I C 183/25

<p>Sygn. akt I C 183/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 kwietnia 2026 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak</p> <p>Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>o zapłatę 2763,91 zł</p> <p>I powództwo oddala;</p> <p>II zasądza od powoda <span class="anon-block">(...)</span> spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w <span class="anon-block">G.</span> na rzecz pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w <span class="anon-block">T.</span> kwotę 917,00 zł ( dziewięćset siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty;</p> <p>III nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powoda <span class="anon-block">(...)</span> spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 418,00 zł ( czterysta osiemnaście złotych ) tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 28 stycznia 2026 r.</p> <p>sędzia Lidia Grzelak</p> <p>Sygn. akt I C 183/25</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w <span class="anon-block">G.</span> wniósł w dniu 14 kwietnia 2025 r. ( data stempla operatora pocztowego ) do Sądu Rejonowego w Ciechanowie pozew przeciwko pozwanemu Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w <span class="anon-block">T.</span> żądając zasądzenia na swoją rzecz kwoty 2763,91 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 2463,91 zł od dnia 1 marca 2025 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 300,00 zł od dnia 14 kwietnia 2025 r. do dnia zapłaty. Ponadto powód domagał się zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Pozwany Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w <span class="anon-block">T.</span> wnosił o oddalenie powództwa w całości, nadto o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>W toku procesu strony podtrzymywały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 12 stycznia 2025 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ samochód osobowy marki <span class="anon-block">L.</span> o numerze rejestracyjnym <span class="anon-block">(...)</span>, stanowiący własność <span class="anon-block">M. H.</span>. Pojazd należący do sprawcy kolizji ( pojazd nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> zarejestrowany w Danii ) w dacie zdarzenia drogowego objęty był ochroną ubezpieczeniową w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w <span class="anon-block">(...)</span>. Korespondentem słowackiego ubezpieczyciela na terenie Polski było Towarzystwo <span class="anon-block">(...)</span> Spółka Akcyjna w <span class="anon-block">T.</span> ( bezsporne ).</p> <p>Szkoda została zgłoszona przez poszkodowanego ubezpieczycielowi Towarzystwu Ubezpieczeń <span class="anon-block">(...)</span> Spółka Akcyjna w <span class="anon-block">T.</span> i została zarejestrowana pod numerem <span class="anon-block">(...)</span> ( formularz zgłoszenia k. 81-82, potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia szkody k. 84 ).</p> <p>Decyzją z dnia 30 stycznia 2025 r. Towarzystwo <span class="anon-block">(...)</span> Spółka Akcyjna w <span class="anon-block">T.</span> zajmujące się sprawą w imieniu <span class="anon-block">(...)</span> przyznało poszkodowanemu odszkodowanie w wysokości 2697,55 zł brutto. Ustalone odszkodowanie zostało oparte o sporządzony kosztorys naprawy. Zaproponowano także poszkodowanemu skorzystanie z usług sieci naprawczych współpracujących z ubezpieczycielem ( decyzja k. 112, kalkulacja naprawy k. 113-116 ).</p> <p>W tym samym dniu, tj. 30 stycznia 2025 r. poszkodowany <span class="anon-block">M. H.</span> zawarł z <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka jawna w <span class="anon-block">G.</span> umowę przelewu wierzytelności. Na mocy przedmiotowej umowy <span class="anon-block">M. H.</span> przeniósł na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka jawna w <span class="anon-block">G.</span> wierzytelność z tytułu odszkodowania należnego w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 12 stycznia 2025 r. z polisy OC sprawcy powstałą w pojeździe marki <span class="anon-block">(...)</span> o numerze rejestracyjnym <span class="anon-block">(...)</span> likwidowaną przez Towarzystwo <span class="anon-block">(...)</span> Spółka Akcyjna w <span class="anon-block">T.</span> pod numerem szkody <span class="anon-block">(...)</span>. W pkt 5 umowy wskazano, że w przypadku jeśli okaże się, iż podmiotem zobowiązanym do wypłaty odszkodowania jest inny podmiot ( w szczególności Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych lub Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny ) niż dłużnik wskazany w umowie cesji, dokonany przelew wierzytelności obejmuje także wierzytelność wobec takiego podmiotu w zakresie wskazanym w przedmiotowej umowy, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek dodatkowych czynności. W tym samym dniu nowy wierzyciel zawiadomił towarzystwo ubezpieczeń o przelewie wierzytelności. ( umowa sprzedaży wierzytelności k. 20-22, zawiadomienie k. 121 ).</p> <p>W dniu 4 lutego 2025 r. <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Jawna w <span class="anon-block">T.</span> złożył odwołanie od decyzji ubezpieczyciela wraz z wezwaniem do zapłaty kwoty <span class="anon-block">(...)</span>,80 zł z tytułu poniesionej w dniu 12 stycznia 2025 r. szkody. W uzasadnieniu reklamacji wskazano, ze wypłacona kwota odszkodowania jest rażąco zaniżona. Poszkodowany nie zgadzał się z kwota wypłaconego odszkodowania i zlecił za pośrednictwem <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Jawna w <span class="anon-block">T.</span> sporządzenie prywatnej kalkulacji naprawy. Ze sporządzonej kalkulacji wynika, że całkowity koszt przywrócenia przedmiotowego pojazdu do stanu sprzed szkody wynosi 5855,35 zł. Podmiot sporządzający prywatną ekspertyzę <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">T.</span> wystawił fakturę za jej sporządzenie w kwocie 300,00 zł ( reklamacja k. 23, prywatna ekspertyza k. 125-128, faktura k. 26 ).</p> <p>Decyzją z dnia 25 lutego 2025 r. Towarzystwo <span class="anon-block">(...)</span> Spółka Akcyjna w <span class="anon-block">T.</span> przyznał <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Jawna w <span class="anon-block">T.</span> dopłatę do dotychczas wypłaconego odszkodowania w kwocie 693,89 zł. Przyznana kwota odszkodowania wyniosła łącznie 3391,44 zł. Po złożonej reklamacji zakład ubezpieczeń zweryfikował stawkę roboczogodziny do poziomu stosowanego przez warsztat rekomendowany <span class="anon-block">T.</span>, działający na rynku lokalnym. W ocenie ubezpieczyciela przyznana ostatecznie kwota odszkodowania pozwala na przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody. W uzasadnieniu decyzji wskazano także, że odwołanie od niniejszej decyzji podmiot uprawniony może złożyć do Sądu przeciwko Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w <span class="anon-block">T.</span> ( decyzja o przyznaniu dopłaty do odszkodowania k. 24 ).</p> <p>Pojazd został naprawiony przez znajomego córki poszkodowanego. Naprawa nie odbywała się w warsztacie, mechanik który ją wykonywał nie prowadzi działalności gospodarczej. W uszkodzonym pojeździe wymieniane było nadkole, zakupiony został nowy błotnik, który został pomalowany. Porysowane drzwi zostały także pomalowane, a także wyprostowana skrzywiona felga ( zeznania świadka <span class="anon-block">M. H.</span> k. 73-74 ).</p> <p>W wyniku zdarzenia z dnia 12 stycznia 2025 r. w pojeździe marki <span class="anon-block">L.</span> o numerze rejestracyjnym <span class="anon-block">(...)</span> uszkodzone zostały następujące elementy: błotnik przedni lewy i zderzak przedni. Dodatkowo te części zostały zakwalifikowane do lakierowania. Koszt naprawy uszkodzonego pojazdu przywracający pojazd do stanu sprzed szkody wynosił 5038,68 zł brutto ( opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej <span class="anon-block">Z. X.</span> k. 168-180 ).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dowodów, a w szczególności akt szkody ( k. 80-164 ), zeznań świadka <span class="anon-block">M. H.</span> ( k. 73-74 ), umowy przelewy wierzytelności wraz z prywatną ekspertyzą i fakturą VAT ( k. 20-22, 125-128, k. 26 ), reklamacji ( k. 23 ) oraz opinii biegłego sądowego <span class="anon-block">Z. X.</span> ( k. 168-180 ).</p> <p>Okoliczności związane przebiegiem zdarzenia drogowego oraz zakresem uszkodzeń w pojeździe <span class="anon-block">M. H.</span> oraz odpowiedzialność Towarzystwo <span class="anon-block">(...)</span> Spółka Akcyjna, a w następstwie odpowiedzialność Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych za szkody powstałe w pojeździe, a będące wynikiem zdarzenia drogowego z dnia 12 stycznia 2025 r. oraz wysokość uznanej i wypłaconej kwoty odszkodowania nie budzą wątpliwości sądu; wynikają wprost z akt szkody i niespornych twierdzeń stron. W zakresie zarzutów dotyczących legitymacji biernej pozwanego wskazać należy na zapisy umowy cesji wierzytelności.</p> <p>Zakres uszkodzeń oraz wysokość hipotetycznych kosztów naprawy uszkodzeń samochodu osobowego marki <span class="anon-block">(...)</span> o numerze rejestracyjnym <span class="anon-block">(...)</span> będących skutkiem zdarzenia drogowego z dnia 12 stycznia 2025 r., Sąd ustalił na podstawie akt szkody, a także opinii biegłego sądowego <span class="anon-block">Z. X.</span>. Strony nie składały zastrzeżeń do przedmiotowej opinii, Sąd uznał że została ona sporządzona w sposób rzetelny, fachowy i zgodnie z posiadają przez biegłego wiedzą i doświadczeniem. Wskazać jednak należy, że poszkodowany <span class="anon-block">M. H.</span> naprawił uszkodzony pojazd lecz nie przedstawił żadnych dowodów za jaką kwotę oraz czy pojazd został przywrócony do stanu sprzed szkody. Okoliczności tych nie wykazał powód, do czego jest zobowiązany z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc.</a> </p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>W ocenie Sądu, roszczenie powoda <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w <span class="anon-block">G.</span> nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem podlega oddaleniu w całości.</p> <p>Powód <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Jawna w <span class="anon-block">T.</span> dochodzi swego roszczenia na zasadach ogólnych, wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 362;art. 363)">art. 361 - 363 kc.</a> Szkoda objęta odpowiedzialnością ubezpieczyciela podlega bowiem naprawieniu właśnie według tych ogólnych zasad. Wynika to z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 34;art. 34 ust. 1)">art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a>, zgodnie z którym z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Zgodnie zaś z art. 36 ust. 1 cyt. ustawy odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej.</p> <p>Z powyższego wynika, że dla oceny roszczeń odszkodowawczych powoda z tytułu uszkodzenia jego pojazdu, należało określić - według ogólnych zasad prawa cywilnego - do jakich świadczeń byłby zobowiązany posiadacz lub kierowca samochodu, z którego winy nastąpiła kolizja. W niniejszej sprawie, z uwagi na fakt, że odpowiedzialność sprawcy kolizji nie była kwestionowana, należało rozstrzygnąć jedynie zakres odpowiedzialności pozwanego, w ramach jego odpowiedzialności gwarancyjnej wynikającej z umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 1)">art. 363 § 1 kc</a>, naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego: bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.</p> <p>Odpowiedzialność pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w <span class="anon-block">T.</span>, co do zasady, wynika w przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 ()">ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a>, a w szczególności art. 19 ust. 3 ustawy w zw. z art. 123 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy.</p> <p>W ramach postępowania prowadzonego w zakresie likwidacji szkody zakład ubezpieczeń, ustalił, że ogólna wartość odszkodowania wynieść powinna 3391,44 zł Taką też kwotę wypłacono <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w <span class="anon-block">G.</span>, który nabył przedmiotową wierzytelność w drodze umowy cesji wierzytelności.</p> <p>W razie cesji wierzytelności, na nabywcę przechodzi ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, wszystkie właściwości, przywileje i braki, a więc ustawodawca zakłada identyczność wierzytelności cesjonariusza z wierzytelnością cedenta ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 2)">art. 509 § 2 kc</a> ).</p> <p>Powód <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w <span class="anon-block">G.</span> nabył przedmiotową wierzytelność od poszkodowanego <span class="anon-block">M. H.</span>. Potwierdzeniem przejścia jest dołączona do akt sprawy umowa sprzedaży wierzytelności, w której szczegółowo wskazany został przedmiot umowy. Nie ulega wątpliwości, zdaniem sądu, że strona powodowa nabyła wierzytelność z tytułu odszkodowania należnego w związku ze szkodą z dnia 12 stycznia 205 r. z OC polisy sprawcy powstałą w pojeździe <span class="anon-block">(...)</span> nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> likwidowaną przez Towarzystwo <span class="anon-block">(...)</span> Spółka Akcyjna w <span class="anon-block">T.</span> jako korespondenta ubezpieczyciela słowackiego, w którym pojazd sprawy szkody posiadał ubezpieczenie OC. Wbrew twierdzeniom strony pozwanej, w umowie zastrzeżono, że w przypadku gdy podmiotem zobowiązanym do wypłaty odszkodowania będzie Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych umowa cesji obejmuje także wierzytelności wobec tego podmiotu w zakresie wskazanym w przedmiotowej umowie bez konieczności dokonywania jakichkolwiek innych czynności. Sąd oceniając ten zapis stoi na stanowisku, że umowa ta potwierdza skuteczne nabycie wierzytelności przysługującej w stosunku do pozwanego i legitymację czynną powoda w niniejszej sprawie. Ponadto wskazać należy, że ostatecznej decyzji ubezpieczyciela wskazano ( na co powoływała się strona powoda ), iż zgodnie z dyspozycją ustawową z roszczeniem do sądu powód powinien wystąpić przeciwko Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 19;art. 19 ust. 3)">art. 19 ust. 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 123)">art. 123 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> - Poszkodowany może dochodzić roszczeń bezpośrednio od Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w przypadkach, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 83 e;art. 123)">art. 83e i art. 123</a>. Biuro odpowiada za szkody będące następstwem wypadków, które miały miejsce na terytorium:</p> <p>1)Rzeczypospolitej Polskiej i powstały w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, zarejestrowanych w państwach, których biura narodowe są sygnatariuszami Porozumienia Wielostronnego;</p> <p>2)Rzeczypospolitej Polskiej i powstały w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, zarejestrowanych w państwach, których biura narodowe podpisały z Biurem umowy o wzajemnym uznawaniu dokumentów ubezpieczeniowych i zaspokajaniu roszczeń, pod warunkiem istnienia ważnej <span class="anon-block">E.</span> Karty wystawionej przez zagraniczne biuro narodowe.</p> <p>Na skutek przelewu wierzytelności doszło więc do zmiany strony stosunku zobowiązaniowego po stronie wierzyciela, a zatem powód jest legitymowany czynnie do występowania w niniejszym procesie. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty potwierdzają w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 511)">art. 511 kc</a>, że do zawarcia umowy doszło.</p> <p>Następca prawny poszkodowanego nie zgadzał się z ustaloną w ten sposób wysokością odszkodowania. Wskazywał, że ubezpieczyciel zaniżył rzeczywistą wysokość poniesionej szkody, powołując się na prywatną ekspertyzę, w której koszty naprawy uszkodzonego pojazdu ustalone zostały na kwotę 5855,35 zł.</p> <p>Zgodnie z powszechnie przyjętym poglądem, szkodą jest uszczerbek, jakiego doznała określona osoba w swych dobrach lub interesach. W efekcie owo naprawienie szkody ma zmierzać do odwrócenia w dobrach poszkodowanego skutków zdarzenia wyrządzającego mu szkodę i przywrócenia - w znaczeniu prawnym - stanu, jaki by istniał gdyby owo zdarzenie nie nastąpiło ( por. Kodeks Cywilny Tom I „Komentarz do artykułów 1 – 534” pod redakcją prof. E. Gniewka C.H. BECK Warszawa 2004, str. 838 ). Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy, trzeba opowiedzieć się za takim sposobem ustalenia odszkodowania, które zapewni poszkodowanemu uzyskanie świadczenia umożliwiającego przywrócenie uszkodzonego samochodu do stanu sprzed wypadku. Dopiero wówczas dojdzie do pełnego odwrócenia skutków kolizji, za którą odpowiada ubezpieczyciel w ramach swej odpowiedzialności gwarancyjnej.</p> <p>Skoro szkoda w tym wypadku polegała na uszkodzeniach samochodu, awarii pewnych elementów, to siłą rzeczy naprawienie szkody musi doprowadzić do usunięcia tych uszkodzeń i naprawienia lub wymiany zepsutych elementów i urządzeń. W niniejszej sprawie poszkodowany nie zdecydował się na naprawę pojazdu, lecz na sprzedaż auta w stanie uszkodzonym. Ubezpieczyciel oszacował, że uzasadniony koszt naprawy pojazdu przywracający samochód do stanu sprzed szkody wynieść powinien łącznie 3391,44 zł ( 2697,55 zł + 693,89 zł ). Z zeznań świadka – poszkodowanego wynika, że uszkodzony pojazd został naprawiony przez znajomego jego córki. Świadek <span class="anon-block">M. H.</span> nie wskazał, czy przyznane odszkodowanie wystarczyło na naprawienie pojazdu, nie posiada on żadnych dowodów potwierdzających jaki był faktyczny koszt naprawienia pojazdu.</p> <p>Mając na uwadze cały materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że w toku postępowania likwidacyjnego prowadzonego przez zakład ubezpieczeń doszło do pełnej kompensacji szkody. Co prawda z ustaleń dokonanych w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, a przede wszystkim wnioski zawarte w opinii biegłego sądowego <span class="anon-block">Z. X.</span> wynika, że hipotetyczne koszty naprawy uszkodzonego pojazdu w celu przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody wynieść powinny – 5038,68 zł, jednak Sąd przede wszystkim kierował się zeznaniami świadka ( poszkodowanego w zdarzeniu z dnia 12 stycznia 2025 r. ). <span class="anon-block">M. H.</span> wskazał bowiem jednoznacznie, że pojazd został naprawiony i obecnie jest użytkowany. Zatem przyjąć należy, że jest sprawny technicznie i został przywrócony do stanu sprzed szkody. Ponadto zakres napraw dokonanych przez poszkodowanego przekracza ten wskazany przez biegłego sądowego w opinii, co pozwala tym bardziej uznać, że wypłacona przez ubezpieczyciela kwota była wystarczająca, aby naprawić pojazd i przywrócić go do stanu sprzed szkody. Podkreślić należy, że to na powodzie spoczywał obowiązek wykazania, jakie koszty naprawy zostały poniesionej, jak również czy naprawa pojazdu przywróciła go do stanu sprzed szkody.</p> <p>Sąd podziela pogląd wyrażony w uchwale składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 11 września 2024 r. wydana w sprawie III CZP 65/23, że jeżeli naprawa pojazdu przez poszkodowanego stała się niemożliwa, w szczególności w razie zbycia lub naprawienia pojazdu, nie jest uzasadnione ustalenie wysokości odszkodowania z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych jako równowartości hipotetycznych kosztów naprawy. Uchwała ta została podjęta na skutek wniosku Rzecznika Finansowego wobec pojawiających się rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych, jak i Sądu Najwyższego. W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego dominowało stanowisko, zgodnie z którym powstanie roszczenia z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego, a tym samym zakres odszkodowania, nie zależą od tego, czy poszkodowany dokonał restytucji i czy w ogóle ma taki zamiar oraz, czy sprzedał pojazd uszkodzony lub po naprawie. Przyjmowano, że należne odszkodowanie powinno odpowiadać niezbędnym i ekonomicznie uzasadnionym kosztom naprawy. Przeciwny nurt, zgodny z przywołaną wyżej uchwałą, kwestionujący możliwość ustalania odszkodowania na podstawie hipotetycznych kosztów naprawy, zainicjowało postanowienie Sądu Najwyższego z 17 lipca 2020 r. w sprawie V <span class="anon-block">(...)</span> 43/19. Nie ulega wątpliwości, że od chwili powstania szkody do momentu jej naprawienia zmianie może uleć postać i wielkość doznanego uszczerbku. Zgodnie z zasadą kompensacji szkody odszkodowanie nie może przerastać wielkości szkody. Ustalając wysokość szkody, w celu określenia adekwatnego odszkodowania, należy uwzględniać stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316)">art. 316 kpc</a> ). Faktem istotnym jest, czy w chwili orzekania przywrócenie stanu poprzedniego jest w ogóle możliwe ( wyłączają je m.in. naprawa pojazdu albo jego zbycie ). W sytuacji, w której poszkodowany dokonał już naprawy pojazdu, wysokość szkody jest już w zasadzie znana i wyraża się w kosztach, jakie poszkodowany poniósł na dokonanie naprawy oraz dodatkowo ewentualnej utracie wartości rynkowej pojazdu po naprawie. Wykazanie szkody w takiej sytuacji także nie powinno nastręczać poszkodowanemu nadmiernych trudności, gdyż często ogranicza się do przedstawienia dokumentów wskazujących na poniesione koszty lub dowodzących ceny sprzedaży. Ustalając rozmiar szkody, należy zatem wziąć pod uwagę wszelkie następstwa zdarzenia szkodzącego dla majątku poszkodowanego oraz uwzględnić dynamiczny charakter szkody. Sąd Najwyższy wskazał, że wypłata odszkodowania w kwocie przekraczającej wartość środków faktycznie wydatkowanych na naprawę pojazdu prowadziłaby do niesłusznego wzbogacenia poszkodowanego. Dlatego skuteczne żądanie zapłaty odszkodowania obliczonego jak równowartość nieponiesionych kosztów przyszłej naprawy pojazdu jest wykluczone, gdy naprawa jest już niemożliwa, co ma miejsce np. w razie zbycia pojazdu w stanie uszkodzonym lub jego uprzedniego naprawienia.</p> <p>W związku z powyższym Sąd w pkt I oddalił powództwo w całości.</p> <p>O zwrocie kosztów procesu przez powoda na rzecz pozwanego Sąd orzekł stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, zgodnie z wynikiem procesu. Sąd w pkt II wyroku zasądził od powoda <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w <span class="anon-block">G.</span> na rzecz pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 917,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wysokość tych kosztów, Sąd ustalił na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Dodatkowo zaliczona została opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł.</p> <p>Ponadto w pkt III wyroku Sąd nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powoda <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 418,00 zł tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 28 stycznia 2026 r. ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 83)">art. 83 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> w zw. z art. 113 cyt. ustawy ).</p> </div>