II SA/Po 810/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny postanawia odrzucić skargę /-/ W. Batorowicz UZASADNIENIE Wniesioną w dniu (...) września 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą A. D. zaskarżyła postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) sierpnia 2008 r., którym wstrzymano karę o nałożeniu grzywny. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że postanowienie powyższe zostało wydane w oparciu o art. 143 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku A. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje między innymi, stosownie do brzmienia art. 3 § 2 pkt 2 tej ustawy, orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie oparte zostało na treści art. 143 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, iż wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, jednakże organ administracji publicznej, który wydał postanowienie, może wstrzymać jego wykonanie, gdy uzna to za uzasadnione. Organ administracji orzeka o wstrzymaniu wykonania postanowienia lub o odmowie wstrzymania wykonania postanowienia w formie postanowienia. Na postanowienie wydane na podstawie art. 143 kpa nie służy zażalenie. Jest to bowiem postanowienie wydane w toku postępowania, a żaden przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewiduje od niego zażalenia (art. 141 § 1 kpa). Postanowienie to nie rozstrzyga także sprawy co do istoty. Skutkiem tego wniesienie skargi do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie nie jest dopuszczalne (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 27 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Gd 681/06, dostępne w bazie orzeczeń NSA pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl) W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu. /-/ W. Batorowicz