I OZ 691/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 o odrzuceniu zażalenia J. L. i J. L. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 o wezwaniu E. L. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia i ustaleniu odszkodowania postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. L. i J. L. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2008 r. o wezwaniu E. L. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Budownictwa dnia [...], nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia i ustaleniu odszkodowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał na swoje postanowienie z dnia 29 kwietnia 2008 r., którym Sąd ten odrzucił skargę J. L. i J. L. Sąd uznał, że skoro J. L. i J. L. nie zostali uznani za stronę postępowania administracyjnego, to nie przysługuje im również przymiot strony w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym, w związku z czym nie mają legitymacji do wniesienia zażalenia na zarządzenie wzywające E. L. do uiszczenia wpisu sądowego. Na to postanowienie J. L., J. L. i E. L. złożyli zażalenie, podnosząc także merytoryczne kwestie związane z zaskarżoną decyzją. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie, także inne osoby. Natomiast w myśl art. 168 § 1 wskazanej ustawy, orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Z akt niniejszej sprawy nie wynika, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2008 r. o odrzuceniu skargi J. L. i J. L., jest prawomocne. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia powołał się na postanowienie z dnia 29 kwietnia 2008 r. o odrzuceniu skargi J. L. i J. L. na decyzję Ministra Budownictwa dnia [...], nr [...], czym naruszył wskazane wyżej przepisy. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że przedmiotem jego oceny pozostaje wyłącznie kwestia oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia, w związku z czym pozostałe kwestie podniesione w niniejszym zażaleniu, nie mogły być przedmiotem rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.