II OSK 1836/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko /spr./ sędzia del. NSA Janusz Furmanek Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2161/09 w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A.K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Poznaniu wymierzył skarżącemu karę pieniężną w wysokości 800 zł. Było to skutkiem następujących zdarzeń: W dniu 30 kwietnia 2009 r. do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu wpłynął wniosek Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu o nałożenie kary pieniężnej na skarżącego, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "Sklep cukierniczy A.K.". Organ wskazał, że w trakcie kontroli sanitarnej przeprowadzonej w dniu 26 lutego 2009 r., jak również w trakcie wizyty w siedzibie organu powiatowego w dniu 15 marca 2009 r., skarżący poprzez swoje niewłaściwe zachowanie, stosowanie inwektyw i obraźliwych słów pod adresem Państwowej Inspekcji Sanitarnej jako instytucji i jej pracowników, utrudniał przeprowadzenie urzędowej kontroli sklepu i sprzedawanej w nim żywności. Zdaniem organu takie zachowanie stanowiło naruszenie art. 103 ust 1 pkt 7 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. Nr 171, poz. 1225). Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 21 września 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie w sprawie orzeczenia kary pieniężnej. W ocenie organu odwoławczego skarżący swoim zachowaniem nie uniemożliwił przeprowadzenia kontroli organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej, gdyż z protokołu kontroli sanitarnej z dnia 26 lutego 2009 r. wynika, że kontrola sanitarna została przeprowadzona. Skarżący odmówił jedynie podpisania protokołu kontroli, co wynika z adnotacji w protokole. Organ II instancji wskazał, że przedstawiciele organu powiatowego, przeprowadzający kontrolę sanitarną w dniu 26 lutego 2009 r. w sklepie cukierniczym, skarżącego, w adnotacji służbowej sporządzonej w dniu 27 lutego 2009 r., wyjaśnili przebieg czynności kontrolnych. Główny Inspektor Sanitarny przyznał, że zachowanie skarżącego było nie do zaakceptowania, jednakże z notatki służbowej nie wynikało, aby skarżący skutecznie utrudnił (stworzył przeszkodę) przeprowadzenie kontroli. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył skarżący wnosząc o utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w całości, lecz nie zgadzając się z ustaleniami organu zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a dotyczącymi jego zachowania podczas kontroli Oddalając skargę Sąd I instancji wyjaśnił, że można zaskarżyć uzasadnienie decyzji, ale zaskarżeniu podlegają tylko takie stwierdzenie, których treść może wywierać wpływ na inne rozstrzygnięcie. Zdaniem Sądu I instancji, zaskarżona decyzja czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 107 § 3 k.p.a. dotyczącym uzasadnienia rozstrzygnięcia. W aktach sprawy znajduje się Protokół kontroli sprawdzającej z dnia 26 lutego 2009 r. zawierający adnotację, że "właściciel sklepu odmówił podpisania protokołu motywują swoją decyzję stwierdzeniem, że ma dosyć sanepidu (i "was") używając przy tym wulgarnych słów". W aktach znajduje się także adnotacja służbowa z dnia 27 lutego 2009 r. sporządzona i podpisana przez K.A. i W.B. przedstawiająca przebieg kontroli z dnia 26 lutego 2009 r. przeprowadzonej w sklepie skarżącego. W aktach sprawy znajduje się również adnotacja sporządzona przez W.B. z dnia 25 marca 2009 r. w którym skarżący stawił się na wezwanie z dnia 27 lutego 2009 r. Z adnotacji tej wynika, że skarżący w siedzibie organu rzucał inwektywy i pogróżki. W ocenie Sądu I instancji, Główny Inspektor Sanitarny prawidłowo rozstrzygnął i uzasadnił zaskarżoną decyzję wskazując, że organy nie wykazały na czym polegało utrudnianie czy uniemożliwianie przeprowadzenia kontroli, które następnie stało się podstawą do nałożenia kary pieniężnej. Organ odwoławczy oceniając zachowanie skarżącego oparł się na dokumentacji lekarskiej znajdującej się w aktach sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, sygn. akt. IV SA/Po 446/08 i przekazanej łącznie z wyrokiem z dnia 7 maja 2009 r. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący. Zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – w związku z art. 67 § 1, art. 75 § 1, art. 79 § 1 i 2 k.p.a. poprzez nieuchylenie części uzasadnienia decyzji wydanej w oparciu o notatki służbowe, które w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych nie mogą zastąpić środków dowodowych określonych w art. 75 i następnych k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Skarży ona wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze względu na nieuchylenie przez ten Sąd niekorzystnych dla skarżącego i zdaniem jego nieprawdziwych stwierdzeń zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący pomija jednak całkowicie fakt uchylenia decyzji organu I instancji przez Głównego Inspektora Sanitarnego i umorzenia postępowania. Wiązała się z tym też zmiana istotnych ustaleń organów będących podstawą tej decyzji. Organ odwoławczy uznał bowiem (odmiennie niż organ I instancji), że A.K. nie uniemożliwił, przeprowadzenie w prowadzonym sklepie kontroli sanitarnej a dowodem jej przeprowadzenia jest sporządzony w dniu kontroli protokół zawierający konkretne, merytoryczne stwierdzenia. Główny Inspektor Sanitarny stwierdził również, iż organ pierwszej instancji nie wykazał na czym polegało utrudnianie czy uniemożliwianie dokonania kontroli. Te istotne dla wyniku postępowania administracyjnego ustalenia uwzględniają stanowisko zajęte przez skarżącego, który nie ma żadnych podstaw do ich kwestionowania. Organ odwoławczy stwierdził również w uzasadnieniu swojej decyzji, iż przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu w adnotacji służbowej dokumentującej przebieg czynności kontrolnych stwierdzili, że A.K. "krążył nerwowo za ladą" oraz obrażał pracowników dokonujących czynności, używając przy tym wulgarnych słów. Powołując się na akta innej sprawy stwierdzono, że przyczyną tego mogły być problemy zdrowotne skarżącego. Odnośnie tych stwierdzeń należy zauważyć, iż znalazły one oparcie w aktach postępowania administracyjnego, w tym w treści protokołu dokumentującego przebieg czynności kontrolnych, sporządzonego zgodnie z przepisami art. 67 i 68 k.p.a. Skarga kasacyjna niezasadnie zarzuciła więc naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 67 § 1, art. 75 § 1 i art. 79 § 1 i § 2 k.p.a. przez nieuchylenie części uzasadnienia zaskarżonej decyzji w zakresie ustaleń faktycznych poczynionych w oparciu o notatki służbowe, a więc z naruszeniem przepisów k.p.a. dotyczących postępowania dowodowego. W sprawie sporządzono bowiem protokół kontroli a nie notatkę urzędową (art. 72 k.p.a.). Nadto stwierdzenia dotyczące zachowania skarżącego nie miały żadnego wpływu na końcowy wynik sprawy. Były one nieistotne z tego punktu widzenia i organ odwoławczy, opierając się na zebranych w sprawie dowodach nie miał podstaw do ich usunięcia czy sprostowania. W tej sytuacji skarga kasacyjna jako nieuzasadniona podlega oddaleniu z mocy art. 184 p.p.s.a. O wynagrodzeniu adwokata reprezentującego skarżącego w ramach prawa pomocy orzeknie Sąd I instancji. ----------------------- 3 2