I OZ 478/21

SENTENCJA Dnia 25 listopada 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Bd 615/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 1 czerwca 2021 r. odrzucił skargę J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej geodezyjny projekt podziału nieruchomości. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] marca 2020 r., zawierającą prawidłowe pouczenie o przysługującym prawie i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, doręczono skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2020r. Oznacza to, że termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał w stosunku do skarżącego z dniem 4 maja 2020 r. Natomiast, jak wynika z akt sprawy, skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 26 maja 2020 r. Wobec powyższego Sąd stwierdził, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), co na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy obligowało do jej odrzucenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J.D., podnosząc zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 i art 53 § 1 p.p.s.a. - przez niewłaściwe ich zastosowanie oraz art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z póź. zm.) - przez jego niezastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi z uwagi na wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów procesowych. Z uwagi na powyższy zarzut, skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Błędnie bowiem Sąd I instancji uznał, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Jednak w niniejszej sprawie, dla ustalenia, czy termin ustanowiony w art. 53 § 1 p.p.s.a. został zachowany, należało uwzględnić regulację przyjętą w art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2020 r., poz. 568). Zgodnie z ww. art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu COVID-19, w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przepis ten został dodany do ww. ustawy przez art. 1 pkt 14 ustawy z 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, zmieniającej wskazaną ustawę z dniem 31 marca 2020 r. Stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 został wprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez Ministra Zdrowia w rozporządzeniu z 13 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 433) i obowiązywał od 14 marca 2020 r. Odwołano go rozporządzeniem z 20 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 490). Stan epidemii ogłoszono w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 491). Na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875) - z dniem 16 maja 2020 r. został uchylony w całości art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, a zatem przepis art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 tej ustawy, stanowiący, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres - utracił moc. W świetle art. 68 ust. 6 w/w ustawy z dnia 14 maja 2020 r., terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. w dniu 24 maja 2020 r. Odnosząc skutki powyższych regulacji do niniejszej sprawy należy przyjąć, że termin do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] marca 2020 r. doręczoną J.D. w dniu 2 kwietnia 2020 r. rozpoczął się dopiero w dniu 24 maja 2020 r., a nie – jak błędnie przyjął Sąd I instancji – 3 kwietnia 2020 r. (skutek wstrzymujący rozpoczęcie biegu terminu), a upływał 22 czerwca 2020 r. Zatem skarga nadana w urzędzie pocztowym w dniu 26 maja 2020 r. została złożona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, wyjaśnić należy, iż nie mógł być on w tej sprawie uwzględniony. Z art. 209 p.p.s.a. wynika, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Przepisy te dotyczą jednak wyłącznie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem. Oznacza to, że ustawodawca w przepisach p.p.s.a. nie przewidział możliwości wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.