II SA/Sz 637/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. P. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE Prezydent Miasta Ś. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] orzekł o wymeldowaniu U. P. i Jej syna A. T. z pobytu stałego, z lokalu położonego w Ś. przy ul. [...]. Od powyższej decyzji U. P. wniosła odwołanie do Wojewody . Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] stwierdził, że U. P. odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła z uchybieniem terminu, a nadto nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. W dniu [...] r. U. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na wyżej wskazaną decyzję Prezydenta Miasta Ś. z dnia [...] r. Nr [...]. Jednocześnie w skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ś. wniósł o jej odrzucenie. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 682/09 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zakres działania sądu administracyjnego został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmując orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast stosownie do treści art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę na wymienione wyżej działania organów administracji publicznej, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że od decyzji organu I instancji z dnia [...] r. U. P. przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Wojewody w sposób i w terminie wskazany w decyzji. Skarżąca - jak wynika to z akt administracyjnych - wprawdzie wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji, lecz organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie o zostało wniesione z uchybieniem terminu. W tych okolicznościach odwołanie skarżącej z przyczyn formalnych nie zostało rozpoznane merytorycznie przez organ II instancji. W takiej zaś sytuacji należało uznać, że skarga wniesiona do Sądu na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.