II FSK 754/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędziowie NSA: Stefan Babiarz, . Zbigniew Kmieciak (sprawozdawca), Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1738/07 w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 2 sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej za lata 2000-2001 r. oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE K.L. wnioskiem z 31 grudnia 2002r. wystąpił do Burmistrza Gminy W. o zwrot nienależnie uiszczonej opłaty targowej za lata 2000-2001 wraz z odsetkami. Decyzją z 10 listopada 2006r. Prezydent Miasta W. odmówił podatnikowi stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej za ww. okres, wskazując art. 15 ust. 1 i 2 art. 16 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 ze zm., dalej zwana u.p.o.l.) oraz art. 53 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, dalej Ord.pod.). Decyzja została skierowana do pełnomocnika strony – J. A. na adres ul. D. [...] paw. [...], [...] W. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje nieczytelny podpis i data 15 listopada 2006r. oraz dopisek w nawiasie J. A. Strona osobiście złożyła odwołanie od ww. decyzji podnosząc, że decyzję otrzymała 22 listopada 2006r. Wskazała, że organ nie przeprowadził postępowania podatkowego przez zebranie i wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z 2 sierpnia 2007r. stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania wskazując art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 Ord.pod. W jego uzasadnieniu wyjaśniło, że ponieważ decyzja została doręczona ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi 15 listopada 2006r., termin 14-dniowy do wniesienia odwołania upływał 29 listopada 2006r. Odwołanie wniesiono 6 grudnia 2006r., tj. z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona wniosła o uchylenie wyżej wymienionego postanowienia z uwagi na naruszenie art. 228 § 1 pkt 2 Ord.pod. w związku z art. 233 § 2 pkt 1 Ord.pod. Wyjaśniła, że decyzję organu I instancji doręczono pełnomocnikowi pod niewłaściwy adres. Jej odbiór pokwitowała nieznana osoba i przesyłka dotarła do adresata za pośrednictwem osób trzecich 22 listopada 2006r. Strona uznała, że odwołanie wniesiono w terminie. Z dołączonym do skargi załączników zawierających oświadczenie pełnomocnika strony oraz jego pismo z 26 lipca 2005r. skierowane do urzędu W. wynikało, że adres, na który wysłano przesyłkę z decyzją organu I instancji uległ likwidacji 7 września 2006r., o czym powiadomiono organ 26 lipca 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, stwierdzając, że w aktach pojawiły się różne adresy, na które były przekazywane pisma w trakcie prowadzonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 lutego 2008 r., sygn.akt III SA/Wa 1738/07, uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd mając na względzie okoliczność podnoszoną przez stronę w skardze, że organ pierwszej instancji znał inny adres, niż ten, pod który doręczono decyzję jak również biorąc pod uwagę stwierdzenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawarte w odpowiedzi na skargę, przyznające tę okoliczność - uznał, iż zasadne było uwzględnienie skargi na zaskarżone postanowienie. Sąd podniósł, że brak ustaleń przez organ drugiej instancji w zakresie prawidłowości doręczenia pełnomocnikowi strony decyzji organu pierwszej instancji, od której odwołanie wniosła osobiście strona, stanowiło o błędnym zastosowaniu art. 228 § 1 pkt 2 Ord.pod. w związku z art. 223 § 2 pkt l Ord.pod., tym bardziej, że pełnomocnik strony skarżącej w oświadczeniu załączonym do skargi oraz znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy stwierdził, że podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie jest jego podpisem, oraz wyjaśnił, kiedy faktycznie otrzymał decyzję organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło skargę kasacyjną i zaskarżyło powyższy wyrok w całości, zarzucając mu, na podstawie art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt. 1 lit.c) p.p.s.a. poprzez uwzględnienie skargi, pomimo, iż postępowanie prowadzone przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym nie było obarczone wadą określoną w tym przepisie, a zwłaszcza, że Kolegium, nie posiadając żadnej wiedzy w zakresie nieprawidłowości doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony, nie mogło prowadzić postępowania, zmierzającego do wyjaśnienia nieprawidłowości doręczenia. Wskazując powyższe, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, przeto nie zasługuje na uwzględnienie. O wyniku przeprowadzonej przez Naczelny Sąd Administracyjny kontroli instancyjnej przesądziły zasadnicze błędy konstrukcyjne wniesionego środka odwoławczego. Rzecz w tym, iż podnosząc określone zarzuty dotyczące zapadłego wyroku, powiązano je wyłącznie z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a. nie wymieniając żadnego innego przepisu, który w związku z powołanym uregulowaniem został lub mógł być naruszony. Wskazany uprzednio przepis odnosi się do rezultatu postępowania sądowoadministracyjnego, stanowiącego pochodną wszelkich ocen i ustaleń sądu pierwszej instancji. Skoro autor skargi kasacyjnej nie był w stanie określić, które konkretnie przepisy p.p.s.a. (samodzielnie) albo przepisy Ord. pod. rozpatrywane w związku z art. 145 § 1 plt 1 lit.c pierwszej z ustaw zostały naruszone, nie sposób uznać skargi kasacyjnej za poprawną pod względem konstrukcyjnym. Samo zaś twierdzenie, że naruszono przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a.- jak już wcześniej zaznaczono – "wynikowy" co do charakteru i funkcji procesowej, w sposób mający "wpływ na wynik sprawy" musi być potraktowane jako trudne do zrozumienia zdublowanie przesłanki ujętej w art. 174 pkt 2 in fine p.p.s.a. Niezależnie od tego trzeba wspomnieć, że uzasadnienie skargi kasacyjnej ogranicza się w zasadzie do opisu stanowiska sądu, przypomnienia czynności podjętych w toku postępowania przed samorządowym kolegium odwoławczym, powołania jednego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego i jednozdaniowego stwierdzenia: "Wyrok Sądu jest błędny z powodu naruszenia przepisu wskazanego w sentencji nin. Skargi kasacyjnej" (s. 3). Analiza jego treści nie pozwala – nawet przy najbardziej liberalnej wykładni przepisów regulujących rozpoznawanie skarg kasacyjnych – na uwzględnienie podniesionych zarzutów. Wobec tej konstatacji, na mocy art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.