III SA/Po 169/20

SENTENCJA Dnia 26 listopada 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2020 roku sprawy ze skargi Spółki A w W. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] stycznia 2020r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2017 oddala skargę UZASADNIENIE Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S.., decyzją z [...] czerwca 2019 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 26 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 29 ust. 2 pkt 1, art. 32 ust 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2015-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 627, z późn. zm.,), §§ 2 ,3,4,5,11,12,16,18,33 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno- środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 415, z późn. zm.), art. 18 ust 2 i 3 rozporządzenia Komisji (UE) Nr [...] , art. 4 ust 1 lit h rozporządzenia (UE) Nr [...] oraz art. 104 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku Spółki A w K. o przyznanie płatności na rok 2017 – odmówił przyznania płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej oraz umorzył postępowanie w części dotyczącej wycofanych przez wnioskodawcę działek rolnych w ramach wariantu 5.1. Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARIMR w P., decyzją z [...] stycznia 2020 r. nr [...], wskazując na art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 1505), po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez spółkę, orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Wskazane wyżej decyzje wydane zostały w oparciu o następujące ustalenia: Spółka A. w K. w dniu [...] czerwca 2017 r. złożyła o przyznanie płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej na rok 2017.Powierzchnia deklarowana do płatności wynosiła [...] ha. Działki rolne zadeklarowane zostały w ramach następujących wariantów: 1.Wariant 4.1 zmiennowilgotne łąki trzęślicowe na obszarach [...] na powierzchni [...] ha 2. wariant 5.1 zmiennowilgotne łąki trzęślicowe poza obszarem [...] na powierzchni [...] ha. W dniach od [...].01.2018 - [...].03.2018 r. została przeprowadzona w gospodarstwie wnioskodawcy kontrola na miejscu, z której sporządzono raport z czynności kontrolnych. W jej wyniku stwierdzono rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi we wniosku o przyznanie płatności a stanem stwierdzonym w wyniku kontroli. Dla działki rolnej [...] zadeklarowanej na działce ewidencyjnej nr [...] na powierzchni [...] ha zgłoszonej do płatności, stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. O braku prawidłowego użytkowania działki, jak wskazał organ, świadczą wykonane fotografie, na których widoczne są ,m.in., wykopy, nierówny teren, kępy traw, pojedyncze drzewka. Stwierdzono przynajmniej dwuletnie nieużytkowanie. Dla działki rolnej [...] zadeklarowanej na działkach ewidencyjnych nr [...], [...] i [...] na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Dla działki [...] zadeklarowanej na działce ewidencyjnej [...] na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Dla działki [...] zadeklarowanej na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Dla działki rolnej [...] zadeklarowanej na działce ewidencyjnej nr [...] na powierzchni [...] ha zgłoszonej do płatności, stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Dla działki [...] zadeklarowanej na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Na wskazanych wyżej działkach stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności. Jak wskazał organ o braku prawidłowego użytkowanie świadczą wykonane fotografie, na których widoczne są wieloletnie chwasty, kępy traw, wieloletni brak koszenia, występujące pojedyncze drzewka, trzcinowiska. Stwierdzono przynajmniej dwuletnie nieużytkowanie. Jak wynika z oceny dokonanej przez organu obu instancji, zadeklarowane we wniosku o przyznanie płatności grunty nie spełniają warunku kwalifikowalności do płatności. Na wszystkich zadeklarowanych działkach stwierdzono brak użytkowania rolniczego. Dodatkowo organ wyjaśnił, że mimo iż działanie rolno – środowiskowo- klimatyczne w wariancie 4.1 i 5.1 dopuszcza koszenie co dwa lata, nie oznacza to jednak, że zadeklarowane grunty w pierwszym roku deklarowanego działania mogą nie spełniać warunku ich użytkowania. Spółka A. w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, domagając się uchylenia decyzji w całości oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7 , art. 77 i art. 80 k.p.a poprzez brak przeprowadzenia dowodu z oświadczenia eksperta przyrodniczego i planu działalności rolnośrodowiskowej, dowodu z opinii biegłego na okoliczność czy grunty zadeklarowane do płatności były użytkowane zgodnie ze złożonym planem działalności rolnośrodowiskowej, dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność sposobu korzystania z nieruchomości zadeklarowanych we wniosku przed data złożonej deklaracji, na okoliczność prawidłowego gospodarowania w ramach planu działalności rolnośrodowiskowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu (art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a." ). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach kognicji, wbrew zarzutom skargi, nie dopatrzył się po stronie organu ani naruszeń przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani naruszeń przepisów postępowania o istotnym wpływie na wynik sprawy, co uzasadniałoby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 627 ze zm.) oraz wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 45 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020. Jak wynika z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną przyznaje się rolnikowi lub zarządcy, o których mowa w art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr [...] (Dz. Urz. UE L 347 z [...].12.2013, str. 487, z późn. zm.), jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne, o którym mowa w art. 28 ust. 3 rozporządzenia nr [...] lub art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr [...] w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzającego przepisy przejściowe (Dz. Urz. UE L 227 z [...].07.2014, str. 1), w ramach określonego pakietu albo jego wariantu zwane dalej "zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym"; 3) spełnia warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne obejmuje użytki rolne w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr [...], zwane dalej "użytkami rolnymi", lub obszar gruntów niebędących użytkami rolnymi, na których występują typy siedlisk przyrodniczych lub siedliska lęgowe ptaków wymienione w ust. 3 pkt 1 lit. b, c lub f lub w pkt 3 załącznika nr [...] do rozporządzenia, zwanych dalej "obszarami przyrodniczymi" zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, spełniające warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr [...] Jak wynika z § 5 ust. 4 rozporządzenia rolnik lub zarządca realizuje zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne od dnia 15 marca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej). Zgodnie natomiast z § 12 ust. 4 pkt 1 lit. a rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego w przypadku Pakietu 4. płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna jest przyznawana do trwałych użytków zielonych, na których występują siedliska przyrodnicze, których typy są wymienione w ust. 3 pkt 1 załącznika nr [...] do rozporządzenia, jeżeli są położone na specjalnym obszarze ochrony siedlisk albo na obszarze specjalnej ochrony ptaków, albo na obszarze mającym znaczenie dla Wspólnoty, w rozumieniu przepisów o ochronie przyrody - w przypadku wariantów 4.1.-4.6. Zgodnie z treścią § 12 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia w przypadku Pakietu 5. płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna jest przyznawana do położonych poza obszarem [...] trwałych użytków zielonych, na których występują siedliska przyrodnicze, których typy są wymienione w ust. 3 pkt 1 załącznika nr [...] do rozporządzenia - w przypadku wszystkich wariantów tego pakietu. Definicję trwałego użytku zielonego zawiera art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr [...] i rozporządzenie Rady (WE) nr [...] (Dz. Urz. UE L 347 z [...].12.2013, str. 608 ze zm.), zgodnie z którym trwałe użytki zielone i pastwiska trwałe (zwane łącznie "trwałymi użytkami zielonymi") oznaczają grunty wykorzystywane do uprawy traw lub innych zielnych roślin pastewnych rozsiewających się naturalnie (samosiewnych) lub uprawianych (wysiewanych), które nie były objęte płodozmianem danego gospodarstwa rolnego przez okres co najmniej pięciu lat, a także - w przypadku gdy państwa członkowskie tak zadecydują - które nie były zaorane przez okres co najmniej pięciu lat; mogą one obejmować inne gatunki, takie jak krzewy lub drzewa, które mogą nadawać się do wypasu, a także - w przypadku gdy państwa członkowskie tak zadecydują - inne gatunki, takie jak krzewy lub drzewa, które służą do wytwarzania paszy dla zwierząt, pod warunkiem że zachowano przewagę traw i innych zielnych roślin pastewnych. Państwa członkowskie mogą również zadecydować o uznaniu za trwałe użytki zielone: (i) gruntów nadających się do wypasu i stanowiących część utrwalonych praktyk lokalnych w przypadkach, gdy trawy i inne zielne rośliny pastewne tradycyjnie nie są roślinnością dominującą na obszarach wypasu; lub (ii) gruntów nadających się do wypasu w przypadkach, gdy trawy i inne zielne rośliny pastewne nie są roślinnością dominującą lub nie występują na obszarach wypasu. Ponadto zgodnie z § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego wysokość płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni gruntów, do których przysługuje płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-6 - po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. Przy ustalaniu wysokości płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej przysługującej do gruntów uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr [...], określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (§ 15 ust. 3). Organ prowadzący postępowanie przy weryfikowaniu wniosku, ma obowiązek zbadać, czy zadeklarowane grunty spełniają wymogi określone w przepisach i aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności przeprowadza się kontrole administracyjne i kontrole na miejscu w oparciu o art. 59 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarzadzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr [...], (WE) nr [...], (WE) nr [...], (WE) nr [...], (WE) nr [...] i (WE) nr [...] (Dz. U. UE L z dnia [...] grudnia 2013 r.). Jak wynika z treści wniosku o przyznanie płatności Spółka A w K. zadeklarowała działki rolne w ramach wariantu 4.1 zmiennowilgotne łąki trzęślicowe na obszarach [...] na powierzchni [...] ha oraz wariantu 5.1 zmiennowilgotne łąki trzęślicowe poza obszarem [...] na powierzchni [...] ha. Jak ustalił organ skarżąca spółka nie prowadziła w 2017 r. na powierzchni zadeklarowanej we wniosku o przyznanie płatności na ten rok działalności rolniczej, zgodnej z wymogami programu rolnośrodowiskowego. Wykluczenie powierzchni wskazanych wyżej działek rolnych nastąpiło w wyniku weryfikacji złożonego wniosku, dokonanej w oparciu o wyniki przeprowadzonej w dniach od [...].01.2018 - [...].03.2018 r. w gospodarstwie wnioskodawcy kontroli na miejscu. Jak ustalono, zadeklarowane we wniosku grunty nie spełniają warunku kwalifikowalności do płatności. Na wszystkich zadeklarowanych działkach stwierdzono bowiem brak użytkowania rolniczego. Dla działki rolnej [...] zadeklarowanej na działce ewidencyjnej nr [...] na powierzchni [...] ha zgłoszonej do płatności, stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. O braku prawidłowego użytkowania działki, jak wskazał organ, świadczą wykonane fotografie, na których widoczne są ,m.in., wykopy, nierówny teren, kępy traw, pojedyncze drzewka. Stwierdzono przynajmniej dwuletnie nieużytkowanie. Dla działki rolnej [...] zadeklarowanej na działkach ewidencyjnych nr [...], [...] i [...] na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Dla działki [...] zadeklarowanej na działce ewidencyjnej [...] na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Dla działki [...] zadeklarowanej na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Dla działki rolnej [...] zadeklarowanej na działce ewidencyjnej nr [...] na powierzchni [...] ha zgłoszonej do płatności, stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Dla działki [...] zadeklarowanej na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] na powierzchni [...] ha stwierdzono powierzchnię użytkowaną rolniczo [...] ha. Jak wskazał organ o braku prawidłowego użytkowania świadczą wykonane fotografie ( akta adm.), na których widoczne są wieloletnie chwasty, kępy traw, wieloletni brak koszenia, występujące pojedyncze drzewka, trzcinowiska stwierdzono przynajmniej dwuletnie nieużytkowanie. Strona skarżąca w toku postępowania przed organem ani w skardze wniesionej do Sądu nie przedstawiła żadnego dowodu, który przeczyłby ustaleniom dokonanym przez organ. W konsekwencji brak jest również podstaw do uwzględnienia podnoszonego przez stronę skarżącą zarzutu naruszenia przez organy zasad prowadzenia postępowania administracyjnego, o jakich mowa w art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., zwłaszcza, że jeśli chodzi o przebieg i zakres postępowania dowodowego w sprawie o przyznanie płatności rolno- środowiskowo – klimatycznej, to kwestia ta została uregulowana odmiennie od regulacji k.p.a. w art. 27 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. I tak, w myśl art. 27 ust. 1 ustawy, w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu. Zgodnie z powyższym unormowaniem ustawodawca nie przewidział w tym postępowaniu obowiązywania zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 7 k.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie nałożył natomiast na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, o czym stanowi art. 77 § 1 k.p.a. Jednocześnie przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność i działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ograniczone zostały również zasady czynnego udziału stron w postępowaniu i udzielania informacji, przez ustalenie, że organ zobowiązany jest ich przestrzegać tylko na żądanie strony. art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. W ocenie Sądu, w oparciu o zebrane w sprawie dowody organ dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i na ich podstawie wydał decyzję zgodną z prawem. W szczególności zasadnie oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach dokonanych w czasie czynności kontrolnych na miejscu w gospodarstwie skarżącej spółki. Ponadto, wbrew zarzutom skargi organ odniósł się do przedłożonej przez stronę dokumentacji przyrodniczej, wskazując jednakże, że pomimo faktu sporządzenia takiej dokumentacji, zgodnie z którą na ww. działkach ewidencyjnych występują siedliska przyrodnicze zmiennowilgotne łąki trzęślicowe, w wyniku czynności kontrolnych na miejscu stwierdzono brak użytkowania Dodatkowo organ wyjaśnił, że mimo iż działanie rolno – środowiskowo- klimatyczne w wariancie 4.1 i 5.1 dopuszcza koszenie co dwa lata, zgodnie z dokumentacją przyrodniczą, nie oznacza to jednak, że zadeklarowane grunty w pierwszym roku deklarowanego działania mogą nie spełniać warunku ich użytkowania. Jak prawidłowo wyjaśnił organ, przede wszystkim grunty musza spełniać warunki kwalifikowalności do płatności, czyli musi być na nich prowadzona działalność rolnicza, co oznacza utrzymywanie użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt rolniczy. Grunty zadeklarowane do płatności w przedmiotowej. sprawie nie spełniają tego warunku. Prawidłowo również organ wskazał, że w przypadku stwierdzenia braku użytkowania rolniczego zadeklarowanych działek, posiadanie planu działalności rolnośrodowiskowej, czy oświadczenia eksperta przyrodniczego nie może stanowić podstawy do przyznania płatności. Wprawdzie posiadanie takiej dokumentacji jest warunkiem koniecznym do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie płatności, ale to ostatecznie organy w oparciu o cały zgromadzony w trakcie czynności kontrolnych materiał dowodowy rozstrzygają o kwalifikowalności deklarowanych działek rolnych. Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.