Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I C 10/24

Sądy powszechne2024-04-19
Sygnatura
I C 10/24
Data orzeczenia
2024-04-19
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Małgorzata Kłek (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 10/24 upr</strong> </p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 19 kwietnia 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Sędzia Małgorzata Kłek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 kwietnia 2024 r. w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">R. W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>powództwo oddala.</p> <p>Sygn. akt I C 10/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> pozwem wniesionym w dniu 21.12.2023 r. wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">R. W.</span> na rzecz powoda kwoty 12 158,01 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 3 sierpnia 2022 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania sądowego wraz z odsetkami za opóźnienie , w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych oraz opłaty skarbowej w kwocie 17 zł. W uzasadnieniu żądania powód wskazał, iż w dniu 13 października 2021 r. w <span class="anon-block">miejscowości B.</span> w Niemczech pozwany kierując samochodem marki <span class="anon-block">B. (...)</span> kat.MR’95 E39 <span class="anon-block">numer rejestracyjny : (...)</span> doprowadził do zdarzenia drogowego , w wyniku którego został uszkodzony pojazd <span class="anon-block">C. (...)</span> BlueHdi MR’18 E6.2 XL <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">numer rejestracyjny : (...)</span>. Pozwany w chwili zdarzenia kierował pojazdem pod wpływem alkoholu. Powód ubezpieczał odpowiedzialność cywilną właściciela pojazdu, którym w dniu zdarzenia poruszał się pozwany. Powód uznał swoją odpowiedzialność za powstałą szkodę. Wysokość szkody została wyliczona na podstawie sporządzonej kalkulacji naprawy uszkodzonych w wyniku zdarzenia szkodowego rzeczy. Wobec ustalenia zarówno wysokości szkody oraz odpowiedzialności powoda wypłacono poszkodowanemu odszkodowanie. Jako podstawę prawną dochodzonego roszczenia powód wskazał art. 43 pkt 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych . Podniósł, iż pomimo wezwań do zapłaty pozwany nie zwrócił powodowi wypłaconego odszkodowania.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">R. W.</span> nie złożył odpowiedzi na pozew i nie zajął stanowiska w sprawie.</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Powód nie udowodnił, że przysługuje mu jakiekolwiek roszczenie względem pozwanego. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Strony zobowiązane są w myśl przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ciężar udowodnienia faktów uzasadniających objęte pozwem roszczenie spoczywał na powodzie, który winien wykazać wszystkie okoliczności stanowiące podstawę żądania pozwu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 43)">art. 43 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 r.</a> Zakładowi ubezpieczeń przysługuje prawo dochodzenia od kierującego pojazdem mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący:</p> <p>1) wyrządził szkodę umyślnie, w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości albo po użyciu środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii;</p> <p>2) wszedł w posiadanie pojazdu wskutek popełnienia przestępstwa;</p> <p>3) nie posiadał wymaganych uprawnień do kierowania pojazdem mechanicznym, z wyjątkiem przypadków, gdy chodziło o ratowanie życia ludzkiego lub mienia albo o pościg za osobą podjęty bezpośrednio po popełnieniu przez nią przestępstwa;</p> <p>4) zbiegł z miejsca zdarzenia.</p> <p>W związku z powyższym powód zobowiązany był udowodnić w niniejszym postępowaniu , iż:</p> <p>- doszło do zdarzenia powodującego szkodę ,</p> <p>- powód ponosi za nią odpowiedzialność gwarancyjną na mocy umowy ubezpieczenia oc zawartej z właścicielem ( posiadaczem pojazdu) , którego kierujący wyrządził szkodę ,</p> <p>- kierujący pojazdem był w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości (w pozwie powołano się na fakt , iż pozwany – sprawca zdarzenia - był pod wpływem alkoholu) ,</p> <p>- wysokość szkody,</p> <p>- fakt wypłaty odszkodowania poszkodowanemu.</p> <p>W ocenie Sądu powód obowiązkowi temu nie podołał.</p> <p>Podkreślić należy , iż dla powstania roszczenia zwrotnego, niezależnie od okoliczności wymienionych w art. 43 w/w ustawy , konieczne jest uprzednie wypłacenie przez zakład ubezpieczeń odszkodowania za szkodę, za której naprawienie odpowiadał kierowca. Z datą wypłacenia odszkodowania wygasa, przez zaspokojenie, pierwotna wierzytelność, a w jej miejsce z mocy samego prawa powstaje związane z nią (także w zakresie wysokości) uprawnienie zakładu ubezpieczeń do żądania od kierowcy zwrotu spełnionego świadczenia.</p> <p>W ocenie Sądu powód nie wykazał w niniejszym postępowaniu przesłanek uzasadniających roszczenie zwrotne przeciwko pozwanemu .</p> <p>W pierwszej kolejności wskazać należy , iż w Polsce , zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010981070" title="Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 (art. 5;art. 5 § 1)">art. 5 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych</a> , językiem urzędowym jest język polski. Oznacza to , że wszystkie dowody sądy zobowiązane są przeprowadzać w języku polskim. Dotyczy to także dokumentów, w związku z czym dowód z dokumentu sporządzonego w języku obcym sąd przeprowadzi dopiero po przetłumaczeniu go na język polski przez tłumacza przysięgłego. Sąd nie może zatem oprzeć się na dowodzie z dokumentu sporządzonym w języku obcym. Nie zmienia powyższego , iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 256)">art. 256 kpc</a> Sąd może zażądać , aby dokument sporządzony w języku obcym był przełożony przez tłumacza przysięgłego. Nieskorzystanie przez Sąd z tego uprawnienia nie może stanowić zarzutu naruszenia przez sąd wskazanego przepisu. To w interesie strony składającej wniosek o dopuszczenie dowodu z dokumentu jest złożenie go w takiej formie , która umożliwia wykorzystanie dokumentu jako materiału dowodowego.</p> <p>W niniejszej sprawie powód jest profesjonalnym uczestnikiem obrotu w zakresie ubezpieczeń, a w niniejszym postępowaniu reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika, wobec czego winien dołożyć należytej staranności i przedłożyć dowody , na które się powołuje sporządzone w języku polskim lub przełożone na język polski przez tłumacza przysięgłego . Tylko takie dowody dają możliwość podjęcia skutecznej obrony przez pozwanego.</p> <p>W niniejszej sprawie natomiast powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w przeważającej części przedłożył i powołał się na dowody sporządzone w języku niemieckim nie przedkładając ich przełożenia na język polski przez tłumacza przysięgłego. Dowody te nie mogły być poddane ocenie Sądu. Powyższe dotyczy w szczególności dowodów przedłożonych przez powoda wraz pismem z dnia 13.03.2024 r. (k. 48 – 131, w tym w szczególności zgłoszenia szkody, wyceny szkody, wysokości przyznanego poszkodowanemu odszkodowania, materiałów z prowadzonego przeciwko pozwanemu postępowania w Niemczech) .</p> <p>W ocenie Sądu powód nie wykazał w szczególności podstaw własnej odpowiedzialności gwarancyjnej w związku ze wskazywaną w pozwie szkodą . Powód nie przedłożył umowy ubezpieczenia obowiązkowego zawartej z właścicielem bądź posiadaczem pojazdu kierowanego przez pozwanego w czasie zdarzenia (polisy oc) , która miała stanowić podstawę odpowiedzialności powoda za zaistniałe zderzanie, zaś twierdzenia pozwu w tym zakresie budzą uzasadnione wątpliwości. Zachodzi bowiem rozbieżność pomiędzy oznaczeniem pojazdu kierowanego przez pozwanego w pozwie a w dowodach przedłożonych wraz z pozwem - w pozwie wskazano, iż pojazd miał <span class="anon-block">numer rejestracyjny (...)</span> , zaś z załączonej kopii wyroku nakazowego (k.16-17) wynika, iż pojazd kierowany przez pozwanego miał <span class="anon-block">numer rejestracyjny (...)</span>. Nie wiadomo, który pojazd i na jakiej podstawie powód ubezpieczał.</p> <p>Powód nie udowodnił też twierdzenia pozwu , iż pozwany w czasie przedmiotowego zdarzenia kierował pojazdem pod wpływem alkoholu.</p> <p>Z załączonego do pozwu tłumaczenia z języka niemieckiego wyroku nakazowego (nie załączono oryginału dokumentu, którego tłumaczenie przedłożono) wydanego w dniu 03.01.2022 r. przeciwko pozwanemu wynika, iż przypisano mu popełnienie czynu (wykroczenia) nieumyślnego zagrożenia ruchu drogowego polegającego na tym , że w dniu 13.10.2021 r. około godziny 14:56 w <span class="anon-block">B. O.</span> prowadził samochód osobowy marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, będąc pod wpływem środków odurzających , w stanie niezdolnym do prowadzenia pojazdu. W wyniku niezdolności do prowadzenia pojazdu pod wpływem środków odurzających spowodował wypadek drogowy , w wyniku którego powstały szkody mienia obcego w szacowanej wysokości 100 euro .</p> <p>Z przedłożonego dowodu wynikają inne okoliczności , niż twierdzenia zawarte w pozwie – tak w zakresie stanu pozwanego w chwili kierowania pojazdem – w pozwie wskazano, iż pozwany w chwili zdarzenia kierował pojazdem pod wpływem alkoholu, podczas, gdy z przedstawionego tłumaczenia wyroku nakazowego ,wynika, iż był on pod wpływem środków odurzających, jak i co do oznaczenia pojazdu kierowanego przez pozwanego - w pozwie wskazano, iż pozwany kierował pojazdem marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, zaś z przywołanego wyroku nakazowego , iż kierował pojazdem marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>. Powyższe rozbieżności w żaden sposób nie zostały przez powoda wyjaśnione.</p> <p>Powód nie przedstawił zatem dowodów , iż był zobowiązany do wypłaty odszkodowania poszkodowanemu w związku z przedmiotowym zdarzeniem, nie wykazał wysokości przyznanego odszkodowania, nie przedłożył też dowodu wypłaty odszkodowania poszkodowanemu. Powód nawet nie zawarł w pozwie twierdzenia o wysokości ustalonej szkody i wysokości wypłaconego odszkodowania.</p> <p>W konsekwencji stwierdzić należy, iż powód nie przedłożył wystarczających dowodów na potwierdzenie, iż przysługuje mu dochodzone pozwem roszczenie wobec pozwanego. Powód nie zawarł w pozwie nawet wszystkich twierdzeń uzasadniających żądanie pozwu.</p> <p>Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 kpc</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>). W myśl wskazanych przepisów to strony obowiązane są przedstawiać dowody, a Sąd nie jest władny tego obowiązku nawet wymuszać, ani – poza zupełnie wyjątkowymi sytuacjami – zastępować stron w jego wypełnieniu. Ciężar udowodnienia spoczywa na stronie, a ów ciężar rozumieć należy z jednej strony jako obarczenie strony procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o słuszności swoich twierdzeń, a z drugiej konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku, lub jego nieskuteczności. Tą konsekwencją jest zazwyczaj niekorzystny dla strony wynik procesu.</p> <p>Powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, winien przejawiać staranność w wykazaniu zasadności powództwa. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 7.11.2007 r. (II CSK 293/07), ciężar udowodnienia faktu należy rozumieć nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń, ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności.</p> <p>W niniejszej sprawie natomiast powód nie przedłożył dowodów dostatecznie uzasadniających jego roszczenie. W konsekwencji należało stwierdzić, że powód nie udowodnił swojego roszczenia, choć był do tego zobowiązywany.</p> <p>Nie można było również w przedmiotowej sprawie uznać, że pozwany nie przedstawiając swojego stanowiska w rzeczywistości uznał powództwo. Powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, winien przejawiać staranność w wykazaniu zasadności powództwa. Brak merytorycznego zaprzeczenia jego twierdzeń przez pozwanego nie zwalniał go od wykazania podstawowych okoliczności wskazujących na zasadność żądania.</p> <p>Sąd jest zobligowany do uznania twierdzeń powoda przy bezczynności pozwanego jedynie w przypadku braku wątpliwości co do zasadności pozwu. W niniejszej sprawie natomiast powód nie przedłożył dowodów dostatecznie uzasadniających istnienie roszczenia przeciwko pozwanemu. Mając na względzie powyższe okoliczności, powództwo należało oddalić.</p> </div>