I OSK 264/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Rafał Stasikowski Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 27 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Klubu Sportowego [...] w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 października 2019 r. sygn. akt II SAB/Sz 69/19 w sprawie ze skargi P. M. na bezczynność Klubu Sportowego [...] w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżony wyrok w punkcie IV i V; 2. stwierdza, że Klub Sportowy [...] w S. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktów 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 wniosku skarżącego z 9 czerwca 2019 r.; 3. zobowiązuje Klub Sportowy [...] w S. do rozpoznania punktów 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 wniosku skarżącego z 9 czerwca 2019 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku; 4. stwierdza, że bezczynność ustalona w punkcie 2 nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 5. oddala skargę kasacyjną w pozostałej części; 6. zasądza od Klubu Sportowego [...] w S. na rzecz P. M. kwotę 937 (dziewięćset trzydzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 24 października 2019 r. sygn. akt II SAB/Sz 69/19 w sprawie ze skargi P. M. na bezczynność Klubu Sportowego [...] w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", stwierdził, że Klub Sportowy [...] w S. dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania punktu ósmego wniosku skarżącego z 9 czerwca 2019 r. (pkt I) i w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 tej ustawy zobowiązał go do rozpoznania wniosku w tym zakresie (pkt II). Ponadto Sąd na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt III), na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt IV) oraz w oparciu o art. 206 p.p.s.a. zasądził od Klubu Sportowego [...] w S. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt V). Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Wnioskiem z 9 czerwca 2019 r. skarżący zwrócił się do Klubu Sportowego [...] w S. (dalej zwanego również "Klubem") o udzielenie następujących informacji: 1. Jaki przychód z Klubu uzyskał Wiceprezes P. S. w 2018 r. i w oparciu o jakie umowy czy też przepisy obowiązujące w Klubie. 2. Na jakiej podstawie Przewodniczący Komisji Rewizyjnej Klubu korzysta z garażu/kontenera posadowionego na terenie dzierżawionym przez Klub, ewentualnie jakie opłaty ponosi z tego tytułu. 3. Ilu trenerów zatrudnia Klub, na jakiej podstawie oraz z jakim wynagrodzeniem, zwrócono się o wskazanie uprawnień trenera i stawki godzinowej wynagrodzenia. 4. Na jakiej podstawie Klub zatrudnia osoby przebywające na terenie przystani jako "przystaniowi", w jakim wymiarze oraz z jakim wynagrodzeniem. 5. Ile umów Klub zawarł w 2019 r. z osobami świadczącymi usługi na jego rzecz, jakiego rodzaju i z jakim wynagrodzeniem. 6. Jakie badania oraz uprawnienia do przewozu dzieci i młodzieży posiadają trenerzy zatrudnieni w Klubie. 7. Jaki sprzęt sportowy zakupił Klub w 2018 r. 8. Jakie miejsca Klub zajął podczas zawodów rangi mistrzostw kraju oraz rangi międzywojewódzkiej w 2018 r.; nadto, według jakich źródeł Klub ustalił miejsca zawodników reprezentujących KS [...]. Pismem z 4 lipca 2019 r. P. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Klubu w udostępnieniu wnioskowanej informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1 i ust. 2, art. 14 i art. 15 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2018 r., poz. 1330 ze zm.) dalej zwanej "u.d.i.p." przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem. W odpowiedzi na skargę Klub wyjaśnił, że w związku z przygotowaniami do obozów sportowych i zakończeniem sezonu startowego wiadomość e-mail skarżącego z 9 czerwca 2019 r. odebrał dopiero wraz z pismem z dnia 21 czerwca 2019 r. zawierającym informację o wysłaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Podniesiono, że Klub spełnił swój obowiązek, przesyłając odpowiedź na ten wniosek 5 lipca 2019 r. W ocenie Sądu pierwszej instancji Klub w odpowiedzi udzielonej pocztą elektroniczną 5 lipca 2019 roku rozpoznał w sposób przewidziany w ustawie o dostępie do informacji publicznej pytania zawarte w punktach pierwszym, drugim, trzecim, czwartym, piątym i siódmym wniosku skarżącego. Odnośnie do punktu szóstego wniosku dotyczącego badań oraz uprawnień do przewozu dzieci i młodzieży posiadanych przez trenerów zatrudnionych w Klubie, Sąd zaznaczył, że podmiot zobowiązany w odpowiedzi na inne pytanie podał, że nie zatrudnia trenerów. Zestawiając datę złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z datą udzielenia odpowiedzi przez Klub oraz nieprawidłowym przyjęciem sposobu załatwienia sprawy z niewielkiej części wniosku obejmującego jedynie pytanie ósme, Sąd doszedł do wniosku, że zaniechanie Klubu nie nosi cech rażącej bezczynności w załatwieniu sprawy. Zaznaczył, że skutki procesowe wywarło dopiero doręczenie podmiotowi zobowiązanemu pisma z 21 czerwca 2019 r., bowiem w wiadomości elektronicznej przesłanej 9 czerwca 2019 r. na adres poczty elektronicznej Klubu brak było podstawowych danych dotyczących jej autora, nie można zatem przypisać zawartemu w niej wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej charakteru procesowego. Zdaniem Sądu pierwszej instancji z uwagi na treść skargi, jej skromne uzasadnienie i argumentację, niski stopień zawiłości sprawy, jedynie częściowe uwzględnienie skargi (w zakresie jednego z ośmiu pytań sformułowanych we wniosku o udostępnienie informacji publicznej) oraz brak konieczności stawienia się pełnomocnika skarżącego w Sądzie, w sprawie wystąpił szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w art. 206 p.p.s.a. Skargę kasacyjną złożył P. M., zaskarżając wyrok w części dotyczącej punktów: III, IV i V. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy w postaci: 1. art. 141 § 4 w zw. z art. 151 p.p.s.a. polegające na niewzięciu pod uwagę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i w konsekwencji przedstawieniu stanu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym w zakresie ustalenia, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej zawarty w wiadomości e-mail z 9 czerwca 2019 r. nie zawierał danych dostatecznie indywidualizujących wnioskodawcę, podczas gdy wiadomość została zakończona tzw. "podpisem klawiaturowym" określającym imię i nazwisko wnioskodawcy, co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne uznanie, że termin do załatwienia wniosku rozpoczął bieg z chwilą doręczenia pisma z 21 czerwca 2019 r., a nie doręczenia ww. wiadomości e-mail; 2. "art. 149 § 1a w zw. z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p." przez stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, podczas gdy, uwzględniając datę pierwotnego wniosku oraz fakt niepełnej realizacji obowiązku przez podmiot zobowiązany, należy bezczynność zakwalifikować jako dokonaną z rażącym naruszeniem prawa; 3. art. 206 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że zachodzi uzasadniony przypadek przemawiający za odstąpieniem od zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa radcowskiego w całości, podczas gdy stanowisko takie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że nakład pracy pełnomocnika skarżącego był zerowy, a sama skarga w istocie niecelowa, co nie ma uzasadnienia w okolicznościach sprawy. Ponadto podniósł zarzuty naruszenia prawa materialnego w postaci: 1. art. 13 ust. 1 i 2 oraz 14 ust. 1 u.d.i.p. przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwym uznaniu, że wiadomością e-mail z 5 lipca 2019 r. Klub Sportowy [...] w S. wypełnił swój obowiązek udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, podczas gdy udzielono odpowiedzi niepełnej i wymijającej, a to należy zakwalifikować jako bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego wniosek skierowano; co skutkowało naruszeniem art. 151 p.p.s.a. przez oddalenie skargi mimo braku ku temu uzasadnionych podstaw; 2. art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że odpowiedź podmiotu zobowiązanego jest wystarczająca, a przez to faktycznym stwierdzeniu, iż wnioskowana informacja w zakresie punktu drugiego wniosku z 9 czerwca 2019 r. nie stanowi informacji publicznej, podczas gdy informacja ta jest informacją publiczną, co skutkowało naruszeniem art. 151 p.p.s.a. przez oddalenie skargi, pomimo że w sprawie zachodzi bezczynność podmiotu zobowiązanego; 3. art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że odpowiedź podmiotu zobowiązanego jest wystarczająca, a przez to faktycznym stwierdzeniu, iż wnioskowana informacja w zakresie punktu szóstego wniosku z 9 czerwca 2019 r. nie stanowi informacji publicznej, podczas gdy informacja ta jest informacją publiczną; co skutkowało naruszeniem art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, pomimo że w sprawie zachodzi bezczynność podmiotu zobowiązanego. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie oraz rozpoznanie skargi poprzez stwierdzenie, że Klub dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z 9 czerwca 2019 r., zobowiązanie Klubu do rozpoznania tego wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku i stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, względnie przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania. Zwrócono się również o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych, za obie instancje. Ponadto wniesiono o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci wiadomości e-mail z dnia 10 czerwca 2019 r. na okoliczność, że Klub korzystał z elektronicznej skrzynki pocztowej ([...]) w dniu następującym po wysłaniu pierwotnego wniosku o dostęp do informacji publicznej, a tym samym nie jest prawdziwe twierdzenie podmiotu zobowiązanego, że zapytanie skarżącego dostrzeżono dopiero w dniu otrzymania pisma z 21 czerwca 2019 r. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że odpowiedzi na pierwsze, trzecie, czwarte, piąte i siódme pytanie zawarte we wniosku są niekompletne i wymijające. Powołując się na zawarte "umowy cywilnoprawne", Klub nie skonkretyzował ich co do rodzaju (zlecenie, dzieło, itp.) i przedmiotu, nie podał dat ich zawarcia ani okresów obowiązywania. Nie określił też konkretnego wynagrodzenia wynikającego z wymienionych umów, w tym stawek godzinowych. Odpowiadając na pytanie siódme, Klub nie wskazał natomiast ilości zakupionego sprzętu. Podkreślono, że podmiot zobowiązany de facto nie udzielił odpowiedzi na drugie i szóste pytanie, podnosząc, że wnioskowane w tych pytaniach informacje nie stanowią informacji publicznej. W ocenie autora skargi kasacyjnej taka kwalifikacja żądanych informacji jest błędna. Klub dzierżawi teren przystani wraz z posadowionymi na nim obiektami od Miasta S. Skoro zaś udostępnia część gruntu z garażem (kontenerem) na potrzeby prywatne osoby trzeciej, to z punktu widzenia interesu publicznego istotna jest informacja, na jakiej podstawie i na jakich zasadach się to odbywa. Zdaniem skarżącego kasacyjnie również kwestia badań i uprawnień do przewozu dzieci i młodzieży posiadanych przez trenerów mieści się zakresie informacji publicznej. Wynagrodzenia trenerów są bowiem finansowane ze środków publicznych, istotnym jest zatem ustalenie, czy spełniają oni kryteria dla bezpiecznego i legalnego przewozu dzieci i młodzieży w ramach działalności Klubu. Zaznaczono, że pojęcie "zatrudnieni" zostało użyte we wniosku w odniesieniu do trenerów w potocznym rozumieniu, obejmującym również stosunek prawny oparty na umowie cywilnoprawnej. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Klub Sportowy [...] w S. wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kwoty 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Zdaniem Klubu zaskarżony wyrok w pełni odpowiada prawu. P. M. potrzymał wniesioną skargę kasacyjną w pismach procesowych z 7 lutego 2020 r. i z 24 lutego 2020 r. Powołał się na nieważność postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie z uwagi na nienależytą reprezentację Klubu Sportowego [...]. W ocenie skarżącego kasacyjnie brak jest dokumentacji wskazującej na prawidłowe włączenie K. K. oraz M. B. w skład Zarządu Klubu, a także powołanie tych osób odpowiednio na Prezesa Zarządu oraz Sekretarza. Podkreślono, że ma to znaczenie, ponieważ osoby te reprezentowały Klub w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji przez sporządzenie i podpisanie odpowiedzi na skargę. Ponadto pismem procesowym z 21 lutego 2020 r. skarżący kasacyjnie wniósł o zobowiązanie Klubu Sportowego [...] w S. do złożenia wydruku otrzymanego wniosku o informację publiczną z 9 czerwca 2019 r. (godz. 22:24:25), nadanego przez niego z adresu e-mail [...] na adres e-mail Klubu [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie, podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej Klub Sportowy [...] w S. był prawidłowo reprezentowany przed Sądem pierwszej instancji. Nie budzi wątpliwości, że Klub Sportowy [...] w S. działający w formie stowarzyszenia kultury fizycznej nieprowadzącego działalności gospodarczej, stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 1263 ze zm.) jest osobą prawną. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast z treści art. 29 p.p.s.a. wynika, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie do § 23 pkt 1 Statutu tego Klubu, zarząd Klubu reprezentuje go na zewnątrz. Natomiast zgodnie z § 30 tego Statutu dla ważności oświadczeń dotyczących praw i obowiązków majątkowych Klubu wymagane jest współdziałanie dwóch osób: prezesa lub wiceprezesa oraz sekretarza lub głównego księgowego, względnie osób przez nich upoważnionych spośród członków Zarządu. Klub pismem z 19 lipca odpowiedział na skargę P. M. i przesłał sądowi akta postępowania. Pismo to podpisali - K. K. jako prezes i M. B. jako sekretarz. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 31 lipca 2019 r. wzywającego Klub do złożenia dokumentów określających sposób reprezentacji Klubu, sekretarz Klubu nadesłała decyzję Prezydenta Miasta S. z [...] lutego 2019 r. o wpisaniu zmian danych pod nr [...] w Ewidencji klubów sportowych działających w formie stowarzyszenia, których statuty nie przewidują prowadzenia działalności gospodarczej, z której wynika, że prezesem zarządu Klubu [...] jest M. M. a sekretarzem zarządu M. B., natomiast K. K. jest wskazany jako członek zarządu. Nie budzi wątpliwości w sprawie, że M. M. pismem z dnia 26 stycznia 2018 r. złożyła rezygnację z funkcji Prezesa Klubu z dniem 31 marca 2018 r. Z protokołu z Walnego Zebrania Członków KS [...] z dnia 18 czerwca 2019 r. wynika, że zarząd Klubu w dniu 18 czerwca 2019 r. dokonał wyboru K. K. na funkcję Prezesa Klubu a w skład 6-osobowego zarządu jako sekretarz wchodziła - M. B. Wybór prezesa zarządu nastąpił na podstawie § 24 Statutu Klubu, który stanowi, że w razie ustąpienia Prezesa zarządu w czasie trwania kadencji, zarządowi przysługuje prawo wyboru nowego prezesa, który pełni te funkcję do czasu najbliższego Walnego Zebrania Sprawozdawczo-Wyborczego. W związku z twierdzeniami skarżącego kasacyjnie o nieprawidłowej reprezentacji Klubu przed Sądem pierwszej instancji, reprezentujący Klub w postępowaniu kasacyjnym pełnomocnik zawodowy został wezwany do wykazania stosownymi dokumentami, że K. K. i M. B. byli uprawnieni do reprezentowania Klubu w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Pełnomocnik Klubu dodatkowo złożył: Protokół z obrad zebrania zarządu Klubu Sportowego [...] z dnia 10 stycznia 2019 r., z którego wynika, że powołano na sekretarza zarządu Klubu M. B.; Decyzje Prezydenta Miasta S. z [...] lutego 2019 r. i z [...] sierpnia 2019 r. o wpisaniu do ewidencji klubów Sportowych zmian w zarządzie Klubu przez wpisanie M. B. jako sekretarza zarządu Klubu a K. K. jako prezesa Klubu; Wyciąg z ewidencji klubów sportowych Miasta S. z dnia 13 listopada 2019 r., z którego wynika, że M. B. jest sekretarzem zarządu Klubu a K. K. prezesem Klubu. Zatem K. K. jako prezes zarządu Klubu i M. B. jako sekretarz zarządu Klubu, byli uprawnieni do reprezentowania Klubu przed Sądem pierwszej instancji. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych. Nie można zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 141 § 4 w zw. z art. 151 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji wziął pod uwagę cały materiał dowodowy zgromadzony w aktach rozpoznawanej sprawy i ustalił stan faktyczny sprawy zgodnie ze stanem rzeczywistym. Trafnie Sąd pierwszej instancji ustalił, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej zawarty w wiadomości e-mail z 9 czerwca 2019 r. nie zawierał danych dostatecznie indywidualizujących wnioskodawcę, w szczególności wiadomość nie zawierała podpisu klawiaturowego. W rezultacie Sąd prawidłowo uznał, że bieg terminu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej rozpoczął bieg z chwilą doręczenia pisma z dnia 21 czerwca 2019 r., w którym wnioskodawca podał swoje imię i nazwisko. Wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej w aktach sprawy znajduje się wydruk wniosku złożonego e-mailem z dnia 9 czerwca 2019 r. We wniosku brak jest danych indywidualizujących wnioskodawcę w tym podpisu klawiaturowego wnioskodawcy. Wydruk wniosku złożonego e-mailem z dnia 9 czerwca 2019 r., o tożsamej treści, skarżący dołączył do skargi. Na tym wydruku wniosku również brak jest danych indywidualizujących wnioskodawcę, w tym podpisu klawiaturowego wnioskodawcy. Ustaleń Sądu pierwszej instancji w tym zakresie nie podważa kopia wniosku e-maila z 9 czerwca 2019 r. na której widnieje podpis klawiaturowy wnioskodawcy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego treść tego pisma nie odzwierciedla rzeczywistego stanu rzeczy. Zarówno wniosek złożony do sądu przez Klub jak i dołączony przez wnioskodawcę do skargi wskazują, że pismo to zostało nadane pocztą elektroniczną (Folder Wysłane). Natomiast do skargi kasacyjnej skarżący załączył kopię wniosku bez "Folderu Wysłane", ale już z podpisem klawiaturowym autora czyli P. M. Zatem skarżący przedkłada różne wersje tego samego wniosku, co może świadczyć o ingerencji w jego treść, i czyni wersję wniosku złożoną przez skarżącego na etapie postępowania kasacyjnego za niewiarygodną. W konsekwencji za niezasadny należy uznać również, zarzut naruszenia art. 149 § 1a (domyślać należy się, że chodzi o p.p.s.a.) w zw. z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że bezczynność klubu w rozpoznaniu punktu 8 wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Za Sądem pierwszej instancji należy powtórzyć, że brak jest podstaw do przyjęcia, że czynności podejmowane przez Klub w sposób niewątpliwy i oczywisty pozostają w sprzeczności z obowiązkiem podejmowania czynności zmierzających bezpośrednio do załatwienia w terminie wniosku skarżącego. Biorąc pod uwagę obszerność wniosku, jego nieprecyzyjność i zestawiając datę wpływu do Klubu podpisanego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, tj. 24 czerwca 2019 r. z datą udzielenia odpowiedzi przez Klub, tj. 5 lipca 2019 r. oraz nieprawidłowe przyjęcie sposobu załatwienia sprawy tylko co do części wniosku, zaniechanie Klubu świadczy o bezczynności ale nienoszącej cech jej kwalifikowanej postaci, tj. rażącej bezczynności w załatwieniu sprawy. Niezasadne są również zarzuty naruszania art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. (punkt II ppunkt 2 i 3 skargi kasacyjnej). Autor skargi kasacyjnej zarzuca, że Sąd błędnie uznał wnioskowane informacje z punktu 2 i 6 wniosku nie stanowią informacji publicznej. Tymczasem analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie potwierdza takiej tezy. Sąd na stronie 5 uzasadnienia zaskarżonego wyroku na pytanie, czy informacje, o które zwracał się skarżący, można zaliczyć do informacji publicznych, odpowiedział twierdząco. Sąd ten uzasadnił to tym, że żądane informacje związane były z wydatkowaniem przez Klub środków finansowych, pozyskiwanych m.in. z budżetu miasta S. oraz z wynikami osiągniętymi przez Klub na arenie sportowej. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie sposób doszukać się stwierdzenia Sądu wskazującego na to, że informacje żądane w punktach 2 i 6 wniosku nie są informacjami publicznymi. Wręcz przeciwnie, Sąd na stronach 7 i 8 dokonał analizy odpowiedzi na te pytania pod kątem ich prawidłowości, stwierdzając, że Klub rozpoznał wniosek w sposób przewidziany w ustawie. Natomiast częściowo uzasadniony jest zarzut naruszenia art. 13 ust. 1 i 2 i art. 14 ust. 1 u.d.i.p. Skarżący słusznie zarzuca, że Sąd pierwszej instancji niezasadnie uznał, że Klub wiadomością e-mail z 5 lipca 2019 r. wypełnił swój obowiązek udostępnienia informacji publicznej żądanej w punktach 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 wniosku z 9 czerwca 2019 r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiedź Klubu w tym zakresie jest niepełna a częściowo wymijająca. Zatem w tym zakresie nie można uznać, że Klub wypełnił nałożony na niego obowiązek informacyjny zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 i art. 14 ust. 1 u.d.i.p. Naczelny Sąd Administracyjny dokonując analizy wniosku i odpowiedzi Klubu na wniosek stwierdza, że : Odnośnie do pytania 1, które brzmi "Jaki przychód z Klubu uzyskał Wiceprezes P. S. w 2018 r. i w oparciu o jakie umowy, czy też przepisy obowiązujące w Klubie.", Klub udzielił odpowiedzi "Wiceprezes P. S. w roku 2018 uzyskał przychód w wysokości 18500 zł na podstawie umów cywilnoprawnych z tytułu prowadzenia zajęć w Klubie jako trener. Z tytułu działalności na rzecz Klubu jako Wiceprezes, P. S. nie osiągnął żadnego przychodu." Jest to odpowiedź niepełna. Prawidłowa odpowiedź na to pytanie powinna określać również rodzaj umowy (np. zlecenie, o działo, itp.). Odnośnie do pytania 2, które brzmi "Na jakiej podstawie Przewodniczący Komisji Rewizyjnej K.S. [...] korzysta z garażu/kontenera posadowionego na terenie dzierżawionym przez Klub, ewentualnie jakie opłaty ponosi z tego tytułu.", Klub udzielił odpowiedzi "Informacja ta nie stanowi informacji publicznej. Na marginesie wskazujemy, iż o udzielenie owej informacji może się Pan zwrócić do właściciela kontenera". Nawet przyjmując, że Klub nie jest właścicielem kontenera, to jako dzierżawca nieruchomości, wraz z obiektami posadowionymi na tym gruncie, będącej własnością Gminy Miasto S., jest dysponentem zarówno nieruchomości gruntowej jak i wszystkich obiektów posadowionych na tym gruncie. Posadowienie na tej nieruchomości kontenera, bądź udostępnienie kontenera już posadowionego, zależne jest od woli Klubu (korzystającego ze środków publicznych), który może czerpać z tego korzyści lub nie. Jeżeli Klub umożliwia korzystanie z gruntu przez osobę trzecią, to z punktu widzenia interesu publicznego istotna jest informacja na jakiej podstawie i jakie opłaty ponosi taka osoba. Zatem odpowiedź Klubu na to pytanie jest nieprawidłowa i wymijająca. Odnośnie do pytania 3, które brzmi "Ilu trenerów zatrudnia Klub Sportowy [...] oraz na jakiej podstawie oraz z jakim wynagrodzeniem, należy wskazać uprawnienia trenera oraz stawkę godzinową wynagrodzenia.", Klub odpowiedział, że "Klub nie zatrudnia pracowników, posiada obecnie podpisane umowy cywilnoprawne z dwoma trenerami, ze średnim wynagrodzeniem w wysokości 25 - 35 zł na godzinę". Jest to odpowiedź niepełna. Prawidłowa odpowiedź na to pytanie powinna określać również rodzaj umowy (np. zlecenie, o działo, itp.), konkretne wydatki na wynagrodzenie na podstawie każdej z umów, w tym stawki godzinowe (nie pytano o uśrednione wynagrodzenie trenerów) oraz informację o uprawnieniach trenerskich. Odnośnie do pytania 4, które brzmi "Na jakiej podstawie Klub zatrudnia osoby przebywające na terenie przystani jako "przystaniowi", w jakim wymiarze oraz z jakim wynagrodzeniem.", Klub odpowiedział, że "Klub nie zatrudnia pracowników, powierza prace tzw. "przystaniowe" na podstawie umów cywilnoprawnych z wynagrodzeniem nieprzekraczającym kwoty 2000 zł w stosunku miesięcznym". Odpowiedź ta jest niepełna. Prawidłowa odpowiedź na to pytanie powinna określać również rodzaj umowy (np. zlecenie, o działo, itp.), wymiar godzin i konkretne wynagrodzenie (nie pytano o granice wynagrodzenia). Odnośnie pytania 5, które brzmi "Ile umów Klub zawarł w 2019 r. z osobami świadczącymi usługi na jego rzecz oraz jakiego rodzaju i z jakim wynagrodzeniem.", klub odpowiedział, że "Klub zawarł pięć umów w 2019 r. z wynagrodzeniem w przedziale 1227,47 – 4381 zł". Odpowiedź ta jest niepełna. Prawidłowa odpowiedź na to pytanie powinna określać również rodzaj umowy (np. zlecenie, o działo, itp.) i konkretne wynagrodzenie (nie pytano o granice wynagrodzenia). Odnośnie pytania 6, które brzmi "Jakie badania oraz uprawnienia do przewozu dzieci i młodzieży posiadają trenerzy zatrudnieni w Klubie.", Klub odpowiedział, że "Pytanie nie dotyczy informacji publicznej, tym samym nie podlega rygorowi ustawy o udostępnieniu informacji publicznej". Należy zauważyć, że skoro wynagrodzenia trenerów są finansowane ze środków publicznych, to istotne jest, czy spełniają oni kryteria dla bezpiecznego i legalnego przewozu dzieci i młodzieży w ramach działalności Klubu. Przyjmując za Sądem pierwszej instancji, że żądana informacja jest informacją publiczną, uznać należy, że odpowiedzi na to pytanie nie udzielono. Odwołanie się przez Sąd pierwszej instancji do argumentu opartego na twierdzeniu o niezatrudnianiu trenerów jest niewystarczające do uznania odpowiedzi za prawidłową. Nie powinno ulegać wątpliwości, że pojęcie "zatrudnieni" zostało użyte we wniosku skarżącego w potocznym rozumieniu, obejmującym również stosunek prawny oparty na umowie cywilnoprawnej. Nie budziło to wątpliwości podmiotu zobowiązanego, który odnośnie do zagadnienia z punktu 3 wniosku (dotyczącego zatrudnienia trenerów) wskazał na zawarcie umów cywilnoprawnych z trenerami. Odnośnie do pytania 7, które brzmi "Jaki sprzęt sportowy zakupił Klub w 2018 r.", Klub nie udzielił prawidłowej odpowiedzi, ponieważ odpowiedź dotyczyła 2019 r. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd pierwszej instancji wadliwie uznał, że Klub prawidłowo, w sposób przewidziany w ustawie o dostępie do informacji publicznej, udzielił wnioskodawcy informacji żądanych w punktach 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 wniosku. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. częściowo uwzględnił skargę kasacyjną, tj. uchylił zaskarżony wyrok w punkcie IV i w konsekwencji także rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w punkcie V (punkt 1 sentencji wyroku) i uznając, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, rozpoznał skargę. Z przedstawionych wyżej powodów, wskazujących na brak usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej w zakresie punktu III zaskarżonego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną w tej części (punkt 5 sentencji wyroku). Rozpoznając skargę, z wyżej przedstawionych powodów należało uznać, że Klub jako zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie rozpoznał prawidłowo wniosku w punktach 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7. Zatem na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd kasacyjny stwierdził bezczynność Klubu w rozpoznaniu punktów 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 wniosku (punkt 2 sentencji wyroku). W konsekwencji, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało też zobowiązać Klub do rozpoznania wniosku w zakresie opisanym w pkt 3 sentencji wyroku. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w odniesieniu do bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w punktach 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 nie można mówić o rażącym naruszeniu prawa. Brak jest podstaw do przyjęcia, że czynności podejmowane przez Klub w sposób niewątpliwy i oczywisty pozostają w sprzeczności z obowiązkiem podejmowania czynności zmierzających bezpośrednio do załatwienia w terminie wniosku skarżącego. Biorąc pod uwagę obszerność wniosku, jego nieprecyzyjność i zestawiając datę wpływu do Klubu podpisanego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, tj. 24 czerwca 2019 r., z datą udzielenia odpowiedzi przez Klub, tj. 5 lipca 2019 r. oraz nieprawidłowe przyjęcie sposobu załatwienia sprawy tylko co do części wniosku, zaniechanie Klubu świadczy o bezczynności ale nienoszącej cech jej kwalifikowanej postaci, tj. rażącej bezczynności w załatwieniu sprawy. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność Klubu w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w punktach 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt 4 sentencji wyroku). O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. oraz art. 203 pkt 1 p.p.s.a. Na koszty te w łącznej kwocie 937 zł. składają się: wpis od skargi w kwocie 100 zł, wynagrodzenie radcy prawnego za I instancję 480 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, wpis od skargi kasacyjnej 100 zł, wynagrodzenie radcy prawnego za II instancję 240 złotych.