I SA/Wr 1284/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz Sędziowie : Sędzia NSA Halina Betta Asesor WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca) Protokolant: Aleksandra Słomian po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 listopad 2007 r. sprawy ze skargi "D. A. P." Sp. z o.o. w likwidacji w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia za miesiąc styczeń 2004 r. kwotę różnicy w podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny miesiąc oraz ustalenia kwoty dodatkowego zobowiązania podatkowego postanawia zawiesić postępowanie. UZASADNIENIE "D." Sp. z o.o. w likwidacji w O. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] Nr [...] określającą za miesiąc styczeń 2004 r. kwotę różnicy w podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny miesiąc oraz ustalającą kwotę dodatkowego zobowiązania podatkowego. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skrót p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Dotyczy także sytuacji, gdy rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis Warszawa 2005 s. 400-401). W trakcie postępowania w sprawie o sygnaturze akt l FSK 1062/06 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: "czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych -wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej ?" Nadto NSA w Warszawie zwrócił się z pytaniem, "czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych-wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?" Zadano również pytanie w przedmiocie "czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych -wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzania dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 ze zm.)" ? W niniejszej sprawie Naczelnik D. Urzędu Skarbowego ustalił, że "D." Sp. z o.o. w likwidacji w złożonej deklaracji podatkowej wykazała kwotę zobowiązania podatkowego niższą od kwoty należnej i w związku z tym na podstawie art. 109 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) -zwana dalej "ustawą o VAT" określił skarżącej wysokość tego zobowiązania a nadto przyjął dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30 % kwoty zaniżenia tego zobowiązania. Zastosowany w sprawie na podstawie o art. 109 ust. 4 ustawy o VAT środek w postaci dodatkowego zobowiązania podatkowego jest środkiem o legalność wprowadzenia, którego zwracał się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich NSA w Warszawie. Rzeczpospolita Polska z dniem 1 maja 2004 r. stała się członkiem Unii Europejskiej, i z tą datą normy prawa wspólnotowego stały się automatycznie częścią porządku prawnego obowiązującego w Polsce, bez konieczności ich inkorporacji. Wobec tego Sąd uznał, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, a więc spełniona została przesłanka zawieszenia postępowania z urzędu zawarta w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie powołanego wyżej przepisu, zawiesił postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi na powyższe pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, o czym orzekł jak w sentencji.