II SA/Op 426/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w [...] na decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia 29 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Prezydenta Miasta Opola skargę, zawartą w piśmie z dnia 17 sierpnia 2012 r., podpisanym przez J. M., w której domagała się "wstrzymania wszelkich działań administracyjnych związanych ze wstrzymaniem licencji Spółce". W skardze wyjaśniono, że J. M. był prezesem Spółki, a obecnie prezesem jest A. M., posiadająca wszelkie dokumenty do prowadzenia Spółki, przy czym zmianę tę zgłoszono do KRS w dniu 9 sierpnia 2011 r. Przesyłając skargę Prezydent Miasta Opola wskazał, że w dniu 29 lutego 2012 r., wydał decyzję nr [...], o cofnięciu skarżącej Spółce licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego osób. Zaznaczył, że decyzja ta jest ostateczna i nie była zaskarżona przez stronę. Dołączył kserokopię powyższej decyzji z adnotacja jej odbioru przez J. M. w dniu 6 sierpnia 2012 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 sierpnia 2012 r., skarżąca Spółka została wezwana do podpisania skargi, wskazania zaskarżonego aktu oraz przedłożenia aktualnego odpisu KRS określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres podany w skardze, jednak przesyłka została zwrócona przez operatora pocztowego po dwukrotnym awizowaniu, jako niepodjęta w terminie. W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 24 października 2012 r. J. M. został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi przez osobę uprawnioną do działania w imieniu "A" Spółki z o.o., ewentualnie przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu tej Spółki i przedłożenie aktualnego odpisu z KRS, wskazanie zaskarżonego aktu, a w szczególności wyjaśnienie, czy skarga dotyczy decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 29 lutego 2012 r., nr [...], której odbiór pokwitował w dniu 6 sierpnia 2012 r. W dniu 25 października 2012 r. J. M. podpisał skargę, natomiast wezwanie zostało doręczone w dniu 5 listopada 2012 r. za pisemnym pokwitowaniem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k.40 akt). W dniu 7 listopada 2012 r. A. M. podpisała skargę oraz złożyła pismo, w którym wyjaśniła, że skarga dotyczy decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 29 lutego 2012 r., nr [...] oraz że nie mogła odbierać korespondencji, która była adresowana na J. M. Do pisma A. M. dołączyła odpis z KRS z dnia 6 listopada 2012 r., z którego wynika, że zarząd Spółki jest jednoosobowy, a Prezesem Zarządu jest A. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Wyczerpanie trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej stanowi przesłankę dopuszczalności skargi. Wskazany obowiązek wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Tryb administracyjny oparty jest natomiast na zasadzie dwuinstancyjności postępowania, ustanowionej w art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 200 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a., która daje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy. Stosownie do art. 127 § 1 i 2 K.p.a., organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ. Na zasadzie art. 17 pkt 1 K.p.a. organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Prezydenta Miasta Opola z dnia 29 lutego 2012 r., nr [...], wydana w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874 ze zm.), którą organ ten cofnął skarżącej Spółce licencję udzieloną 28 października 2010 r. na wykonywanie transportu drogowego osób. Na zasadzie art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, organem właściwym m.in. do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach cofnięcia licencji w zakresie transportu drogowego w krajowym transporcie drogowym jest starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy. Nie budzi wątpliwości, że zaskarżona decyzja z dnia 29 lutego 2012 r. wydana została przez Prezydenta Miasta Opola działającego jako organ pierwszej instancji. Tym samym - w myśl art. 127 § 1 i 2 w związku z art. 17 pkt 1 K.p.a. - stronie przysługiwało prawo do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. W decyzji tej, doręczonej J. M. w dniu 6 sierpnia 2012 r., zamieszczone zostało prawidłowe pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia w postaci odwołania, a także o trybie i terminie jego wniesienia. Pomimo tego, skarżąca Spółka nie wniosła odwołania lecz złożyła skargę do tut. Sądu. Mając na uwadze treść art. 52 § 2 P.p.s.a. nie można przyjąć, że przed wniesieniem skargi do tut. Sądu skarżąca Spółka wyczerpała tryb administracyjny, a tym samym, że dopuszczalne było wniesienie skargi. O ile bowiem przez wyczerpanie trybu rozumieć należy rozpoznanie sprawy przez organ wyższego stopnia, to skarga do sądu dopuszczalna jest jedynie na akt wydany przez organ wyższego stopnia po rozpoznaniu środka odwoławczego. Biorąc pod uwagę powyższe, wniesienie w niniejszej sprawie skargi bez wyczerpania trybu administracyjnego, skutkowało tym, że nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi, o której mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Z tego względu wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a. Za niedopuszczalne należy uznać natomiast wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji, bez uprzedniego wyczerpania administracyjnego trybu zaskarżenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.