II OZ 1134/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 867/06 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Z. W. o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi Z. W., S. W., J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 867/06, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. W. o wyłączenie sędziów: [...], [...] i [...] zawarty w piśmie datowanym na dzień 20 czerwca 2007 r. Sąd pierwszej instancji uzasadniając zaskarżone zarządzenie wyjaśnił, że w trybie art. 49 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący został wezwany do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziów poprzez podanie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego, o którego wyłączenie wnosił, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono Z. W. w dniu 16 lipca 2007 r. W dniu 27 lipca 2007 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym skarżący nie podał przyczyn wyłączenia wskazanych sędziów. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył Z. W. wskazując, że istnieje konieczność wyłączenia sędziów: [...], [...] i [...] od orzekania w jego sprawie. Skarżący zakwestionował kompetencje i bezstronność wskazanych sędziów. Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 19 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyłączenie może nastąpić na żądanie sędziego lub na wniosek strony, jeżeli między sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Oznacza to, że zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. W myśl art. 20 § 1 wskazanej ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Przepis powyższy wskazuje na wymagania formalne wniosku o wyłączenie sędziego. Wniosek powinien być zgłoszony w formie pisemnej lub ustnie do protokołu w sądzie. Oprócz ogólnych warunków, którym powinno odpowiadać każde pismo strony, wniosek o wyłączenie sędziego powinien zawierać wskazanie sędziego, podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Wnioskodawca powinien wskazać okoliczności w postaci konkretnych faktów, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z akt sprawy wynika, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o wyłączenie sędziów z powodu braku wskazania przyczyn uzasadniających wyłączenie. Wobec zaś nieuzupełnienia tego braku formalnego Sąd zasadnie pozostawił wniosek bez rozpoznania. Zaznaczyć nadto należy, iż osobiste przeświadczenie skarżącego o braku kompetencji nie uzasadniają wniosku. Nie stanowi również przesłanki określonej w art. 19 powołanej wyżej ustawy ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, gdyż należy ona w ramach kontroli instancyjnej do sądu wyższej instancji. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.