VI Ka 798/25

Sądy powszechne2026-04-22

Sygnatura

VI Ka 798/25

Data orzeczenia

2026-04-22

Rodzaj

REASONS

Podstawa prawna

art. 56 § 2 kks

Treść orzeczenia

Warszawa, dnia 22 kwietnia 2026 r. Sygn. akt VI Ka 798/25 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-F. w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: 4. Przewodniczący: SSO Michał Bukiewicz 6.protokolant: protokolant sądowy Zuzanna Kurek 7.przy udziale przedstawiciela Naczelnika (...) Urzędu Celno-Skarbowego w M. 8.po rozpoznaniu dnia 22 kwietnia 2026 r. 9.sprawy J. J. córki P. i K., ur. (...) w F. 10.oskarżonej o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56 § 2 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> 11.na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego 12.od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie 13.z dnia 18 kwietnia 2025 r. sygn. akt IV K 190/24 15.uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie do ponownego rozpoznania. <table> <colgroup> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> </colgroup> <tr> <td colspan="23"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Formularz UK 2 </td> <td colspan="6"> Sygnatura akt </td> <td colspan="5"> VI Ka 798/25 </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="3"> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="15"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> ☐ w części </td> <td colspan="5"> </td> <td colspan="8"> ☐co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="8"> ☐co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="8"> ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="16"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="16"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="16"> ☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="16"> ☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="16"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="16"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="16"> ☐brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="5"> ☒uchylenie </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="9"> ☐zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.5. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.1.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.2.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.6. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="9"> Dowód </td> <td colspan="10"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="9"> Dowód </td> <td colspan="10"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="21"> Zarzut </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.1. </td> <td colspan="15"> Oskarżyciel publiczny zarzucił wyrokowi Sądu I instancji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych mający wpływ na treść wyroku wynikający dania wiary wyjaśnieniom oskarżonej co spowodowało jej uniewinnienie , podczas gdy właściwa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego w tym przeprowadzonego postępowania kontrolnego oraz podatkowego świadczy o popełnieniu przez oskarżoną zarzucanych jej czynów </td> <td colspan="6"> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Apelacja oskarżyciela była trafna i zasługiwała na uwzględnienie. Analiza treści apelacji wskazuje, że oskarżyciel oprócz dokonania błędnych ustaleń faktycznych mających wpływ na treść wyroku zarzucił orzeczeniu także naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez dokonanie oceny zebranych dowodów sprzecznie z regułami wskazanymi w tym przepisie oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 §1 kpk</a>. Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy istotnie dopuścił się uchybień wskazanych we wniesionej przez oskarżyciela apelacji. Zgodzić należy się z apelującym, że sąd I instancji swoje rozstrzygnięcie w zaskarżonym zakresie wydał w oparciu o stan faktyczny, który został ustalony w wyniku nieprawidłowej oceny dowodów, a ponadto z pominięciem istotnej części materiału dowodowego, przy braku wykazania odpowiedniej inicjatywy w kierunku uwzględnienia okoliczności niekorzystnych dla oskarżonej i dążenia do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia za Sądem Rejonowym, iż nie można przypisać oskarżonej świadomości, że brała udział w oszustwie podatkowym. W świetle przedstawionych przez skarżącego zarzutów dokonana przez Sąd I instancji ocena dowodów, ustalony w oparciu nie o stan faktyczny i wysnute na tej podstawie wnioski nie mogą być podzielone przez Sąd Odwoławczy . Skarżący ma rację zarzucając Sądowi I Instancji ocenę materiału dowodowego w sposób wybiórczy i dowolny, z pominięciem dowodów niekorzystnych dla oskarżonej , gdzie sąd I Instancji przekroczył jednocześnie zasady prawidłowego rozumowania, wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. Sad Rejonowy popadł w uzasadnieniu w wewnętrzną sprzeczność ustaleń i argumentacji, z jednej strony twierdząc, iż oskarżyciel wykazał , że dochodziło w sprawie do procederu przestępstwa karuzelowego , w którym oskarżona pełniła rolę bufora nieświadomego przestępczego charakteru transakcji, który ma służyć wyłącznie wyłudzeniu podatku Vat a więc stwarza jedynie pozory czynności handlowych, z drugiej strony przyjmuje, że kwestionowane faktury Vat nie sposób uznać za nierzetelnie wystawione , ponieważ dokumentują ona nabycie towarów przez oskarżoną a dowody wskazują , iż doszło istotnie do nabycia towarów zaś oskarżona rzetelnie dochowała wszelkich niezbędnych czynności dla prawidłowego ich zakupu. Rozważania Sądu na temat potencjalnej roli bufora i braku świadomości udziału w przestępstwie mają charakter abstrakcyjny, hipotetyczny albowiem nie odnoszą się w wymaganej mierze do materiału dowodowego zgromadzonego w postepowaniu . Rację ma skarżący wskazując, że nie można uznać faktur o jakich mowa w zarzutach za rzetelne, gdyż spółki (...) Sp z o.o. oraz (...) Z. K. stworzyły jedynie formalne pozory uczestnictwa w obrocie gospodarczym, które ograniczały się jedynie do wystawiania faktur Vat , w których wykazywano transakcje w rzeczywistości które nie miały miejsca i wprowadzenia ich do obrotu w celu obniżenia przez ich odbiorców kwoty podatku należnego . Wobec tych podmiotów przeprowadzono postepowania kontrolne , które wykazywały , że nie mogły dokonywać nabyć towarów handlowych, które rzekomo sprzedawały , gdzie nabywały je od podmiotów które uczestniczyły w procederze ukierunkowanych na wyłudzenie z budżetu państwa podatku Vat poprzez udział w łańcuchu podmiotów fakturujących transakcje artykułami spożywczymi . Celem nie było prowadzenie bynajmniej prowadzenie działalności w kierunku realizacji ekonomicznego zysku lecz wykorzystanie specyfiki podatku od towarów i usług w celu dokonania oszustwa podatkowego, polegającego na stworzeniu sztucznego łańcucha dostaw , umożliwiającego korzystne ale niezgodne z prawem rozliczenie podatkowe podmiotom znajdującym się na końcu tego łańcucha. Podmioty te nie mogły być właścicielami towaru zbywanego spółce oskarżonej ponieważ nie posiadały warunków ekonomicznych , logistycznych , technologicznych do posiadania i zbywania towaru opisanego na zakwestionowanych fakturach . Sąd Rejonowy choć wspomina o okolicznościach transakcji z cypryjskim podmiotem (...) to jednak bagatelizuje oczywistą nieprawdopodobność rzetelności tej transakcji o czym świadczy fakt , iż cypryjski, wysoce enigmatyczny w tym przypadku podmiot nie wykazał i nie rozliczył kwestionowanej transakcji , oskarżona nie dokonała weryfikacji kontrahenta , nie przestawiła żadnego dokumentu, który by wskazywał na taką weryfikację , kontakty handlowe , potwierdzające okoliczności rzeczywistego nabycia towaru wskazanego na fakturze. Sąd Rejonowy w żadnej mierze nie odnosi się do wyników szerokich, udokumentowanych protokołem wyników czynności kontrolnych ( k. 5-29), uzupełnionych pracą analityczną i stosownym wnioskowaniem a obrazujących mechanizm działania szeregu podmiotów polskich i zagranicznych , które wskazują, że uczestniczyły, w tym spółka reprezentowana przez oskarżoną, w tworzeniu fikcyjnych zdarzeń gospodarczych typowych dla transakcji karuzelowych , których celem jest sztuczne zawyżenie podmiotów biorących udział w łańcuchu dostaw a co ma stworzyć pozory rzeczywistych transakcji gospodarczych . Pominięto w toku oceny także fakt wydania decyzji podatkowych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego M. ( k. 55- 56) określających wobec (...) Sp.k. kwotę zobowiązania podatkowego podatku od towarów i usług za kwiecień 2026, kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za kwiecień 2016 i lipec 2016 , opartej na ustaleniu , że transakcje zawierane przez oskarżoną z (...) Sp z o.o. i (...) Z. K. były realizowane w łańcuchu dostaw podmiotów wystawiających nierzetelne faktury, wykorzystywane do transakcji mających na celu ukrycie prawdziwych zdarzeń gospodarczych i osiągniecie korzyści podatkowej. Jednocześnie zebrane dowody pozwoliły na przyjęcie, że w zakresie faktur Vat wystawionych na rzecz spółki przez D. (...) nie dały one podstawy do jednoznacznego stwierdzenia od kogo faktycznie nabyte zostały towary w postaci kawy P.. Ustalono , że faktury dotyczą transakcji , które w rzeczywistości nie miały miejsca pomiędzy wymienionymi podmiotami . Dyrektor Izby Skarbowej w M. decyzją z dnia 14 grudnia 2022 (k. 107 - 133) nie uwzględnił odwołania spółki oskarżonej i utrzymał decyzję podatkową organu I instacji w mocy, poza korektą kwoty podatku do przeniesienia. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie III SA / Wa 362/22 ( k. 820) oddalił skargę (...) J. J. sp k. od decyzji dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Oczywistym jest , że sąd orzekający w przedmiocie odpowiedzialności karno skarbowej dokuje własnych ustaleń w oparciu o autonomiczną ocenę materiału dowodowego, to jednak bez wymaganej w sprawie argumentacji nastąpiło przez sąd rejonowy całkowite pominięcie orzeczenia wydanego przez sąd administracyjny w którym jednoznacznie oceniono brak dobrej wiary po stronie oskarżonej reprezentującej spółkę na moment dokonywania transakcji , przyjęto niezachowanie należytej staranności a stworzenie jedynie jej pozorów jeśli chodzi o transakcje handlowe. Sąd Rejonowy nie odniósł się do nadzwyczajnych zbiegów okoliczności jak bliskość czasowa pomiędzy datą rozpoczęcia działalności gospodarczej spółki tj. 4.02.2016 a datą transakcji na znaczna skalę majątkową już w kwietniu 2016 , przy braku działań minimalizacji ryzyka podjęcia współpracy z potencjalnie nierzetelnymi kontrahentami, w kontekście ich wiarygodności. Na podstawie zebranego materiału dowodowego i szczegółowo opisanego we wskazanych wyżej dokumentach podatkowych, biorąc pod uwagę obiektywne przesłanki nasuwają się podstawy do przyjęcia, że oskarżona co najmniej akceptowała ryzyko transakcji handlowych i godziła się na nielegalność tych działań w kontekście obowiązku podatkowego. Przeczą tezom sądu rejonowego, że brak jest w sprawie dowodów jednoznacznie stwierdzających , że oskarżona dopuściła się zarzucanych czynów wynikające z akt sprawy a wyeksponowane przez oskarżyciela publicznego dane. Do faktur wystawionych przez (...) i (...) Z. K. przedłożono wyłącznie wydruki fotografii powierzchni załadunkowej naczepy z towarem , kserokopie dowodów rejestracyjnych pajazdów oraz dowody zapłaty . Nie wynika z tych danych, że towar jak określono w fakturze był przedmiotem dostawy i odbioru. Weryfikacja podstawowych danych kontrahenta za pomocą publicznie dostępnych rejestrów jest podstawowych warunkiem zachowania należytej staranności , który jest możliwy do spełnienia w szybki sposób przez ogół podatników . Umowy współpracy handlowej dotyczyły wyłącznie (...) i (...) Z. K.. Nie wynika z nich jaki towar miałby być przedmiotem transakcji . Może nie byłoby to nadzwyczajne gdyby nie okoliczność braku dokumentów na okoliczności towarzyszące już konkretnym transakcjom jak ustalenie asortymentu, negocjacja ceny, terminu dostaw, składania zamówienia . Oskarżona nastawiona była na współpracę z konkretnym kontrahentem a nie selekcjonowała podmiotu z wielu innych . Płaciła za towar przed jego rozładunkiem , nie było odroczonych płatności a tym samym brała na siebie całe ryzyko gospodarcze, co przy dopiero rozpoczynanej działalności jest atypowe i wręcz naiwne. Daty wydruków formalnej weryfikacji kontrahenta wskazują na wydrukowanie ich przed rozpoczęciem działalności przez spółkę oskarżonej . Nie dokonywała weryfikacji na moment dokonania transakcji . oskarżona przedłożyła wnioski o potwierdzenie czy podatnik jest zarejestrowany jako podatnik Vat czynny i wydanych przez organy zaświadczeń. Wnioski datowane są na 5.07.2016 a pierwsze transakcje miały miejsce w kwietniu 2016r. W przypadku podmiotu cypryjskiego D. (...) brak jest jakichkolwiek wymaganych danych dokumentujących sposób , okoliczności nawiązania współpracy i uzgodnienia handlowe. Świadczy to o braku wymaganej staranności podatnika w stosunkach gospodarczych i prób wyeliminowania możliwości uczestnictwa w potencjalnym udziale w nadużyciach, w tym zwłaszcza w działaniach prowadzących do uzyskania nienależytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o naliczony. Sąd Rejonowy pobieżnie pochylił sie nad oceną stopnia świadomości oskarżonej co do charakteru transakcji w jakich brała udział , co powinno być dokonane w pierwszym rzędzie przez analizowanie jego zachowania w ramach tych transakcji a w tle także na podstawie cech charakteryzujących cały mechanizm ujawnionego oszustwa i działań podejmowanych przez uczestniczące w nim podmioty ( por wyrok NSA z 7 lutego 2019 I FSK 1860/17) Zupełnie chybiona jest dokonana ocena sądu rejonowego odnośnie dowodów z osobowych źródeł dowodowych jako spójnych logicznych i zgodnych z pozostałym materiałem dowodowy. Wyjaśnienia oskarżonej i świadków Z. P., M. P. , Z. K. jawią sie jako całkowicie sprzeczne z dowodami zaprezentowanymi przez oskarżyciela . Mają charakter ogólnikowy i nie wyjaśniają wątpliwości powstałych na tle zobrazowanego działania oskarżonej cechującego się brakiem skrupulatności, rzetelności, zapobiegliwości, zdolności przewidywania . Co znamienne zeznania M. P. na okoliczność osobistej weryfikacji i sprawdzenia dostarczanego towaru przez oskarżoną pozostają w sprzeczności z samymi jej wyjaśnieniami , gdzie nie wskazuje ona na taki stan faktyczny albowiem w jej wersji towar był sprawdzany przez magazynierów . Sąd Rejonowy zupełnie nie rozważył wynikającej z zeznań Z. P. wcześniejszej znajomości oskarżonej z nim oraz członkami jego rodziny. W sytuacji ustaleń , iż kierowana przez niego spółka (...) pełniła rolę tzw. bufora , nie dysponowała prawem do rozporządzania towarami lecz jedynie przyjmowała i wysławiała faktury w oderwaniu o faktycznego dysponowania towarem, pozorując rzeczywiste zdarzenia gospodarcze , konstatacja sądu o braki świadomości oskarżonej realizacji znamion czynu zabronionego jest uwzględniając pozostałe wyeksponowane w uzasadnieniu okoliczności całkowicie dowolna. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> Uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="6"> ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek apelującego uznać należało za zasadny. Sąd Rejonowy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy ocenił skrótowo, w sposób wybiórczy oraz dowolny, bez należytego uzasadnienia wyciągniętych wniosków. Argumentacja sądu I instancji jest niekonsekwentna. Doprowadziło to do nieprawidłowych ustaleń faktycznych, skutkujących uniewinnieniem J. J. od popełnienia zarzucanych jej czynów oskarżenia, Skarżący ma rację zarzucając Sądowi I Instancji ocenę materiału dowodowego w sposób wybiórczy i dowolny, z pominięciem dowodów niekorzystnych dla oskarżonej , gdzie sąd I Instancji przekroczył jednocześnie zasady prawidłowego rozumowania, wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.1.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.2.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.1.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.2.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.3.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.4.1. </td> <td colspan="14"> Zaskarżony wyrok należało uchylić i spraw przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania </td> <td colspan="6"> ☒ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>, sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji. Zdaniem natomiast Sądu Okręgowego, z przedstawionych w podpunkcie 3.1. niniejszego uzasadnienia przyczyn nie można podzielić stanowiska Sadu I instancji o możliwości wydania jedynie wyroku uniewinniającego w omawianej części. Wobec tego, w oparciu o wynikającą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> regułę ne peius, konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w zaskarżonym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Sąd Okręgowy nie podzielił ustaleń sądu I instancji, jakoby niemożliwe było przypisanie sprawstwa oskarżonej w zakresie czynów, od których została ona uniewinniona, uznając te ustalenia za dowolne, przedwczesne i sprzeczne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> To z kolei zrodziło potrzebę uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu, aby ponownie wypowiedział się w tej kwestii. Sąd Rejonowy, ustalając ponownie stan faktyczny przedmiotowej sprawy, powinien dokonać pełnej, kompleksowej, a także zgodnej z dyrektywami płynącymi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oceny zgromadzonego materiału dowodowego, uwzględniając przy tym okoliczności podnoszone w niniejszym uzasadnieniu. Pozwoli to uniknąć sądowi I instancji niedopuszczalnej dowolności, co zaowocuje wydaniem prawidłowego, pozbawionego błędów rozstrzygnięcia. Kompleksowa, wszechstronna i zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego ocena dowodów pozwoli ustalić pełny i trafny stan faktyczny przedmiotowej sprawy. Sąd Rejonowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie obowiązany przeprowadzić na rozprawie postępowanie dowodowe z zachowaniem wymagań, jakie w tym zakresie stawia ustawa procesowa, unikając uchybień jakie zaistniały w toku pierwszego rozpoznania sprawy. Odnośni zeznań świadków przesłuchanych w sprawie sąd I instancji może poprzestać na ich ujawnieniu bez potrzeby ich ponownego przesłuchania albowiem wymaga tego ekonomika postępowania i trudno uznać by wskazali na nowe istotne okoliczności. Dopiero cały tak ujawniony materiał dowodowy podda Sąd Rejonowy wszechstronnej i wnikliwej analizie oraz swobodnej ocenie zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, po czym wyciągnie prawidłowe wnioski końcowe. Obowiązkiem Sądu Rejonowego będzie również, o ile zajdzie taka konieczność, w sposób przekonywujący uzasadnić na piśmie stanowisko zajęte w ponownym postępowaniu. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 1.11. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> oskarżyciel publiczny </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> wyrok Sądu Rejonowego z dnia 18 kwietnia 2025r. </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☐co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> ☐co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☐brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="3"> ☒uchylenie </td> <td> </td> <td> ☐zmiana </td> </tr> </table>