III SO/Kr 3/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2020 r. sprawy z wniosku M. W. o wymierzenie grzywny w trybie przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. Okręgowej Radzie Adwokackiej postanawia: wniosek oddalić. UZASADNIENIE Pismem z 1 czerwca 2020 r. skarżąca M. W. wniosła wniosek o wymierzenie grzywny w trybie przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. Okręgowej Radzie Adwokackiej za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 19 lutego 2020 r. Pismem z dnia 23 czerwca 2020 r. organ wskazał, że skarga została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 29 maja 2020 r. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Podnieść należy, że postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków, wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a., wszczęte na wniosek skarżącego na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania Sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi w sprawie sądowoadministracyjnej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W postępowaniu tym Sąd nie dokonuje zatem kontroli działalności administracji publicznej oraz nie rozstrzyga o zasadności skargi strony. Wskazać należy, że termin, o którym mowa we wskazanym art. 54 § 2 p.p.s.a. jest terminem o charakterze instrukcyjnym. Zatem samo uchybienie temu terminowi nie pociąga za sobą negatywnych skutków dla organu administracji publicznej, którego działalność zaskarżono. Wymierzenie zaś grzywny za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi jest jedynie środkiem dyscyplinującym i kompensującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. W doktrynie podkreśla się, że wskazany środek stanowi gwarancję procesową nadania biegu sprawie. Ma on skutecznie przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg przez administrację (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, str. 108). Zawarte w powołanym przepisie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącej o wymierzenie grzywny Okręgowej Radzie Adwokackiej nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt administracyjnych, w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona do Okręgowej Rady Adwokackiej w dniu 19 lutego 2020 r., a przesłana do Sądu w dniu 29 maja 2020 r. Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.; dalej określanej jako "ustawa") w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Jakkolwiek stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r. (a od dnia 20 marca 2020 r. stan epidemii), to jednak powołany przepis wszedł w życie dopiero 31 marca 2020 r. Ustawodawca natomiast nie wprowadził regulacji przejściowych nadających normie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy charakter retroaktywny. W konsekwencji hipotezą art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy objęte mogą być wyłącznie terminy, które biegły w chwili jego wejścia w życie – skutek zawieszający bieg terminu oraz terminy, których bieg miał się dopiero rozpocząć – skutek wstrzymujący rozpoczęcie biegu terminu (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z 1 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/RZ 1151/19, postanowienie WSA we Wrocławiu z 12 maja 2020 r., sygn. akt II SA/Wr 225/20). Na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875), art. 15 zzs został uchylony. Zmiana ta weszła w życie w dniu 16 maja 2020 r. Jednakże na mocy art. 68 ust. 7 ostatnio wymienionej ustawy, terminy biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ww. ustawy. Zakreślony w przedmiotowej sprawie termin na przekazanie skargi rozpoczął bieg w dniu 20 lutego 2020 r., a upływał 23 marca 2020 r., nie uległ więc on zawieszeniu na podstawie powyżej powołanych przepisów. Skarga skarżącej została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu 29 maja 2020 r. W świetle powyższego stwierdzić należy, że Okręgowa Rada Adwokacka nie wykonała w terminie ciążącego na niej obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. Organ przekazał skargę po 99 dniach od jej wniesienia, a nie po 30. Jednakże Sąd powołał przepisy dotyczące zawieszenia terminów, gdyż zauważyć należy, iż znaczna część czasu stanowiąca przekroczenie terminu na przekazanie skargi przypada na okres stanu zagrożenia epidemicznego, który obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r. (a od dnia 20 marca 2020 r. stan epidemii), co stanowi w ocenie Sądu usprawiedliwioną przyczynę opóźnienia w przekazaniu skargi i pozwala na niewymierzenie organowi grzywny. Z powyższych względów, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.