II GZ 256/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 10 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. L., J. L., J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 11 lipca 2008 r.; sygn. akt V SA/Wa 923/08 w przedmiocie wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 26 czerwca 2008 r.; sygn. akt V SA/Wa 923/08 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 maja 2008 r.; sygn. akt V SA/Wa 923/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. L., J. L., J. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2007 r.; nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zmiany referencyjnej zawartości tłuszczu postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z 11 lipca 2008 r., wydanym w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 923/08, Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 173, poz. 1270 ze zm.) wezwał E. L., J. L. i J. L. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 26 czerwca 2008 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pismem z 21 lipca 2008 r. (nazwanym "zażalenie wraz ze skargą") E. L., J. L., J. L. zakwestionowali powyższe zarządzenie, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego zawartych w ustawach stosowanych przez organy oraz Sąd. W uzasadnieniu stwierdzili, że skoro złożyli "zasadny i merytoryczny" środek zaskarżenia, to postępowanie powinno się toczyć na koszt organów, których działania doprowadziły do naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nieuiszczenia należnej opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia wpisu, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z treścią przepisu art. 214 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Powyższe przepisy art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 214 § 2 p.p.s.a. stanowiły podstawę prawną do wezwania E. L., J. L. i J. L. do uiszczenia solidarnie wpisu od wniesionego zażalenia na postanowienie WSA w W. z 26 czerwca 2008 r. i nie zostały przy wydaniu zaskarżonego zarządzenia naruszone. Zauważyć należy, że skarżący próbując kwestionować wynikający z powyższych przepisów prawa obowiązek uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia w istocie twierdzą jedynie, iż − ich zdaniem − obowiązek ponoszenia kosztów sądowych nie wynika z przepisów prawa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu odpowiada prawu. Nie podważa bowiem legalności zaskarżonego zarządzenia subiektywne przekonanie wnoszących zażalenie, że skoro złożyli "zasadny i merytoryczny" środek zaskarżenia, to postępowanie winno toczyć się na koszt "organów". Wysokość wpisu od zażaleń, w tym na przedmiotowe postanowienie WSA, określona została w rozporządzeniu Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). I tak, w myśl przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 wyżej wymienionego rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł i do uiszczenia wpisu w takiej wysokości skarżący zostali wezwani. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie przepisów art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.