II SA/Op 232/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na Prezydenta Miasta Opola w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 października 2008 r., sygn. akt II SA/Op 121/08 postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wyrokiem z 21 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uwzględnił skargę M. i P. H. na decyzję Wojewody Opolskiego z [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego w sprawie pozwolenia na budowę. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 18 grudnia 2008 r. W skardze datowanej 22 czerwca 2009 r. (data wpływu 25 czerwca 2009 r.) M. H. domagała się wykonania wymienionego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz.U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) i przepisów postępowania administracyjnego, a to art. 7, art. 35, art. 36 i art. 80 K.p.a. Wskazując na te uchybienia skarżący wniosła o wymierzenie Prezydentowi Miasta Opola grzywny na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. W uzasadnieniu podkreśliła, że powołany wyrok Sądu uchylił decyzję Wojewody Opolskiego i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Opola z [...]. W uzasadnieniu Sąd zobowiązał organ do przeprowadzenia prawidłowego postępowania wyjaśniającego, co do istnienia przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt. 4 K.p.a. W sprawie tej z uchybieniem terminów przewidzianych w K.p.a. Prezydent Miasta Opola przy piśmie z 15 maja 2009 r. przesłał postanowienie z 20 listopada 2007 r. o wznowieniu postępowania, czym podjął dopiero pierwszą czynność w sprawie. Opieszałość organu, zdaniem strony, jest niczym nieusprawiedliwiona, zwłaszcza, że nadal nie podjęto w sprawie rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, co do meritum. Tym samym organ nie zastosował się do wskazań Sądu zawartych w wyroku z 21 października 2008 r. W odpowiedzi na skargę organ nie zajął żadnego stanowiska procesowego, zaznaczając, że akta postępowania przekazane zostały przez Wojewodę Opolskiego Prezydentowi Miasta Opola dopiero 6 maja 2009 r. Po podjęciu niezbędnych czynności procesowych organ zawiadomił strony w trybie art. 10 K.p.a. i nie pozostaje w zwłoce. Końcowo zaznaczono, że skarga jest nieuzasadniona. Zarządzeniem Przewodniczącego z 11 września 2009 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, a to przez wykazanie, czy przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wezwała pisemnie Prezydenta Miasta Opola do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 21 października 2008 r., sygn. akt II SA/Op 121/08. Wezwanie to zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w zakreślonym, tygodniowym terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to musiało zostać ponowione 1 października 2009 r., gdyż wcześniejsze nie zostało potwierdzone podpisem strony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Ostatecznie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi strona otrzymała 21 października 2009 r., a zakreślony jej tygodniowy termin upłynął bezskutecznie 28 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 154 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny ( § 1 ). W myśl § 2 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Stosownie do § 3 tego artykułu wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Osobie, która poniosła szkodę wskutek niewykonania orzeczenia sądu, służy roszczenie o odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym ( § 4 ). § 5. Odszkodowanie, o którym mowa w § 4, przysługuje od organu, który nie wykonał orzeczenia sądu. Jeżeli organ w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku o odszkodowanie nie wypłacił odszkodowania, uprawniony podmiot może wnieść powództwo do sądu powszechnego. Przy tym, w myśl art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przypomnieć należy, że powołanym na wstępie prawomocnym wyrokiem z dnia 21 października 2008 r., WSA w Opolu uwzględnił skargę M. i P. H. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego w sprawie pozwolenia na budowę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia [...]. Co do zasady strona może domagać się w skardze wymierzenia organowi grzywny, gdy: - organ ten nie wykonuje wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność albo, - gdy organ pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z zarzutem niewykonania wyroku uchylającego wcześniejsze akty administracyjne Wojewody Opolskiego i Prezydenta Miasta Opola. Zwrócić trzeba uwagę, że bezczynność organu po wyroku uchylającym decyzję zachodzi wówczas, gdy organ pomimo upływu stosownych terminów nie załatwia sprawy, czyli nie wydaje nowego rozstrzygnięcia w sprawie Jak wynika jednak z powołanego art. 154 § 1 P.p.s.a. Sąd może wymierzyć grzywnę organowi, gdy spełniane są łącznie dwie przesłanki, a to pozostawanie w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę oraz pisemne wezwanie organu przez stronę do wykonania wyroku. Przy tym wezwanie to musi być uprzednie w stosunku do skargi. W rozpatrywanej sprawie strona – mimo wezwania Sądu – nie wykazała, że wzywała organ do wykonania wyroku. Skoro tak, to nie ma podstaw do dalszego badania sprawy, w szczególności czy wystąpiła druga ze wskazanych wyżej przesłanek. W konsekwencji skarga M. H. podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna ( art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.).