I SAB/Sz 16/17

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie z jej skargi na bezczynność [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosków p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych UZASADNIENIE [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (dalej: "spółka", "skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika [...], złożyła w piśmie z dnia 4 listopada 2017 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o majątku i dochodach spółka podała, co następuje. Spółka nie posiada żadnego majątku, przychodów, środków finansowych ani rzeczy, których spieniężenie pozwoliłoby pokryć koszty sądowe. Jedyna nieruchomość w postaci działek nr [...] została zbyta w 2010 roku, aby w ten sposób zwolnić spółkę z długu, wynikającego z zawartej umowy pożyczki. Na skutek działania Gminy zajęta została cała wierzytelność spółki w postaci czynszu dzierżawnego za wynajem ww. nieruchomości. To spowodowało całkowity paraliż spółki, ponieważ wystawienie faktury pociągało za sobą obowiązek zapłaty podatku VAT i dochodowego. Spółka nie otrzymując środków wynikających z faktury nie miała możliwości regulowania zobowiązań podatkowych i innych wynikających z jej działalności. Sprawiłoby to narastanie dalszych zobowiązań w tym i podatku od nieruchomości - genezy niniejszego postępowania. Aby temu zapobiec należało sprzedać nieruchomość, ponieważ w ten sposób odpadły zobowiązania wynikające z faktury (podatek VAT i dochodowy) jak i podatek od nieruchomości. Dodatkowo zbycie nieruchomości spowodowało zwolnienie spółki długu z tyt. zaciągniętej pożyczki. Brak możliwości działania spółki spowodował jej zawieszenie. Z uwagi na zbycie jedynej nieruchomości spółki i zawieszenie jej działalności od 2010 r. nie wystąpił żaden obrót i dochód. Z tego także powodu nie mógł i nie był sporządzany bilans i rachunek zysków i strat. Z powodu roszczeń Gminy [...]rachunki spółki zostały zajęte w 2008 r. i od chwili zajęcia wszelkie ewentualnie wpływające środki przekazywane były wierzycielowi. Zajęcie przez Gminę [...] jedynego dochodu i wierzytelności spółki skutkowało brakiem jakichkolwiek wpływów. Rosły koszty utrzymania rachunków. Umowa o ich prowadzenie została wypowiedziana. Z powyższych powodów w kasie spółki nie zaewidencjonowano żadnych środków. Aby nie generować niemożliwych do poniesienia kosztów związanych z egzystencją spółki została ona zawieszona postanowieniem z 30.07.2010 r. Do wniosku spółka dołączyła dokumenty potwierdzające brak aktualnego numeru VAT (VIES) oraz zawieszenie działalności gospodarczej od dnia 01.08.2010 r. (wydruk z centralnej informacji KRS z 4.11.2017 r.). W oświadczeniu o majątku i dochodach spółka podała, że kapitał zakładowy spółki obecnie wynosi 0,00 zł, nie posiada środków trwałych. Nie podała danych dotyczących wyniku finansowego za ostatni rok obrotowy i wyjaśniła w tym zakresie, że z uwagi na zawieszoną działalność nie prowadzi księgowości. Pełnomocnik spółki oświadczył, że spółka nie posiada rachunków bankowych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Spółka ubiega się w niniejszym postępowaniu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Skarżąca spółka ubiegała się przed WSA w Szczecinie o prawo pomocy w innych sprawach zawisłych przed tut. Sądem z jej skarg, w tym w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 295/17, w której postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 czerwca 2017 r. zwolniono ją od kosztów sądowych w sprawie. Znaną w związku z tym z urzędu jest okoliczność umorzenia postępowania przymuszającego (w trybie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 20.08.1994 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym) przez Sąd Rejonowy w [...] Wydział Gospodarczy KRS, potwierdzona złożonym do akt sprawy I SA/Sz 295/17 postanowieniem Sądu Rejonowego w [...]Wydziału Gospodarczego KRS z dnia 16.12.2014 r. Podkreślić należy, iż skarżąca spółka powołuje w sprawie takie same okoliczności, które zostały podniesione we wniosku w sprawie I SA/Sz 295/17. Mając na uwadze powyższe ustalono, że spółka zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej w 2010 r., co wynika z aktualnego na dzień wydania postanowienia odpisu KRS, a jej sytuacja finansowa nie zmieniła się od tamtej pory – w dalszym ciągu nie uzyskuje przychodów, nie posiada majątku ani środków pieniężnych. Ponadto – jak wynika z postanowienia Sądu Rejonowego w [...]Wydziału Gospodarczego KRS z dnia 16.12.2014 r. spółka nie wypełnia obowiązków sprawozdawczych wynikających z ustawy o rachunkowości oraz obowiązków wynikających z ustawy o KRS (nie przedkłada sprawozdań finansowych), a także umorzono wobec niej postępowanie przymuszające, z uwagi na bezskuteczność egzekucji zaległości z tytułu grzywień nakładanych przez sąd rejestrowy za niewypełnianie obowiązków rejestrowych. Z tego też względu, mając również na uwadze złożone oświadczenie o nieprowadzeniu księgowości, referendarz sądowy odstąpił od wzywania skarżącej do nadesłania dokumentów źródłowych obrazujących jej sytuację finansową. W oparciu o przedstawione wyżej okoliczności stwierdzić należy, że skarżąca wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Mając na względzie powyższe, realizując postulat zapewnienia dostępu strony do Sądu, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.