został wydany 9 października 2019 r., zatem ponad trzy lata temu. Skarżąca nie określiła także żądania w zakresie zaskarżonego orzeczenia, wskazując jedynie, że dąży do uchylenia decyzji o nabyciu gospodarstwa rolnego. Termin na uzupełnienie braków upłynął wraz z końcem dnia 22 listopada 2022 r. W tej sytuacji należało stwierdzić, że skarżąca – mimo prawidłowego pouczenia i wezwania do sprecyzowania skargi – nie wykonała prawidłowo zarządzenia Sądu i nie usunęła w zakreślonym terminie wszystkich wskazanych w wezwaniu braków formalnych skargi o wznowienie postępowania. W szczególności nie wskazała podstawy wznowienia i jej uzasadnienia, a także okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.