Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III SA/Wa 2647/08

Sądy administracyjne2008-09-19
Sygnatura
III SA/Wa 2647/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2008-09-19
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Ewa Radziszewska-Krupa

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia w sprawie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia: - odrzucić skargę - UZASADNIENIE Strona wniosła 18 sierpnia 2008r. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (k. 3 akt sądowych). Zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej 7 lutego 2008r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru. W treści postanowienia zawarto pouczenie o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powołanej dalej jako "P.p.s.a.") do skutecznego wniesienia skargi do Sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie. W związku z powyższym wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 10 marca 2008r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. i najpóźniej w tym dniu strona powinna złożyć skargę. Uczyniła to jednak z ponad pięciomiesięcznym opóźnieniem. Sąd był zatem zobligowany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a. orzec, jak w sentencji.