IV SA/Wa 229/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. i U. Z. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) września 2007 r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia 6 listopada 2007 r. J. i U. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) września 2007 r., którym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia S. N. – sołtysa M. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2007 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody realizacji przedsięwzięcia. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Cytowany przepis określa początek biegu terminu do wniesienia skargi jedynie w przypadku doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie organ nie uznał skarżących za strony postępowania i nie doręczył im skarżonego do Sądu postanowienia. Konieczne zatem staje się ustalenia, od kiedy dla J. i U. Z. należy liczyć 30 dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem przywołany art. 53 ppsa nie wskazuje, od kiedy biegnie termin do wniesienia skargi, w sytuacji gdy skarżącym nie doręczono rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu pomimo braku w tym zakresie uregulowania ustawowego należy uznać, że aktualny zostaje pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74 poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym, skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono rozstrzygnięcia, może skorzystać z uprawienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia innej stronie postępowania. Jeżeli z tego uprawienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w wymaganym terminie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (vide: postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 1998 r., sygn. I SA 413/97, Lex 44541). Przedkładając powyższe na niniejszą sprawę należy stwierdzić, że w przypadku, gdy Minister Środowiska nie uczynił skarżących adresatami postanowienia z dnia (...) września 2007 r. mogli oni wnieść skargę w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Jak wynika z akt sprawy skarżone postanowienie doręczone zostało stronom, które uprawnione były do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, dnia 5 października 2007 r., zatem od tej daty należy liczyć 30 dniowy termin do wniesienia skargi. W takim wypadku termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął dnia 5 listopada 2007 r., z uwagi, iż ostatni dzień terminu – 4 listopada 2007 r. wypadał w niedzielę. Jak wynika z pieczęci na kopercie, skarga nadana został w urzędzie pocztowym dnia 8 listopada 2007 r., a więc z uchybieniem powyższego terminu. Ponadto w skardze nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ppsa.